Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 573/20 Generato dall'IA

Supreme Court corrects clear calculation error in temporary arrest deadline from October 7 to October 5, 14:55.

Numero d'incarto IV KK 573/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court issued a ruling to correct a clear calculation error regarding the deadline for temporary arrest. The original order specified the measure would end on October 7, but the court found this incorrect based on statutory rules for counting months and days. Consequently, the deadline was adjusted to October 5 at 14:55, the time the case was called, which was deemed favorable to the accused.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 127b k.p.k.; Art. 127c k.p.k.; Art. 12c k.k.w.; Art. 12d k.k.w.; Art. 538 § 1 k.p.k.; Art. 105 § 1-3 k.p.k.: A clear error in calculating the duration of a coercive measure must be corrected by applying the statutory rule that a month equals 30 days and a day equals 24 hours, starting from the moment the measure ceases to be executed.

Parole chiave

Generato dall'IA
clear calculation error temporary arrest coercive measure duration statutory month calculation procedural correction proroga della carcerazione arresto fermo di breve durata

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 105 § 1-3 k.p.k.
w przedmiocie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu na podstawie art. 105 § 1-3 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprostować oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu stosowania tymczasowego aresztowania w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2021 r., sygn.
Art. 538 § 2 k.p.k.
Sąd Najwyższy – na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 249 § 1 k.p.k.
z art. 249 § 1 k.p.k. i art.
Art. 258 § 2 k.p.k.
i art. 258 § 2 k.p.k. – zastosował wobec H.
Art. 127b k.p.k.
Należy jednak stwierdzić, że doszło do oczywistej omyłki w obliczeniu tego terminu.Przepis art. 127b k.p.k. stanowi między innymi, że jeżeli czas trwania środków przymusu jest określony w miesiącach, to przyjmuje się, iż miesiąc liczy się za 30 dni.
Art. 127c k.p.k.
Z kolei, zgodnie z art. 127c k.p.k., za dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawieniem wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności.
Art. 12c k.k.w.
Z tymi przepisami korespondują także rozwiązania zawarte w art. 12c k.k.w. i w art.
Art. 12d k.k.w.
i w art. 12d k.k.w.W tej sytuacji stało się zasadne sprostowanie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu stosowania tymczasowego aresztowania, zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami.
Art. 538 § 1 k.p.k.
W przedmiocie ustalenia godziny, do której ma być stosowany środek zapobiegawczy należy przyjąć moment ogłoszenia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2021 r., albowiem z chwilą uchylenia zaskarżonego kasacją orzeczenia ustaje wykonanie kary (art. 538 § 1 k.p.k.).
art. 538 § 2 k.p.k
Sąd Najwyższy – na podstawie art. 538 § 2 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 573/20 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie H. K. i J. J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 września 2021 r. w przedmiocie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu na podstawie art. 105 § 1-3 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprostować oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu stosowania tymczasowego aresztowania w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt IV KK 573/20, w ten sposób, że w odniesieniu do H. K. (syna J.) i J. J. (syna R.) sformułowanie „do dnia 7 października 2021 r.”, zastępuje określeniem „do dnia 5 października 2021 r., do godziny 14:55”.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 lipca 2021 r. Sąd Najwyższy – na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. – zastosował wobec H. K. i J. J. tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy, przy czym sprecyzował, że wskazany środek zapobiegawczy winien trwać do dnia 7 października 2021 r. Należy jednak stwierdzić, że doszło do oczywistej omyłki w obliczeniu tego terminu.Przepis art. 127b k.p.k. stanowi między innymi, że jeżeli czas trwania środków przymusu jest określony w miesiącach, to przyjmuje się, iż miesiąc liczy się za 30 dni.

Ten sposób liczenia terminu jest niezależny od tego, ile w danym miesiącu jest dni. Z kolei, zgodnie z art. 127c k.p.k., za dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawieniem wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności. Z tymi przepisami korespondują także rozwiązania zawarte w art. 12c k.k.w. i w art. 12d k.k.w.W tej sytuacji stało się zasadne sprostowanie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu stosowania tymczasowego aresztowania, zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami. W przedmiocie ustalenia godziny, do której ma być stosowany środek zapobiegawczy należy przyjąć moment ogłoszenia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2021 r., albowiem z chwilą uchylenia zaskarżonego kasacją orzeczenia ustaje wykonanie kary (art. 538 § 1 k.p.k.).

Jako że w niniejszej sprawie w sporządzonym protokole rozprawy kasacyjnej z dnia 7 lipca 2021 r. nie wskazano godziny ogłoszenia rzeczonego wyroku, za podstawę ustaleń w tej materii przyjąć należy chwilę wywołania sprawy, tj. godzinę 14:55, co stanowi rozstrzygnięcie korzystne dla oskarżonych.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.