Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 78/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded regarding improper three-judge panel composition for appeal.

Numero d'incarto IV KK 78/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued that the Second Instance Court should have heard the appeal in a single-judge panel due to the absence of a required order, citing Article 439 § 1 point 2. The court ruled that the statute only grants the president the power to decide on expanding the panel, not the specific form of that decision, and thus the three-judge composition was lawful.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 449 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: The provision granting the president of the court the right to decide on hearing an appeal in a three-judge panel does not mandate that such a decision be made in the form of a ruling, and the absence of a specific order does not constitute an absolute ground for cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal three-judge panel composition absolute ground for cassation single-judge appeal hearing president of court powers criminal procedure code obviously unfounded appeal disgiunzione dei procedimenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt IV KK 78/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 marca 2018 r., w sprawie K.O.‎skazanej z art.
Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.
na karę grzywny, kasacja na korzyść skazanej mogła zostać wniesiona przez obrońcę, zgodnie z dyspozycją art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., wyłącznie z powodu uchybień wymienionych w art.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. i upatrując jej w nienależytej obsadzie sądu, który zdaniem obrońcy, powinien w postępowaniu odwoławczym orzekać w składzie jednoosobowym, chyba że uprawniony podmiot (prezes sądu lub sąd), na podstawie art.
Art. 449 § 2 k.p.k.
Użyte w art. 449 § 2 k.p.k. sformułowanie „chyba, że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej” nie obliguje do wydawania w tego rodzaju wypadku postanowienia, tzn.
Art. 93 § 2 k.p.k.
Aktualny pozostaje pogląd, że Sąd pro foro interno wydaje zarządzenia, nie zaś postanowienia, a stosownie do art. 93 § 2 k.p.k. w postępowaniu sądowym zarządzenia mogą wydawać: prezes sądu, przewodniczący wydziału i upoważniony sędzia, a na rozprawie również przewodniczący składu.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 78/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 marca 2018 r., w sprawie K.O.‎skazanej z art.
art. 107 § 1 k.k
535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 marca 2018 r., w sprawie K.O.‎skazanej z art. 107 § 1 k.k.s.
art. 30 § 5 k.k
orzekł ponadto, na mocy art. 30 § 5 k.k.s.
art. 449 § 2 k.p.k
Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanej K.O., który zaskarżył wyrok w całości na jej korzyść i sformułował zarzut naruszenia art. 449 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., sygn. akt II KZ 2/06
postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., sygn. akt II KZ 2/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz.
uchwała SN z dnia 20 listopada 1997 r., I KZP 30/97
uchwała SN z dnia 20 listopada 1997 r., I KZP 30/97, OSNKW 1997/11-12/92).Mając na uwadze powyższe argumenty należy przyjąć, że w niniejszej sprawie skład sądu został ustalony prawidłowo i nie wystąpiła wskazywana przez obrońcę bezwzględna przyczyna odwoławcza z art.
II KZ 2/06
akt II KZ 2/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz.
Generato dall'IA
III KK 125/23
Supreme Court dismisses appeal claiming unfair judge appointment under Polish Criminal Procedure Code Article 439.1.2.
II KK 403/23
Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to lack of serious procedural violations affecting the verdict.
II KK 488/23
Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded regarding single-judge appellate panel validity during COVID-19 emergency. The court ruled the single-judge composition was legally correct under specific pandemic provisions. The defense's claim of unconstitutional single-judge proceedings was rejected based on statutory interpretation. The court held that the single-judge panel was valid for the specific case type and timing. The decision clarified the application of pandemic-related procedural rules in criminal appeals. The court found no violation of constitutional or procedural rights in the single-judge arrangement. The ruling emphasized strict adherence to the specific statutory framework during the epidemic period. The case established that single-judge panels were permissible under the emergency law for qualifying cases. The court determined the procedural defect was non-existent due to correct legal application. The judgment confirmed the lower court's single-judge composition was fully compliant with the law.
III KK 307/23
Supreme Court allows cassation due to judge's participation in a flawed judicial council election process compromising court impartiality.
IV KK 375/23
Supreme Court dismisses request to suspend execution of criminal judgment due to lack of clear grounds and exceptional consequences.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 78/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 marca 2018 r., w sprawie K.O.‎skazanej z art. 107 § 1 k.k.s. i in.,‎kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanej,‎od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt II Ka […]/17, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B.‎z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt II K […]/15, p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami procesu w postępowaniu kasacyjnym obciążyć skazaną. UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt II K […]/15, K.O. została uznana za winną popełnienia przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 129 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) i skazana na karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 złotych. Sąd Rejonowy w B. orzekł ponadto, na mocy art. 30 § 5 k.k.s. środek karny w postaci przepadku na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych, jak również rozstrzygnął w przedmiocie kosztów procesu.

