Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded due to lack of material law violation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded and ordered the defendant to bear the costs. The defendant argued that the lower courts failed to recognize two separate acts as a single continuous offense under the Criminal Code. The court held that this classification error was not a material violation affecting the outcome, as the conditional dismissal of proceedings remained valid regardless of the specific count structure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 2 k.p.k.; Art. 167 § 1 k.k.; Art. 58 k.k.; Art. 27 § 1, 2 k.k.; Art. 29 § 1 k.k.: A failure to classify multiple acts as a single continuous offense does not constitute a material violation of law if it does not affect the substantive outcome of the conditional dismissal of proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KKN 475/98
POSTANOWIENIE
Dnia 3 października 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna na posiedzeniu w trybie art.
535 § 2 kpk w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN Wiesław Kozielewicz
po rozpoznaniu w dniu 3 października 2001 r.
sprawy B. K.
wobec, którego postępowanie karne o czyny z art. 167 § 1 kk z 1969 r. zostało
warunkowo umorzone
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w C.
z dnia 6 marca 1998 r. sygn. II Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O.
z dnia 15 września 1997 r. sygn. II K […]
1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciąża skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 15 września 1997 r.
sygn. II K […] B. K. uznany został za winnego tego, że w okresie:
I. od dnia 10 września 1993 r. do dnia 15 października 1994 r. w O.
działając czynem o charakterze ciągłym uniemożliwiał J. D. korzystanie
z następujących przedmiotów: maszyny do demontażu kół, samochodu
marki „L.”, skrzyni ładunkowej samochodu m-ki „M,”, spawarki,
butli gazowej spawalniczej, zaczepu do przyczepy, przystawki do skrzyni
biegów, lusterek bocznych, akumulatora oraz dokumentów – dowodu
rejestracyjnego
samochodu
m-ki
„P.”,
dokumentów
związanych
ze sprzedażą tego samochodu, rachunków in blanco przechowując je
na terenie swojej posesji
tj. popełnienia czynu z art. 167 § 1 kk w zw. z art. 58 kk z 1969 r.
II. od dnia 16 października 1994 r. do dnia 27 lipca 1995 r. w O. działając
czynem o charakterze ciągłym uniemożliwiał J. D. korzystanie
z przedmiotów wymienionych w pkt. I przechowując je na terenie swojej
posesji
tj. popełnienia czynu z art. 167 § 1 kk w zw. z art. 58 kk z 1969 r.
w oparciu o przepisy art. 27 § 1 i 2 kk i art. 29 § 1 kk z 1969 r. postępowanie
karne wobec oskarżonego Sąd warunkowo umorzył na okres jednego roku
próby.
Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego, zarzucając obrazę
przepisów prawa materialnego i wniósł o zmianę orzeczenia i uniewinnienie
B. K..
Sąd Wojewódzki w C. po rozpoznaniu apelacji obrońcy wyrokiem
z dnia 6 marca 1998 r. sygn. II Ka […] utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.
Od powyższego wyroku kasację złożył obrońca skazanego.
Autor kasację zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego art. 167 § 1
kk i 58 kk z 1969 r. i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie
sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w C. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Kasacja jest oczywiście bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżony wyrok nie jest obciążony rażącym naruszeniem prawa, o którym
mowa w zarzucie kasacji. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie przedstawiono
żadnych argumentów na poparcie sformułowanych zarzutów kasacyjnych.
Ponadto należy zauważyć, iż podobne zarzuty zostały przez obrońcę
sformułowane w apelacji i były przedmiotem rozważań sądu odwoławczego.
Sąd Wojewódzki w C., wskazał powody dla, których nie uwzględnił apelacji
obrońcy B. K. i swoje stanowisko prawidłowo uzasadnił.
Z jednym tylko należy się zgodzić z autorem kasacji, iż błędem było, iż sądy
orzekające w niniejszej sprawie, przyjęły że B. K. dopuścił się popełnienia
dwóch przestępstw a nie zakwalifikowały tych dwóch zachowań jako jednego
przestępstwa ciągłego.
Powyższego uchybienia nie można jednak uznać za rażące, a ponadto nie
miało ono wpływu na treść zapadłego orzeczenia warunkowo umarzającego
postępowanie karne.
Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście
bezzasadną.
aw
f/ak