Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 82/19 Generato dall'IA

Supreme Court quashes cassation verdict for improper single-judge panel in appeal proceedings on combined sentence.

Numero d'incarto IV KK 82/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the cassation verdict and remanded the case to the District Court for retrial. The defendant argued the lower court violated procedural rules by hearing the appeal alone, while the prosecution contended the single judge was appropriate. The court ruled that Article 89 of the Criminal Procedure Code applies only to preparatory proceedings, not to appeal proceedings on combined sentences which occur after the main trial concludes.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 89 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.; The provision regarding single-judge panels applies exclusively to preparatory proceedings and cannot justify the composition of a court in appeal proceedings concerning combined sentences.

Parole chiave

Generato dall'IA
combined sentence appeal single judge panel Criminal Procedure Code procedural error remand for retrial cassation verdict quashed appeal composition sospensione di pena

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 89 § 1 k.p.k.
na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych poniesione wydatki w sprawie w kwocie 20 złotych.Od powyższego wyroku apelację wywiódł obrońca skazanego, który zaskarżył wyrok łączny w całości, zarzucając mu:I.naruszenie prawa materialnego a mianowicie art. 89 § 1 k.k.
Art. 439 § 1 k.p.k.
do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, bez badania wpływu zaistniałego naruszenia na treść orzeczenia (art. 439 § 1 k.p.k.), ale i bezprzedmiotowym czyniło rozpoznawanie pozostałych zarzutów podniesionych w kasacji (art.
Art. 436 k.p.k.
439 § 1 k.p.k.), ale i bezprzedmiotowym czyniło rozpoznawanie pozostałych zarzutów podniesionych w kasacji (art. 436 k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
Art. 527 § 4 k.p.k.
O zwrocie opłaty od kasacji orzeczono na podstawie art. 527 § 4 k.p.k.
art. 157 § 2 k.k
akt II K (…) za: przestępstwo z art. 157 § 2 k.k.
art. 190 § 1 k.k
na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; przestępstwo z art. 190 § 1 k.k.
art. 288 § 1 k.k
na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; przestępstwo z art. 288 § 1 k.k.
art. 86 § 1 k.k
art. 89 § 1 k.k
na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych poniesione wydatki w sprawie w kwocie 20 złotych.Od powyższego wyroku apelację wywiódł obrońca skazanego, który zaskarżył wyrok łączny w całości, zarzucając mu:I.naruszenie prawa materialnego a mianowicie art. 89 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 82/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Krzysztof Cesarz‎SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Gierczak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna,‎w sprawie skazanego P. O. ‎o wydanie wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 17 czerwca 2020 r.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w T. ‎z dnia 24 września 2018 r., sygn. akt II Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w T. ‎z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II K (…), 1. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w T. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

2. zwraca skazanemu opłatę od kasacji w kwocie 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł.

UZASADNIENIE

Wyrokiem łącznym z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w T., po rozpoznaniu sprawy P. O.:- skazanego prawomocnie wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt II K (…) za: przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. popełnione w dniu 9 czerwca 2012r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. popełnione w dniu 09 czerwca 2012 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. popełnione w dniu 09 czerwca 2012 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, w miejsce których została wymierzona kara łączna roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby wynoszący 4 lata oraz zostały orzeczone obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu K.G. poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 340 zł i nawiązka na rzecz tego pokrzywdzonego w wysokości 500 zł, a ponadto zwolniono skazanego od ponoszenia kosztów sądowych.

Postanowieniem Sądu Rejonowego w T. z dnia 30 sierpnia 2013 r., sygn. akt II Ko (…), utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w T. z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. akt II Kzw (…), zarządzono wykonanie kary łącznej roku pozbawienia wolności. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt II Ko (…), Sąd Rejonowy w T. zamienił P. O. orzeczoną w pkt III wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt II K (…), karę 4 miesięcy pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu, 1.na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 2a § 4 k.w. połączył kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności orzeczone w pkt I i II wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt II K (…) i w ich miejsce wymierzył P. O. karę łączną 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 2.zasądził od P. O. na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych poniesione wydatki w sprawie w kwocie 20 złotych.Od powyższego wyroku apelację wywiódł obrońca skazanego, który zaskarżył wyrok łączny w całości, zarzucając mu:I.naruszenie prawa materialnego a mianowicie art. 89 § 1 k.k. poprzez błędne przyjęcie, że ma on zastosowanie do jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych tym samym wyrokiem;II.rażącą niewspółmierność kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej tym wyrokiem poprzez:-niewymierzenie kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji, mimo istnienia bardzo bliskich związków przedmiotowych i podmiotowych pomiędzy pozostającymi w zbiegu przestępstwami,-niezastosowanie warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, mimo zachodzenia ku temu przesłanek przewidzianych w art. 69 § 1 i 2 k.k.Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec skazanego kary łącznej 6 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata.Wyrokiem z dnia 24 września 2018 r., sygn. akt II Ka (…), Sąd Okręgowy w T. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok łączny i orzekł o kosztach procesu.

Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanego, który zaskarżył orzeczenie sądu odwoławczego w całości, zarzucając mu:-rażące naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 29 § 1 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd II instancji w składzie jednego sędziego, podczas gdy Sąd ten był zobligowany do rozpoznania apelacji na rozprawie w składzie trzech sędziów, co stanowi bezwzględną przyczynę kasacyjną przewidzianą w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.;-rażące naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 89 §1 k.k. poprzez jego niezasadne zastosowanie w niniejszej sprawie, mimo, że łączeniu podlegały kary jednostkowe orzeczone w tym samym wyroku, w którym to wyroku warunkowo zawieszono wykonanie kary łącznej obejmującej m.in. te kary;-rażące naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 89 §1 k.k. poprzez zastosowanie tego przepisu w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 20.02.2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 396), wbrew treści przepisu intertemporalnego zawartego w art. 19 ust. 1 tejże ustawy.

Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna. Skarżący ma rację, gdy twierdzi, że w postępowaniu odwoławczym zaistniało uchybienie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., w postaci nienależytej obsady sądu. Zgodnie bowiem z art. 29 § 1 k.p.k., na rozprawie apelacyjnej i kasacyjnej sąd orzeka w składzie trzech sędziów, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W postępowaniu o wydanie wyroku łącznego nie aktualizuje się (i nie aktualizował się w dacie orzekania przez sąd odwoławczy) żaden z wyjątków uzasadniających odstępstwo od składu trzyosobowego na rzecz składu jednoosobowego. W szczególności, podstawą statuującą takie odstępstwo nie jest i nie był art. 449 § 2 k.p.k., który w brzmieniu obowiązującym w dniu 24 września 2018 r., stanowił, że jeśli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia, sąd odwoławczy orzeka na rozprawie jednoosobowo, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej.

Przepis ten mógł być podstawą ustalania składu sądu wyłącznie w postępowaniu zasadniczym, gdyż tylko w tym postępowaniu aktualizuje się kwestia formy postępowania przygotowawczego. Nie mógł być natomiast podstawą wyznaczania składu sądu w postępowaniu następczym o wydanie wyroku łącznego, które w żadnym układzie sytuacyjnym nie jest poprzedzone postępowaniem przygotowawczym. Powyższe dotyczy również przypadków, w których w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego sąd rozstrzyga o połączeniu kar jednostkowych orzeczonych w tym samym wyroku skazującym.

I to postępowanie uruchamiane jest wszak po uprawomocnieniu się orzeczenia i nie ma żadnego związku z zaszłościami zaistniałymi w pierwszym stadium procesu. Pogląd taki należy aktualnie uznać za utrwalony tak w judykaturze, jak i w doktrynie (zob. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2017 r., IV KK 424/16 oraz z dnia 10 sierpnia 2017 r., III KK 309/17; D. Kala, M. Klubińska, Kara łączna i wyrok łączny, Kraków 2017, s. 13).Stwierdzenie powyższego uchybienia nie tylko nakazywało uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w T. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym, bez badania wpływu zaistniałego naruszenia na treść orzeczenia (art. 439 § 1 k.p.k.), ale i bezprzedmiotowym czyniło rozpoznawanie pozostałych zarzutów podniesionych w kasacji (art. 436 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.).

W tej sytuacji, Sąd Najwyższy ograniczy się jedynie do stwierdzenia, że już choćby tylko z uwagi na typowo apelacyjny sposób sformułowania owych zarzutów oraz treść zwyczajnego środka zaskarżenia, w którym nie kwestionowano wydania rozstrzygnięcia o karze łącznej w oparciu o przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r., zarzuty te, gdyby rozpatrywać je samodzielnie, nie mogłyby doprowadzić do oczekiwanego przez skarżącego rezultatu. Ponadto stanowisko autora kasacji, iż w analizowanym postępowaniu łączeniu podlegały kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszone było zdecydowanie nietrafne i abstrahowało od utrwalonego w judykaturze poglądu, że „od daty uprawomocnienia się postanowienia o zarządzeniu wykonania kary łącznej pozbawienia wolności, której wykonanie zostało uprzednio warunkowo zawieszone, nie tylko kara łączna, ale i każda z kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa zmieniły swój charakter i stały się karami bezwzględnymi” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2015 r., II KK 356/15).

Z tego też powodu późniejsze „rozwiązanie węzła” kary łącznej nie ma żadnego znaczenia dla charakteru jednostkowych kar pozbawienia wolności tworzących jej podstawę. W postępowaniu ponownym Sąd Okręgowy, tym razem orzekając w prawidłowym składzie, kolejny raz przeprowadzi kontrolę odwoławczą, a po jej przeprowadzeniu wyda wyrok, który – w razie zaktualizowania się takiej konieczności – uzasadni w sposób odpowiadający wymaganiom wskazanym w odpowiednich przepisach kodeksu postępowania karnego. O zwrocie opłaty od kasacji orzeczono na podstawie art. 527 § 4 k.p.k.

Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.