Wyrok ten został zaskarżony apelacją m.in. przez obrońcę K.O.Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z dnia 31 października 2017 r., sygn. akt II Ka […]/17, orzekając w składzie trzyosobowym, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy i zasądził od K.O. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 510 złotych tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca skazanej K.O., który zaskarżył wyrok w całości na jej korzyść i sformułował zarzut naruszenia art. 449 § 2 k.p.k. poprzez rozpoznanie sprawy przez Sąd Odwoławczy w składzie trzech sędziów, pomimo, iż w świetle tego przepisu, wobec braku odpowiedniego postanowienia prezesa sądu lub sądu, Sąd odwoławczy powinien rozpoznać apelację w składzie jednego sędziego, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wskazaną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (nienależyta obsada sądu).W konkluzji kasacji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Okręgowy w T. wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Kasacja jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym, uzasadniającym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Wobec skazania K.O. na karę grzywny, kasacja na korzyść skazanej mogła zostać wniesiona przez obrońcę, zgodnie z dyspozycją art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k., wyłącznie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. Obrońca skazanej uczynił zadość powyższemu wymogowi wskazując na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. i upatrując jej w nienależytej obsadzie sądu, który zdaniem obrońcy, powinien w postępowaniu odwoławczym orzekać w składzie jednoosobowym, chyba że uprawniony podmiot (prezes sądu lub sąd), na podstawie art. 449 § 2 postanowiłby inaczej.

W aktach sprawy zalega zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 września 2017 r. o wyznaczeniu rozprawy apelacyjnej (k. 4916), którym wyznaczono do rozpoznania apelacji skład trzyosobowy. Zdaniem obrońcy, w celu prawidłowego wyznaczenia do rozpoznania niniejszej sprawy składu trzech sędziów konieczne było wydanie postanowienia, nie zaś zarządzenia. Stanowisko to musi zostać uznane za nietrafne. Użyte w art. 449 § 2 k.p.k. sformułowanie „chyba, że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej” nie obliguje do wydawania w tego rodzaju wypadku postanowienia, tzn. nie określa formy podejmowania przez uprawnione podmioty decyzji w tym przedmiocie, a jedynie wskazuje na istnienie uprawnienia po stronie prezesa sądu lub sądu do odstąpienia od reguły jednoosobowego rozpoznawania środków odwoławczych w wypadku zakończenia postępowania przygotowawczego w formie dochodzenia, wskazanej w art. 449 § 2 k.p.k.

Innymi słowy, przepis ten określa jedynie uprawnienia prezesa sądu lub sądu do podjęcia stosownej decyzji w omawianym zakresie, ale nie determinuje formy, w jakiej to ma nastąpić. Aktualny pozostaje pogląd, że Sąd pro foro interno wydaje zarządzenia, nie zaś postanowienia, a stosownie do art. 93 § 2 k.p.k. w postępowaniu sądowym zarządzenia mogą wydawać: prezes sądu, przewodniczący wydziału i upoważniony sędzia, a na rozprawie również przewodniczący składu. Wskazane podmioty mogą zastępować się przy wydawaniu zarządzeń, zatem uprawnienia prezesa sądu w tym zakresie mogą realizować także przewodniczący wydziału i upoważniony sędzia.

Tam zatem, gdzie kodeks upoważnia prezesa sądu do wydawania zarządzenia, decyzję taką mogą wydać również wskazane podmioty (por. postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., sygn. akt II KZ 2/06, OSNwSK 2006, Nr 1, poz. 617). W tym względzie nie sposób również podzielić zapatrywania wnoszącego kasację, że w wypadku o którym mowa w art. 449 § 2 k.p.k., prezes sądu winien wydać postanowienie – oczywistym bowiem jest, że prezes sądu nigdy nie wydaje postanowień, a jedynie zarządzenia. Postanowienie natomiast wydaje zawsze tylko sąd.

Należy także zauważyć, że w wypadku skorzystania przez sąd z wyjątku przewidzianego w art. 449 § 2 k.p.k., przy wyznaczaniu składu orzekającego, nie istnieje konieczność wskazywania wprost na ten fakt w treści zarządzenia, a możliwość rozpoznawania sprawy w składzie trzyosobowym jest wyraźnie dopuszczona.Na marginesie natomiast należy jedynie zaznaczyć, że gdyby nawet – teoretycznie rzecz ujmując – forma rozstrzygnięcia o powołaniu do orzekania trzech sędziów nie była prawidłowa, to i tak nie sposób byłoby uznać tego rodzaju uchybienia za bezwzględną przyczynę odwoławczą, określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Ta bowiem przesłanka zachodzi wówczas, gdy skład sądu orzekającego w konkretnej sprawie jest różny od tego, który przewidziany jest w ustawie jako wyłączny do rozpoznania określonej kategorii spraw, w sądzie danego szczebla i w określonym trybie. Gdy zaś ustawa przewiduje dwie możliwości rozpoznania sprawy w różnych składach sądu, uzależniając drugą z nich od wydania przez prezesa sądu stosownego zarządzenia, to można co najwyżej mówić o względnej przyczynie odwoławczej, ale tych – z uwagi na realia omawianej sprawy – z woli ustawodawcy, w kasacji podnosić nie było można (zob. uchwała SN z dnia 20 listopada 1997 r., I KZP 30/97, OSNKW 1997/11-12/92).Mając na uwadze powyższe argumenty należy przyjąć, że w niniejszej sprawie skład sądu został ustalony prawidłowo i nie wystąpiła wskazywana przez obrońcę bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy uznał zarzut skarżącego za bezzasadny w stopniu oczywistym, przy czym kosztami procesu w postępowaniu kasacyjnych obciążył skazaną. a.ł.