Supreme Court dismisses private prosecutor's appeal as inadmissible due to incorrect legal basis under Criminal Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the private prosecutor's cassation appeal without examination, ruling it inadmissible under Article 531 of the Criminal Procedure Code. The appeal targeted a lower court decision terminating criminal proceedings based on a private prosecution act, which the Supreme Court determined did not fall within the scope of appeals allowed under Article 519. Consequently, the court ordered a refund of the appeal fee and rejected the defense's request for cost allocation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 519 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.: A cassation appeal against a final decision terminating criminal proceedings based on a private prosecution act is inadmissible as it does not concern a judgment or a decision on termination and security measures under Article 93a of the Criminal Code.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 608/21 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 stycznia 2022 r., w sprawie Z. S.oskarżonego z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 23 kwietnia 2021 r., sygn. akt IV Kz […], utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w K.z dnia 4 lutego 2021 r., sygn. akt II K […], na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. zwrócić oskarżycielowi prywatnemu uiszczoną opłatę od kasacji w kwocie 450 zł;
3. nie uwzględnić wniosku obrońcy oskarżonego w przedmiocie kosztów procesu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 lutego 2021 r., II K […], na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., umorzono postępowanie karne przeciwko Z. S. o zarzucany mu prywatnym aktem oskarżenia czyn, wobec uznania, że nie zawiera on znamion czynu zabronionego. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem wniesionym przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego.Sąd Okręgowy w K., postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2021 r., IV KZ […], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.Kasację od postanowienia Sądu odwoławczego wniósł pełnomocnik oskarżyciela prywatnego.Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.Wywiedziona kasacja jest niedopuszczalna i jako taka podlegała pozostawieniu bez rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 519 k.p.k. strona może wnieść kasację od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a Kodeksu karnego.Orzeczenie, od którego wniesiono kasację nie należało do kategorii orzeczeń określonych w wymienionym przepisie.
Nie było wyrokiem ani postanowieniem o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a Kodeksu karnego. Kwestia ta w orzecznictwie Sądu Najwyższego i wśród komentatorów Kodeksu postępowania karnego nie budzi wątpliwości. Wydaje się zresztą, że przepis art. 519 k.p.k. jest w swej wymowie jednoznaczny i z jego treści wprost wynika, że jedynymi postanowieniami podlegającymi zaskarżeniu przez stronę w drodze kasacji są te postanowienia sądu odwoławczego, które dotyczą umorzenia postępowania powiązanego z zastosowaniem środka zabezpieczającego (por. post.
Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2021 r., II KZ 46/20). Ograniczeniu temu nie podlegają kasacje wnoszone przez podmioty szczególne wskazane w art. 521 k.p.k. W tym stanie rzeczy Prezes Sądu odwoławczego powinien odmówić przyjęcia kasacji, skoro to jednak nie nastąpiło, należało ją, na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., jako niedopuszczalną, pozostawić bez rozpoznania.Pomimo tego, że zgodnie z art. 527 § 4 k.p.k. opłata od kasacji ulega zwrotowi stronie, która ją uiściła tylko w dwóch przypadkach - jeżeli kasacja zostanie uwzględniona, chociażby w części, albo zostanie cofnięta, a żadna z tych sytuacji nie zaistniała w przypadku kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela prywatnego, należało zarządzić zwrot uiszczonej przez R.
Z. opłaty od kasacji. Jak wynika z akt sprawy (zarządzenie – k. 105, poświadczenie doręczenia – k. 108), oskarżyciel prywatny został pouczony o możliwości wniesienia kasacji. Pouczenie to było błędne i w myśl art. 16 § 1 k.p.k. nie może wywoływać ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania, który na jego skutek uiścił opłatę od niedopuszczalnej kasacji. W realiach sprawy brak było podstaw do uwzględnienia zawartego w złożonej przez obrońcę oskarżonego odpowiedzi na kasację wniosku o przyznanie oskarżonemu zwrotu kosztów procesu z tytułu ustanowienia obrońcy w postępowaniu kasacyjnym.
Kasacja nie podlegała rozpoznaniu, a dokonanie przez podmiot profesjonalny bezprzedmiotowej czynności procesowej, a taką jest przecież sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na kasację, zawierającej merytoryczne odniesienie się do zarzutów środka zaskarżenia, którego niedopuszczalność przedstawia się jako oczywista, nie może generować kosztów, które należałoby traktować w kategoriach uzasadnionych wydatków stron z tytułu ustanowienia obrońcy.Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej.