Appeal dismissed; personal motion for retrial rejected due to unfulfilled mandatory lawyer requirement under Polish Criminal Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal against a ruling declaring the defendant's personal motion for retrial ineffective. The appointed public defender found no grounds for retrial after a thorough review and informed the court in writing, while the defendant failed to satisfy the mandatory lawyer requirement by hiring private counsel. The court held that the defendant's dissatisfaction with the public defender's analysis or disagreement with their conclusions cannot justify reassigning another public defender to achieve a desired outcome.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 2 k.p.k.; Art. 84 § 3 k.p.k.: A motion for retrial not filed by the prosecutor must be drafted by a lawyer or advocate; if the appointed public defender finds no grounds for retrial, the court must summon the defendant to fulfill the mandatory lawyer requirement, and the defendant's personal dissatisfaction with the public defender's analysis cannot serve as a basis for reassigning another public defender.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KO 108/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu w Izbie Karnej w sprawie B. C.w przedmiocie zażalenia na zarządzenie Sędziego Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2019 r. o uznaniu za bezskuteczny wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIEZarządzeniem dnia 27 marca 2019, Sędzia Sądu Najwyższego działający z upoważnienia Przewodniczącego Wydziału IV Izby Karnej Sądu Najwyższego uznał za osobisty wniosek skazanego B.C. o wznowienie postępowania prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z 29 stycznia akt II Aka [...].
Zarządzenie uzasadniono tym, że wyznaczony z urzędu badaniu sprawy nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania, co 84 § 3 k.p.k. oświadczył na piśmie, zaś wnioskodawca poinformowany o tym i wezwany do spełnienia wymogu przymusu adwokacko -radcowskiego we własnym zakresie, braku formalnego nie usunął.Na zarządzenie powyższe wnioskodawca wniósł zażalenie, w którym zarzucił, że przez niego w osobistym wniosku o wznowienie nie zostały rozpatrzone, co narusza – w ocenie skarżącego - prawa człowiekaSąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Przepis art. 545 § 2 k.p.k. ustanawia tzw. przymus adwokacko - radcowski, zgodnie z którym wniosek o wznowienie postępowania, jeśli nie pochodzi od prokuratora, musi być sporządzony przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Zgodnie zaś z art. 84 § 3 k.p.k., adwokat z urzędu wyznaczony postępowaniu o wznowienie postępowania powinien sporządzić i podpisać wniosek o wznowienie postępowania albo jeśli nie stwierdził do tego podstaw - poinformować o tym na piśmie sąd. Wyznaczony w niniejszej sprawie na żądanie wnioskodawcy B. C. obrońca z urzędu adw. P. U. nie znalazł podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i poinformował o tym sąd na piśmie. Zauważyć należy, że treść tego pisma wskazuje na przeprowadzenie przez obrońcę dogłębnej i rzetelnej analizy sprawy, poprzedzonej widzeniem i rozmową ze skazanym.Wobec takiego stanowiska wyznaczonego obrońcy z urzędu należało wezwać skazanego do uzupełnienia braku przymusu adwokacko-radcowskiego we własnym zakresie, tj. przez zaangażowanie obrońcy z wyboru.
Tak też się w niniejszej sprawie stało (wezwanie z 27 lutego 2019 r.), jednak brak przymusu adwokacko - radcowskiego nie został uzupełniony. Wobec tego zasadnym stało się wydanie zarządzenia o uznaniu wniosku za bezskuteczny. Zauważyć należy, że zawarte w piśmie skazanego z 4 marca 2019 r. zastrzeżenia dotyczące działania wyznaczonego obrońcy z urzędu nie mogły być uznane za zasadne. Jak wyżej zauważono, treść opinii adwokata P.U. wskazuje na przeprowadzenie przez obrońcę starannej i pogłębionej analizy sprawy, która doprowadziła do wniosku, że wobec dowodów wskazujących sprawstwo skazanego, ewentualne odnalezienie w sąsiedztwie zakrwawionego noża nie mogło podważyć ustaleń przyjętych w prawomocnym wyroku Sądu Apelacyjnego w [...].
Nadto trzeba dodać, że niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z rzędu z oczekiwaniami, bądź poglądami wnioskodawcy nie może być podstawą znaczenia kolejnego obrońcy. Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego przez niego efektu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2011 r., III KZ 20/11, LEX nr 811870).Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.