Supreme Court dismisses retrial request as obviously unfounded due to lack of statutory grounds and personal reasons.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland refused the applicant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded under Article 545 § 3 of the Criminal Procedure Code. The applicant argued for a new trial based on personal tragedies, including the loss of a child and allegations of sexual misconduct by a police officer, rather than legal errors. The court rejected these arguments because the Criminal Procedure Code does not permit retrials based on such personal circumstances or unproven allegations, requiring strict adherence to statutory grounds.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 540 k.p.k.; Art. 540a k.p.k.; Art. 540b k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A request for retrial is obviously unfounded if it relies on grounds not provided by law or on personal circumstances unrelated to the merits, warranting immediate rejection without formal defects.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KO 108/20 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2020 r., sprawy wniosku E. M.skazanej z art. 156 § 3 k.k. i inne o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sadu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 września 2003 r., sygn. II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 18 marca 2003 r., sygn. akt II K (…) na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił odmówić przyjęcia wniosku E. M. wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIEPismem z dnia 24 września 2020 r. (data wpływu 30 września 2020 r.) E. M. wniosła o wznowienie postępowań w kilku sprawach karnych z jej udziałem, w tym postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 18 marca 2003 r., sygn. II K (…). Wyrok, zaskarżony przez obrońcę oskarżonej, został zmieniony wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 września 2003 r., sygn. II AKa (…). Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 14 maja 2004 r., sygn. IV KK 96/04, oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez obrońcę skazanej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez wzywania skazanej do usunięcia jego braków formalnych i bez próby ich usunięcia poprzez wyznaczenie obrońcy z urzędu. Wymieniony na wstępie przepis nakazuje podjęcie takiej decyzji wtedy, gdy z treści wniosku niepochodzącego od podmiotu fachowego wynika jego oczywista bezzasadność.W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie wskazuje się, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie.
Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. Zaznaczyć przy tym należy, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego i niektórych innych ustaw (Dz. U. 2013, poz. 1247) od dnia 1 lipca 2015 r. powstał obowiązek dokonywania kontroli wniosku o wznowienie postępowania – z punktu widzenia jego ewentualnej oczywistej bezzasadności.
Ustawodawca w treści art. 545 § 3 k.p.k. określił, że sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, obrońcy lub pełnomocnika, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Decydująca jednak jest sama treść wniosku o wznowienie, która może być oczywiście bezzasadna z różnych powodów. Ta oczywista bezzasadność wynikać może z tego, że we wniosku wskazano podstawy wznowienia, które nie są przewidziane w ustawie albo z tego, że w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do postulowania przeprowadzenia kolejnej kontroli odwoławczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016, z. 1, poz. 5).Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że pismo skazanej E. M. nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na ustalenie, iż w sprawie miały miejsce okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania ujęte w art. 540 § 1 – 3 k.p.k.
Wnosząc o wznowienie postępowania skazana powołuje się na okoliczności nie związane z merytorycznym rozpoznaniem sprawy. Odnosi się do faktu, że straciła syna, a także, że z uwagi na niewielką posturę nie byłaby w stanie zaatakować pokrzywdzoną K. O. , w dalszej kolejności E. M. wskazuje, że była wykorzystywana seksualnie przez policjanta. Wnioskodawczyni zupełnie przy tym pomija, że postępowanie wznowieniowe nie służy ponownej ocenie dowodów, które mają wykazać przeciwieństwo tego, co przyjęto w postępowaniu rozpoznawczym.
Z tak w rzeczywistości umotywowanego wniosku skazanej wynika jego oczywista bezzasadność. Nie dostrzegając także, aby zachodziły inne okoliczności, które mogłyby zadecydować o uwzględnieniu wniosku o wznowienie postępowania, Sąd Najwyższy uznał, że jest on bezzasadny w stopniu kwalifikowanym - oczywistym i w trybie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić jego przyjęcia i orzec jak w sentencji.