Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KKN 565/98 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded for raising inadmissible factual error and material law violations.

Numero d'incarto IV KKN 565/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and ordered the defendant to bear the costs. The appellant raised material law violations regarding Article 22 of the Criminal Code and procedural errors concerning witness testimony and conflicting victim statements. The court rejected these claims because the factual error argument was inadmissible when facts were contested, and the lower courts properly applied the principle of free evaluation of evidence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 22 kk z 1969 r.; Art. 3 § 3 kpk; Art. 152 kpk; Art. 155 § 3 kpk; Art. 372 kpk: A cassation appeal raising a factual error objection is inadmissible when the appellant simultaneously contests the underlying factual findings, and procedural violations regarding evidence evaluation are not grounds for cassation if lower courts correctly applied the principle of free evaluation of evidence.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal factual error objection inadmissible free evaluation of evidence material law violation claim procedural error cassation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 22 kk z 1969 r.
W kasacji wysunięto zarzuty obrazy prawa materialnego, a to art. 22 kk
Art. 3 § 3 kpk
przepisów art. 3 § 3 kpk
Art. 152 kpk
przez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, art. 152 kpk
Art. 155 § 3 kpk
przez niedopuszczenie z urzędu dowodu z zeznań policjanta R. W. oraz art. 155
Art. 372 kpk

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KKN 565/98

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lutego 2002 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN – Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2002 r.

sprawy E. K.

wobec którego warunkowo umorzono postępowanie karne o czyn z art. 158 § 1

kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 17 lutego 1998 r., sygn. VII Ka […]

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w C.

z dnia 14 listopada 1997 r., sygn. II K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża oskarżonego

kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

W kasacji wysunięto zarzuty obrazy prawa materialnego, a to art. 22 kk

przez jego niezastosowanie oraz prawa procesowego, tj. przepisów art. 3 § 3 kpk

przez rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, art. 152 kpk

przez niedopuszczenie z urzędu dowodu z zeznań policjanta R. W. oraz art. 155

§ 3 kpk przez oddalenie wniosku dowodowego o jego przesłuchanie, a także

art. 372

kpk

przez nieustosunkowanie się przez sądy obu instancji

w uzasadnieniach

jaką

wersję

podaną

przez

pokrzywdzonych

uznały

za wiarygodną oraz zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.

Rozpatrując tę skargę Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wiadomo, że zarzut obrazy prawa materialnego może być wysuwany

tylko przy przyjęciu prawidłowych ustaleń faktycznych. Tymczasem tak

naprawdę skarżący kwestionuje je, podnosi więc de facto niedopuszczalny w

kasacji zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Powtarza tu zresztą swą

apelację i to w sytuacji, gdy w kwestii możliwości stosowania art. 22 kk z 1969

r. wypowiedział się i to prawidłowo sąd odwoławczy (k. 160v). Wypowiedział

się też on co do potrzeby przesłuchania R. W. podnosząc, że policjant ten

nie był obecny przy zdarzeniu (k. 161). Co zaś tyczy rozbieżnych wersji

zdarzenia, to obszernie prześledził to sąd I instancji i zgodnie z zasadą

swobodnej oceny dowodów przedstawił, jakim dowodom i w jakim zakresie

daje wiarę, jakim zaś nie (k. 127v – 128), zaś sąd odwoławczy odniósł się w tym

aspekcie do zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, podnoszonego w apelacji

(k. 160 – 160v). W rzeczywistości kasacja ta albo podnosi zarzuty

niedopuszczalne (co do faktów) albo wskazuje na uchybienia, których nie było

i zawiera polemikę z ocenami oraz ustaleniami sądów. Jest tym samym

oczywiście bezzasadna, i dlatego też orzeczono jak na wstępie.

aw

f/es