Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless for theft under 500 PLN with limited culpability.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant argued that the theft should be reclassified due to the low value of stolen items and the lack of proven intent to use the stolen bank card. The court held that the lower courts correctly applied the law regarding the intent to appropriate documents and the card itself, noting that the defendant's limited culpability did not alter the legal characterization of the act.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 278 § 1 k.k.; Art. 278 § 5 k.k.; Art. 64 § 1 k.k.: A theft involving documents and a bank card is properly classified as a single act of theft with limited culpability when the intent to appropriate the items is established, regardless of the value or unproven intent to use the card.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 570/21 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 listopada 2021 r. sprawy M.M. skazanego za art. 278 § 5 k.k. w zw. z § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 9 marca 2021 r., sygn. IV Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 22 października 2020 r., sygn. II K (…) na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Obrońca M.M. wniósł kasację od wyroku Sąd Okręgowego w K. z dnia 9 marca 2021 r., sygn. akt IV Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 22 października 2020 r., sygn. II K (…), którym uznano tego skazanego za winnego popełnienia czynu polegającego na kradzieży portfela wraz z zawartością dowodu osobistego, prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego od pojazdu m-ki B., karty bankomatowej na szkodę PG.G. , przy czym czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64§1 k.k., mając znacznie ograniczoną poczytalność, tj. wyczerpującego dyspozycję art. 278§5 k.k. w zw. z §1 k.k. i art. 275§1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11§2k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. w zw. z art. 31§2 k.k., za co wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
W kasacji skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego, a to art. 278§1 k.k. przez bezzasadne utrzymanie w mocy tej kwalifikacji prawnej oraz art. 278§5 k.k. przez błędną jego wykładnię i uznanie, że skoro w portfelu znajdowała się karta bankomatowa to skazany popełnił dwa przestępstwa z art. 278§5 k.k. w zw. z art. 278§1k.k. W kasacji podniesiono też, że wartość skradzionych przedmiotów była niższa niż 500 zł, co powinno prowadzić do kwalifikacji tego czynu z art. 119§1 k.k.w., przy czym wskazano, iż bez znaczenia w tym kontekście pozostaje fakt skradzenia jednym czynem nie tylko portfela, ale również karty bankomatowej oraz dokumentów.
W kasacji wskazano też na niezasadność kwalifikacji czynu skazanego z art. 278§5 k.k. w zw. z art. 278§1 k.k. w sytuacji nieustalenia, że skazany chciał skorzystać z tej karty.Prokurator w odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się niezasadna w stopniu oczywistym, co uzasadniało jej oddalenie na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.Analiza tego środka zaskarżenia wskazuje, że zarzut dotyczący naruszenia prawa materialnego przez zakwalifikowanie czynu skazanego z art. 278§1k.k, w sytuacji gdy wartość skradzionych przedmiotów była niższa niż 500 zł, został podniesiony w apelacji i został rozważony przez Sąd odwoławczy w granicach wyznaczonych treścią art. 433§2 k.p.k.
Sąd wskazał, że skazanemu nie przypisano w części dyspozytywnej wyroku Sądu pierwszej instancji kradzieży rzeczy ruchomych w postaci pieniędzy, a jedynie kradzież portfela, w którym znajdowały się określone dokumenty oraz karta bankomatowa i co do tych przedmiotów przypisano skazanemu zamiar przywłaszczenia i usunięcia ich spod uprawnionego władztwa. W kontekście takiego rozstrzygnięcia wartość skradzionych i usuniętych spod władztwa dokumentów nie miała znaczenia prawnego. Słusznie również Sąd odwoławczy podzielił pogląd sądu meriti co do zgodności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego ustalenia o świadomości sprawcy odnośnie do typowej zawartości portfela.
Rozważając zarzut niezasadnego zaakceptowania przez Sąd odwoławczy oceny prawnej zachowania skazanego, polegającego na przywłaszczeniu karty bankomatowej w płaszczyźnie art. 278§5 k.k. w zw. z art. 278§1 k.k., zawartej w orzeczeniu Sądu pierwszej instancji, w sytuacji braku ustalenia, że chciał on z tej karty skorzystać, podnieść należało, iż z punktu widzenia treści przepisu art. 278§5 k.k. przypisanego skazanemu, irrelewantny jest zamiar posłużenia się skradzioną kartą, wystarczający jest bowiem sam zabór tej rzeczy w celu przywłaszczenia, co niewątpliwie ustalono w tej sprawie.
Natomiast kwalifikacja związkowa odnośnie tego czynu z art. 278§5 k.k. i art. 278§1 k.k. była właściwa, gdyż nawiązywała do treści art. 278§5k.k i oddawała jego pełną ocenę prawną.W końcu rozważań zgadzając się z tezami odpowiedzi prokuratora na kasację, wskazać należało, że w rzeczywistości skarżący stawiając tak sformułowane zarzuty i wskazując towarzyszącą im argumentację, zmierzał do podważenia podstawy faktycznej orzeczenia Sądu pierwszej instancji, czego w kasacji czynić nie wolno. Taki sposób sporządzenia kasacji przekonuje tym bardziej o trafności uznania kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Z tych względów orzeczono jak na wstępie.