Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 720/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to improper filing of first-instance errors instead of second-instance review.

Numero d'incarto IV KK 720/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued for factual errors and sentencing disproportionality, but the Court found the appeal merely repeated the second-instance appeal without addressing the specific requirements for cassation. Consequently, the Court ruled that the appeal was procedurally invalid and ordered the defendant to bear the costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 519 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is obviously groundless if it fails to meet statutory requirements by improperly challenging the first-instance judgment instead of the second-instance judgment, or by repeating the second-instance appeal without addressing the distinct scope of cassation review.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal obviously groundless first instance error second instance appeal procedural defect costs of proceedings improper filing falsa dichiarazione della parte

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt IV KK 720/21 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2022 r.
Art. 519 k.p.k.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Z przepisu art. 523 § 1 k.p.k. jednoznacznie bowiem wynika, że podstawą kasacji nie mogą być zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych czy też niewspółmierności kary.
Art. 433 § 2 k.p.k.
lub art. 433 § 2 k.p.k., skarżąca nie wskazuje również na nietrafność czy też nielogiczność w rozumowaniu Sądu II instancji.
Art. 457 § 3 k.p.k.
Wniesiona kasacja nie zawiera jednak zarzutów dotyczących obrazy art. 457 § 3 k.p.k. lub art.
Art. 636 § 1 k.p.k.
kosztami postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 636 § 1 k.p.k. Brak jest natomiast jakichkolwiek podstaw prawnych do zasądzenia na rzecz obrońcy zwrotu kosztów obrony, obrońca również nie wskazuje takiej podstawy swojego roszczenia.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 720/21 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 160 § 1 k.k
M., skazanego za popełnienie przestępstw z art. 160 § 1 k.k.
art. 424 § 1 k.p.k
art. 7 k.p.k
424 § 1 k.p.k., art. 7 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 720/21 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2022 r. sprawy W. M., skazanego za popełnienie przestępstw z art. 160 § 1 k.k. i innych, z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w R., z dnia 27 lipca 2021 r., sygn. akt III Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł., z dnia 16 listopada 2020 r., sygn. akt II K […] postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego W. M. kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Ł., wyrokiem z dnia 16 listopada 2020 r., sygn. II K […], skazał W. M. za popełnienie 4 przestępstw, za które wymierzono mu kary jednostkowe oraz karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy w R., po rozpoznaniu apelacji obrońcy W. M., wyrokiem z dnia 27 lipca 2021 r., sygn. III Ka […], utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego wniosła obrońca skazanego, która zaskarżając wyrok w całości zarzuciła:1.w zakresie rażącej obrazy przez Sąd Okręgowy przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść orzeczenia, naruszenie art. 424 § 1 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 175 § 1 k.p.k. i art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k.;2.rażące błędy w ustaleniach faktycznych poczynione przez Sąd II instancji, przyjęte za podstawę orzeczenia, mające istotny wpływ na wydane orzeczenie;3.oraz, jak wskazano w kasacji, z daleko posuniętej ostrożności procesowej w razie nieuwzględnienia w/w zarzutów ujętych w kasacji, działając na podstawie art. art. 523 § 1 zd.

I (a contrario) k.p.k. i art. 438 pkt. 4 k.p.k. - rażącą niewspółmierność kary orzeczonej za zarzucane czyny zabronione i wymierzenie kary bezwzględnego pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy.Podnosząc zarzuty, szczegółowo opisane w kasacji, obrońca wniosła „o uchylenie w całości względnie w części dot. kary wyroku Sądu II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R. Wydział III Karny Odwoławczy oraz zasądzeniu w całości od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z wyboru kosztów obrony (zastępstwa procesowego obrońcy z wyboru) według norm prawem przepisanych za I oraz II instancję oraz za postępowanie kasacyjne”.Prokurator Prokuratury Rejonowej w Ł. wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy skazanego W.

M. jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy w pełni akceptując stanowisko prokuratora wyrażone w pisemnej odpowiedzi na kasację podkreśla jedynie dodatkowo, że tak sformułowane przez wnoszącą kasację zarzuty dotyczą bądź orzeczenia Sądu I instancji, co jest całkowicie niezgodne z wymogami określonymi w treści art. 519 k.p.k., który stanowi, iż przedmiotem zaskarżenia może być jedynie wyrok Sądu odwoławczego, bądź też są niedopuszczalne z mocy prawa. Z przepisu art. 523 § 1 k.p.k. jednoznacznie bowiem wynika, że podstawą kasacji nie mogą być zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych czy też niewspółmierności kary.

Wyrok Sądu I instancji może być natomiast w postępowaniu kasacyjnym zaskarżony skutecznie jedynie w sposób pośredni poprzez wykazanie uchybień, które nastąpiły w trakcie prowadzonej zwyczajnej kontroli odwoławczej. Wniesiona kasacja nie zawiera jednak zarzutów dotyczących obrazy art. 457 § 3 k.p.k. lub art. 433 § 2 k.p.k., skarżąca nie wskazuje również na nietrafność czy też nielogiczność w rozumowaniu Sądu II instancji. Analiza zarówno zarzutów stawianych w kasacji jak i jej uzasadnienia oraz ich porównanie z apelacją wskazują natomiast, że ten nadzwyczajny środek odwoławczy jest dosłownym, słowo w słowo, powtórzeniem środka odwoławczego od orzeczenia Sądu I instancji i nie zawiera ani jednego zdania dotyczącego sposobu rozpoznania apelacji przez Sąd odwoławczy.

Różnica pomiędzy apelacją a kasacją ogranicza się jedynie do zamiany określenia „Sąd Rejonowy” na „Sąd Okręgowy”. Taki sposób formułowania kasacji jest niedopuszczalny i nie może odnieść pożądanego efektu oraz świadczy bądź o nieznajomości podstawowych przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego bądź też o całkowitym lekceważeniu obowiązków obrończych, naraża także skazanego na ponoszenie dodatkowych kosztów postępowania.Na marginesie należy jedynie stwierdzić, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku Sądu odwoławczego wskazuje, że zostały w sposób prawidłowy rozpoznane wszystkie zarzuty podniesione w apelacji i Sąd Okręgowy w R., postępując zgodnie z zasadami określonymi w przepisach art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., w sposób wyczerpujący ustosunkował się do wszystkich zarzutów i wniosków podniesionych w apelacji, w tym naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa procesowego, zarzutu błędów w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary oraz podał czym się kierował wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski apelacji uznał za niezasadne.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia, obciążając skazanego W.

M. kosztami postępowania kasacyjnego w oparciu o przepis art. 636 § 1 k.p.k. Brak jest natomiast jakichkolwiek podstaw prawnych do zasądzenia na rzecz obrońcy zwrotu kosztów obrony, obrońca również nie wskazuje takiej podstawy swojego roszczenia. Obrońca prawdopodobnie pomija fakt, że w tej sprawie W. M. został skazany, a ona jest jego obrońcą z wyboru.