Criminal appeal dismissed for being obviously groundless due to lack of specific grounds and factual errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ruling that the defense failed to substantiate its claims. The defense argued that the lower courts ignored specific appeal arguments and evidence regarding the defendant's financial hardship, but the court found no concrete facts supporting these assertions. Consequently, the court held that the appeal lacked the necessary specific grounds required by law and was therefore inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 536 k.p.k.; Art. 406 § 2 d.k.p.k.: The Supreme Court must dismiss an appeal as obviously groundless if the appellant fails to provide specific grounds or concrete facts demonstrating a violation of the law or a procedural error.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KKN 313/97
Postanowienie
Dnia 28 lutego 2001 r.
Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie
na posiedzeniu w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Przemysław Kalinowski
po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2001 r.
sprawy H. R.
oskarżonej z art. 258 kk z 1969 r.
Z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w T.
z dnia 16 grudnia 1996 r. sygn. akt II K […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.
z dnia 28 sierpnia 1996 r. sygn. akt II K […]
postanowił
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną,
2. zwolnić skazaną H. R. od kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Na wstępie przypomnieć trzeba, że stosownie do dyspozycji art. 536 kpk
kasację rozpoznaje się w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów,
a w zakresie szerszym – tylko w wypadkach określonych w art. 435,439 i 455
kpk. Ta ostatnia sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje, a zatem
przedmiotem kontroli kasacyjnej mogą być wyłącznie kwestie wyraźnie
zwerbalizowane przez skarżącego.
W ocenie Sądu Najwyższego zarzuty kasacji wniesionej przez obrońcę
skazanej okazały całkowicie chybione. Powołując się na naruszenie przepisu art.
406 § 2 d.kpk, które miałoby polegać na braku ustosunkowania się do zarzutów
i wniosków zawartych w apelacji oskarżonej, autor kasacji nie wskazał jednak
żadnej konkretnej okoliczności, którą miałaby być przedmiotem zwykłego
środka odwoławczego i została pominięta przy jego rozpoznawaniu. Tym
samym należało uznać, że podniesienie tego zarzutu w kasacji nie zostało
poparte żadnymi argumentami pozwalającymi wykazać, że zarzucone
uchybienie rzeczywiście miało miejsce.
Podobnie, bezzasadne okazało się twierdzenie autora kasacji dotyczące
rzekomego pominięcia części materiału dowodowego w postaci zeznań
świadków A. R. i A. N.. Miały one dotyczyć złej sytuacji materialnej
oskarżonej, co stało bezpośrednią przyczyną sprzedaży urządzenia będącego
przedmiotem czynu przypisanego H. R.. Dowód z zeznań w/w świadków został
przeprowadzony i okoliczności przedstawione przez nich nie są kwestionowane.
Rzecz jednak w tym, że uwzględniając relacje tych świadków, podobnie
jak i wyjaśnienia oskarżonej dotyczące tej kwestii, sądy obu instancji nie uznały,
aby
trudna
sytuacja
majątkowa
znosiła
bezprawność
zachowania
wyczerpującego znamiona opisane w art. 258 kk z 1969 r.
Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.
aw