Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KO 100/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses request to retry execution proceedings regarding denial of sentence suspension break.

Numero d'incarto IV KO 100/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to examine the prisoner's request for a retrial of the final order denying a sentence suspension break. The lower courts had upheld the district court's refusal based on statutory grounds, which the prisoner challenged. The Supreme Court ruled that such requests fall outside the scope of specific retrial provisions designed for criminal liability proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 k.p.k.; Art. 504a, 504b k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: Requests for retrial regarding the denial of a sentence suspension break do not fall under the scope of provisions governing criminal liability proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
sentence suspension break retrial proceedings execution of sentence criminal liability Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 540 k.p.k.
Art. 504a k.p.k.
Art. 504b k.p.k.
Art. 542 § 3 k.p.k.
504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k.
art. 540 k.p.k
art. 542 § 3 k.p.k
504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KO 118/07
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Lex nr 346765, z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z.
IV KO 108/08
POSTANOWIENIE Z DNIA 16 WRZEŚNIA 2008 R.
IV KZ 16/03
99, z dnia 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03, OSNwSK 2003, poz.
II KZ 130/97
1290, z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KO 100/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Barbara Skoczkowska‎SSN Józef Szewczyk w przedmiocie wniosku skazanego K. K. ‎o wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego‎prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 28 października 2014 r., sygn. II AKzw (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt VIII Kow (…) w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze p o s t a n o w i ł: wniosek o wznowienie postępowania pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 września 2014 r., sygn. VIII Kow (…) odmówiono udzielenia skazanemu K. K. przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu zażaleń wniesionych przez skazanego i jego obrońcę od powyższego postanowienia, Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z dnia 28 października 2014 r., sygn. II AKzw (…), utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (..), który ten Sąd przekazał do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wznowienie postępowania, w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 k.p.k., art. 504 a i b k.p.k., ani art. 542 § 3 k.p.k.

Treść wymienionych przepisów wskazuje przecież wyraźnie na to, że odpowiadają one ściśle jedynie postępowaniu rozstrzygającemu w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, Lex nr 346765, z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99, z dnia 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03, OSNwSK 2003, poz. 1290, z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 – 2, poz. 10).Wprawdzie, co oczywiste, odmowa przerwy ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej, nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej skazanego.

Z tych też względów, nie wchodząc w ocenę merytorycznej zasadności podniesionych we wniosku kwestii, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.