Supreme Court quashes lower court verdict for omitting mandatory probationary obligations when no criminal sanction was imposed.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's verdict regarding the imposition of mandatory probationary obligations, remanding the case for a new decision. The defendant was convicted of insult and violation of bodily integrity, receiving a suspended sentence without any additional criminal sanction. The General Prosecutor argued that under Article 72 § 1 of the Criminal Code, such obligations become mandatory when no sanction is imposed, a requirement the lower court failed to meet. The Court agreed, ruling that the omission of these obligations constituted a material legal violation necessitating the case's return to the regional court.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 72 § 1 k.k.; When a criminal sanction is not imposed alongside a suspended sentence, the imposition of at least one probationary obligation from Article 72 § 1 of the Criminal Code becomes mandatory.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 584/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Rafał MalarskiSSN Andrzej StępkaProtokolant Małgorzata Gierczak w sprawie H.J. skazanej z art. 226 § 1 k.k. w zb. z art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 27 listopada 2019 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt III K (…) uchyla zaskarżony wyrok w części nie zawierającej rozstrzygnięcia o obligatoryjnym obowiązku, spośród obowiązków wymienionych w art. 72 § 1 k.k. i w tym zakresie sprawę H.J. przekazuje Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
H.J. została oskarżona o to, że w dniu 26 października 2017 r., w B., w miejscu zamieszkania dokonała znieważenia słownego funkcjonariusza publicznego M.O., poprzez wyzwanie jej słowami wulgarnymi, a ponadto w tym samym czasie i miejscu naruszyła nietykalność cielesną M.O. poprzez szarpanie jej za ubranie i siłowe wypchnięcie z mieszkania podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych w postaci asystenta rodziny, tj. o czyn z art. 226 § 1 k.k. i art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. (k. 32).Sąd Rejonowy w G. wyrokiem wydanym w dniu 9 października 2018 r., sygn. akt III K (...):1.uznał oskarżoną H.J. za w inną popełnienia zarzucanego jej czynu, czym wyczerpała znamiona występku z art. 226 § 1 k.k. i art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na mocy art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. skazał ją na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;2.na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonej i ustalił okres próby na 2 lata;3.na mocy art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżoną pod dozór kuratora sądowego w okresie próby;4.na mocy art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych (k. 53).Powyższy wyrok uprawomocnił się w pierwszej instancji, bez przeprowadzenia postępowania odwoławczego.Od tego wyroku kasację złożył Prokurator Generalny.
Zaskarżył go w zakresie orzeczenia o karze, w części nie zawierającej rozstrzygnięcia o obligatoryjnym obowiązku, spośród obowiązków wymienionych w art. 72 § 1 k.k., na niekorzyść skazanej. Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 72 § 1 k.k., polegające na nie nałożeniu na H.J. przynajmniej jednego z obowiązków probacyjnych wymienionych w art. 72 § 1 k.k., do czego Sąd Rejonowy w G. był zobowiązany warunkowo zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, na dwuletni okres próby, w sytuacji gdy jednocześnie nie orzekł wobec oskarżonej środka karnego, i wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna.Poza sporem jest bowiem, iż zaskarżony nią wyrok Sądu Rejonowego w Gliwicach jest wadliwy, gdyż został wydany z rażącym naruszeniem przepisu prawa karnego materialnego, wskazanego w zarzucie kasacji.Zgodnie z treścią art. 72 § 1 k.k., w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 20 lutego 2015 r., o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2015 roku. poz. 396) i obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r., tj. w dacie popełnienia przez H.J. przypisanego jej przestępstwa, w razie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, nałożenie na skazanego przynajmniej jednego z obowiązków probacyjnych jest fakultatywne, gdy w wyroku orzeczono wobec skazanego środek karny. Nałożenie jednego spośród obowiązków wymienionych w art. 72 § 1 k.k. staje się jednak obligatoryjne w sytuacji, gdy środka karnego nie orzeczono.W realiach tej sprawy Sąd Rejonowy w G. stosując wobec H.J. dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia na okres 2 lat próby, kary 6 miesięcy pozbawienia wolności i nie orzekając w wyroku o środku karnym, zobowiązany był do postąpienia zgodnie z treścią art. 72 § 1 k.k., tj. do nałożenia na nią jednego z obowiązków probacyjnych określonych w tym przepisie prawa materialnego.Brak orzeczenia jednego z obowiązków stanowi rażące i niewątpliwie mające istotny wpływ na treść orzeczenia, naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 72 § 1 k.k. poprzez jego niezastosowanie.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. i 535 § 5 k.p.k. uwzględnił kasację Prokuratora Generalnego, uchylił zaskarżony wyrok w części w której nie zawiera on rozstrzygnięcia w przedmiocie orzeczenia jednego z obowiązków wymienionych w art. 72 § 1 k.k. i w tym zakresie sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.as