Criminal appeal dismissed as groundless; appellate court properly applied objective principle and impartiality rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the private prosecutor's cassation appeal as obviously groundless. The prosecutor argued the appellate court erred by failing to consider the entire evidence and by applying excessive weight to the defendant's non-confession, while also claiming judicial bias due to prior rulings in the prosecutor's son's case. The court rejected these claims, noting the appellate court thoroughly analyzed evidence and that the prosecutor failed to demonstrate a personal relationship between the judges and the private prosecutor sufficient to trigger recusal under the law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 357 k.p.k.; Art. 372 k.p.k.; Art. 3 § 1 d.k.p.k.; Art. 31 d.k.p.k.: The appellate court's application of the principle of objectivity and its assessment of evidence without error does not constitute a violation of procedural rules, and a judge's prior ruling in a family member's case does not automatically require recusal if the family member is not a party in the current proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KKN 259/97
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2001 r.
Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie
na posiedzeniu w składzie następującym:
Przewodniczący - Sędzia SN: Tomasz Grzegorczyk
w sprawie Z. K.
uniewinnionego z zarzutu popełnienia przestępstw z art. 181 § 1 i 182 § 1 kk z
1969 r.
po rozpoznaniu kasacji oskarżycielki prywatnej L. P.
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.
z dnia 12 listopada 1996 r. sygn. akt IV Ka […]
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.
z dnia 21 czerwca 1996 r., sygn. akt II K […]
p o s t a n o w i ł:
oddalić
kasację
jako
oczywiście
bezzasadną
i
obciążyć
oskarżycielkę prywatną L. P. kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego
UZASADNIENIE
W kasacji podniesiono zarzut obrazy przepisów postępowania, a to art.
357 i 372 kpk oraz art. 3 § 1 i art. 31 d.kpk. Od razu należy podnieść, że autor
kasacji dość ogólnikowo uzasadnia te zarzuty, gdyż stwierdza, że sąd
odwoławczy dokonując zmiany wyroku z warunkowo umarzającego na
uniewinniający nie uwzględnił całokształtu dowodów, zapomniał o zasadzie
obiektywizmu a nie można, jak podnosi skarżący, „wyjaśnieniom oskarżonego
nie przyznającego się do winy (...) przypisywać nadmiernego waloru mocy
dowodowej”. Autor kasacji nie dostrzega, że sąd odwoławczy szczegółowo
omówił każdy z dowodów osobowych i z dokumentów, wskazał jakie aspekty
powziął Sąd Rejonowy w swej ocenie oraz dlaczego dowodom wskazanym
przez oskarżycielkę nie można dać wiary (k. 326-327). W istocie w ocenie
skarżącego sąd byłby obiektywny, gdyby uznał, za wiarygodne dowody
oskarżenia, ale przecież nie do tego sprowadza się zasada obiektywizmu.
Skarżący podnosi też zarzut obrazy art. 31 d.kpk w sądzie odwoławczym
podając, że jeden z sędziów orzekał ongiś w I instancji w sprawie syna
oskarżycielki prywatnej; drugi zaś w sądzie odwoławczym w sprawie tegoż
syna, a zatem nie powinni oni orzekać w obecnym postępowaniu. Zauważyć
należy, że syn oskarżycielki w przedmiotowej sprawie nie występował w żadnej
roli procesowej, a trudno przyjąć, że sędzia, który ongiś orzekał w sprawie
członka rodziny obecnej strony, gdy osoba ta w obecnym postępowaniu w ogóle
nie występuje, winien być zawsze wyłączony od orzekania, a nie wyłączenie się
sędziego jest rażącą obrazą prawa, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia
w rozumieniu przepisów o kasacji. Ówczesny art. 31 d.kpk wymagał przy tym
dla wyłączenia wykazania osobistego stosunku między sędzią a stroną, a
skarżący nie potrafił wskazać, jaki to niby stosunek miał powstać między sędzią
a oskarżycielką prywatną, z racji tego, że miał on w przeszłości orzekać w
sprawie karnej jej syna i to w sposób rzutujący na prawidłowość orzekania w
niniejszym, obecnym procesie, gdzie syn ów nie był nawet świadkiem.
W świetle powyższego trzeba stwierdzić, że żaden z zarzutów
wskazanych w kasacji nie został przez skarżącego wykazany a skarga okazuje
się przez to oczywiście bezzasadną. Mając to na uwadze orzeczono jak na
wstępie.
aw
f/ak