Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 569/21 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as inadmissible because defendant was sentenced to suspended imprisonment, not immediate imprisonment.

Numero d'incarto IV KK 569/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal without examination, ruling it inadmissible under the Code of Criminal Procedure. The defense argued procedural errors regarding evidence and statutory interpretation in a traffic accident case, but the court found the appeal invalid. Since the defendant was sentenced to imprisonment with a suspended sentence, the appeal failed to meet the statutory requirement for filing a cassation on behalf of the accused.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.: A cassation filed on behalf of an accused is inadmissible if the judgment imposes a sentence of imprisonment with a conditional suspension, as such appeals are permitted only for immediate imprisonment or tax offenses.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility suspended sentence conditional suspension imprisonment penalty criminal appeal procedure velocità eccessiva incidente stradale infrazione al codice della strada

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 2 k.p.k.
Nie doszło zatem do wymaganego treścią art. 523 § 2 k.p.k. skazania na karę bezwarunkowego pozbawienia wolności.
§ 4 Art. 523 k.p.k.
Nie doszło zatem do wymaganego treścią art. 523 § 2 k.p.k.
Art. 439 k.p.k.
Ograniczenie to zgodnie z § 4 tego przepisu, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji jednego z podmiotów szczególnych wymienionych w art.
Art. 521 k.p.k.
oraz kasacji jednego z podmiotów szczególnych wymienionych w art. 521 k.p.k.Tymczasem, jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, K.
Art. 531 § 1 k.p.k.
439 k.p.k.Tak zredagowaną kasację należało pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalną z mocy ustawy (art. 531 § 1 k.p.k.).Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
art. 177 § 2 k.k
(S.) skazanego z art. 177 § 2 k.k.
art. 42 § 1 k.k
Nadto, Sąd Rejonowy, na podstawie art. 42 § 1 k.k., orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat (pkt III), nałożył obowiązek zwrotu prawa jazdy (pkt IV), na podstawie art.
art. 46 § 1 k.k
art. 433 § 2 k.p.k
S., zarzucając:1.rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k.
art. 7 k.p.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 569/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie K. S. (S.) skazanego z art. 177 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 marca 2022 r. z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt IV Ka (…) utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w O.z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć skazanego K. S. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w O. wyrokiem z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt II K (…), uznał oskarżonego K. S. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu stanowiącego występek z art. 177 § 2 k.k. – i za to na mocy powołanego przepisu wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności (pkt I), warunkowo zawieszając jej wykonanie na 3-letni okres próby (pkt II). Nadto, Sąd Rejonowy, na podstawie art. 42 § 1 k.k., orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat (pkt III), nałożył obowiązek zwrotu prawa jazdy (pkt IV), na podstawie art. 46 § 1 k.k., orzekł środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 10 000 zł (pkt V), na mocy art. 43b k.k. orzekł środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości (pkt VI) oraz obciążył oskarżonego kosztami sądowymi (pkt VII).

W przedmiotowym wyroku Sąd Rejonowy zawarł też rozstrzygnięcie co do odpowiedzialności karnej oskarżonego J. T. Sąd Okręgowy w K. – po rozpoznaniu m.in. apelacji obrońcy K. S. od wymienionego orzeczenia Sądu Rejonowego – wyrokiem z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt IV Ka (…), utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w stosunku do K. S..Kasację od tego wyroku wniósł obrońca K. S., zarzucając:1.rażące naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., poprzez dokonanie błędnej kontroli instancyjnej orzeczenia sądu pierwszej instancji, polegającej na zaakceptowaniu dowolnej oceny dowodów w zakresie uznania za udowodnione, że skazany poruszał się z prędkością 120 km/h i wyłącznie swoim zachowaniem doprowadził do zderzenia z pojazdem kierowanym przez oskarżonego J.

T.;2.rażące naruszenie art. 167 k.p.k. poprzez zaniechanie dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego w zakresie rekonstrukcji wypadków samochodowych, w sytuacji gdy opinia biegłego A. R. jest opinią niepełną, nielogiczną i w swoich wnioskach niejednoznaczną co do określenia prędkości, z jaką poruszał się oskarżony J. T., i czy poruszanie się z tą prędkością stanowiło przyczynę powstania wypadku; 3.rażące naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść oskarżonego T., mimo tego że stwierdzone wątpliwości można było rozstrzygnąć poprzez przeprowadzenie dodatkowych dowodów; 4.obrazę prawa materialnego, która mogła mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 25 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowym w zw. z art. 25 ust. 3 ustawy prawo o ruchu drogowym w zw. z art. 2 pkt 22 i 23 ustawy prawo o ruchu drogowym poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy przepis ten nakazuje osobie zbliżającej się do skrzyżowania zachowanie szczególnej ostrożności i ustąpienia pierwszeństwa, zastosowanie tego przepisu prowadzi do przyjęcia, że osobą winną spowodowania wypadku był J.

T. Zarzucając powyższe, obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy jest niedopuszczalna z mocy ustawy i dlatego należało pozostawić ją bez rozpoznania.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to zgodnie z § 4 tego przepisu, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji jednego z podmiotów szczególnych wymienionych w art. 521 k.p.k.Tymczasem, jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, K.

S. został skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Nie doszło zatem do wymaganego treścią art. 523 § 2 k.p.k. skazania na karę bezwarunkowego pozbawienia wolności. We wniesionej kasacji obrońca nie wskazał również na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.Tak zredagowaną kasację należało pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalną z mocy ustawy (art. 531 § 1 k.p.k.).Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.