Criminal appeal dismissed; psychiatric hospitalization upheld due to high social harm and risk of reoffending.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, upholding the lower courts' decision to order psychiatric hospitalization. The defense argued violations of material law regarding the social harm of the threat, but the court noted the defendant's established history of threatening to kill the victim and his diagnosed paranoid schizophrenia. The court rejected the appeal because it primarily challenged factual findings rather than legal errors, which is inadmissible at the cassation stage.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 93b § 1 k.k.; Art. 115 § 1, 2 k.k.; A cassation appeal challenging the application of compulsory psychiatric treatment is inadmissible if it merely questions factual findings without demonstrating a clear violation of material law, especially when the defendant poses a significant risk of reoffending due to mental illness.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 549/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 października 2019r., sprawy M. J. co do którego umorzono postępowanie i zastosowano środek zabezpieczający w postaci umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym, z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 lutego 2019r., sygn. akt IV Kz (…) utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 18 września 2018r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. J. – Kancelaria Adwokacka w K. – kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa i 80/100) zł w tym 23% VAT, ustanowionej jako obrońca z urzędu M. J. , za sporządzenie i wniesienie kasacji, 3. zwolnić M.J. od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEKasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.Przedmiotem skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest prawidłowość dokonania kontroli przez Sąd Odwoławczy utrzymujący w mocy postanowienie o zastosowaniu wobec oskarżonego środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym.Obrona podniosła zarzuty naruszenia prawa materialnego – art. 93b § 1 k.k. i 115 § 1 i 2 k.k., w których kwestionuje prawidłowość przyjęcia, że czyn zarzucony oskarżonemu cechował się znacznym stopniem społecznej szkodliwości.Rozważania co do tak zredagowanych zarzutów rozpocząć należy od wskazania, że Sąd I instancji w sposób niebudzący wątpliwości ustalił, że M.J. groził, że pozbawi życia pokrzywdzą.
Już z samej istoty takiego ustalenia Sądu wynika, że choć działanie skarżonego nie było zawinione, gdyż zachodziły okoliczności z art. 31§1 k.k., to spełniało pozostałe cechy przestępstwa – było karalne, jako zabronione przez ustawę i karygodne – charakteryzowało się szkodliwością społeczną wyższą niż znikoma. Wszak istotą zarzuconego czynu zabronionego jest nie tylko sama werbalizacja groźby, ale też jej realność i obawa, że zostanie spełniona.Oskarżony ewidentnie, co ustaliły oba Sądy, cierpi na chorobą psychiczną – schizofrenię paranoidalną.
Choroba ta wymaga systematycznego leczenia farmakologicznego, które na tym etapie, zdaniem biegłych, nie może mieć charakteru dobrowolnego, czy nawet ambulatoryjnego, gdyż nie ma on poczucia choroby, a tym samym potrzeby leczenia.W wydanej opinii biegli psychiatrzy wprost wskazali, że dostrzegają „duże prawdopodobieństwo” tego, że skazany, o ile będzie przebywał „na wolności”, dopuści się czynu o wysokiej społecznej szkodliwości, gdyż może przystąpić do realizacji gróźb. W tej sytuacji, brak podstaw aby kwestionować poprawność sporządzonych opinii sądowo – psychiatrycznej i psychologicznej, brak też podstaw do przyjęcia, że postawione w tym przedmiocie w zażaleniu zarzuty zostały wadliwie rozpoznane.
Obecnie zaś, zarzuty postawione w skardze, w dużej mierze mają postać kwestionowania ustaleń faktycznych dokonanych przez oba Sądy (co jest niedopuszczalne na etapie postępowania kasacyjnego), a nie wskazania na naruszenie prawa materialnego.Brak zatem też jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zarzutów podniesionych w kasacji.Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu oczywistym.Skazanego, uwzględniając jego sytuację materialną, zwolniono od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego i orzeczono o zasądzeniu kosztów obrony świadczonej w postępowaniu kasacyjnym z urzędu.