Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 536/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation as obviously groundless due to lack of statutory prerequisites for defense rights violation.

Numero d'incarto IV KK 536/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ordering the convicted defendant to bear the costs. The defense argued that the appellate court's handling of the remote hearing via video conference and the defendant's inability to contact his chosen counsel constituted a violation of Article 439 § 1(10) of the Code of Criminal Procedure. The court rejected this claim because a court-appointed defense attorney was present, the defendant had the opportunity to contact counsel, and the defense attorney actively participated in the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.; Art. 79 § 1, 2 k.p.k.; Art. 80 k.p.k.; Art. 374 k.p.k.: A cassation based on a violation of the right to defense is inadmissible if the accused had a defense attorney present and no objective circumstances demonstrate a loss of trust or an inability to contact counsel, thereby failing to meet the absolute prerequisites for such a ground.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal right to defense violation court appointed attorney remote video hearing absolute prerequisites cassation code criminal procedure obviously groundless appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
obrazę przepisu art. 439§1 pkt 10 k.p.k., polegającą na rozpoznaniu przez Sąd Okręgowy w C.
Art. 79 § 1 i 2 k.p.k.
oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 k.p.k. oraz art.
Art. 80 k.p.k.
oraz art. 80 k.p.k. lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy.Jak wynika z protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 15 marca 2021r., na jej terminie obecna była obrończyni K.
Art. 374 k.p.k.
art. 535§3 k.p.k
akt IV KK 536/21 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
art. 177§2 k.k
skazanego za czyn z art. 177§2 k.k.
art. 439§1 pkt 10 k.p.k
obrazę przepisu art. 439§1 pkt 10 k.p.k., polegającą na rozpoznaniu przez Sąd Okręgowy w C.
art. 80 k.p.k
art. 79§2 k.p.k
wyznaczona z urzędu w trybie art. 79§2 k.p.k.
art. 374 k.p.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 536/21 POSTANOWIENIE Dnia 15 listopada 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2021r. sprawy K. N. skazanego za czyn z art. 177§2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 15 marca 2021r., sygn. akt VII Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 13 marca 2020r., sygn. akt II K (…) p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.Skarżący postawił w nadzwyczajnym środku odwoławczym zarzut „rażącego naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. obrazę przepisu art. 439§1 pkt 10 k.p.k., polegającą na rozpoznaniu przez Sąd Okręgowy w C. przedmiotowej sprawy na rozprawie odwoławczej w dniu 15 marca 2021r., pomimo zgłoszenia przez oskarżonego, że nie miał możliwości skontaktowania się przed rozprawą z obrońcą z urzędu, celem dokładnego ustalenia swojego stanowiska procesowego, oraz jednoczesnego zgłoszenia przez skazanego podczas rozprawy odwoławczej, że wyznacza na swojego obrońcę z wyboru adw.

P. R.”.Uzasadniając tak postawiony zarzut obrońca skazanego podniósł, że jego zdaniem opisane w zarzucie postępowanie Sądu Okręgowego, biorąc pod uwagę również to, że skazany jednoznacznie oświadczył, że chciałby złożyć wyjaśnienia z udziałem obrońcy z wyboru, stanowiło rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, które bez wątpienia miało wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie. Nie bez znaczenia, w jego ocenie, była także forma w jakiej została przeprowadzona rozprawa tj. za pomocą wideokonferencji, co również znacznie utrudniło oskarżonemu kontakt z obrońcą celem ustalenia wspólnego stanowiska procesowego.Zarzutu skarżącego nie można jednak podzielić, bowiem nie wystąpiły w przedmiotowej sprawie okoliczności stanowiące bezwzględne przesłanki odwoławcze określone w art. 439§1 pkt 10 k.p.k., tj. oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 80 k.p.k. lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy.Jak wynika z protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 15 marca 2021r., na jej terminie obecna była obrończyni K.

N. wyznaczona z urzędu w trybie art. 79§2 k.p.k. – tj. adw. A. D. (k. 598v).Wobec faktu, że rozprawa odbywała się częściowo w formie wideokonferencji, zaś skazany przebywał w zakładzie karnym, po zasygnalizowaniu konieczności ustalenia z obrońcą linii obrony zarządzono przerwę w rozprawie, w celu umożliwienia skazanemu telefonicznego kontaktu z obrońcą. Sąd Okręgowy działał zatem zgodnie z obowiązująca w tym zakresie procedurą. Jej przepisy przewidują bowiem nie tylko możliwość wzięcia udziału w rozprawie przy użyciu urządzeń technicznych, ale także regulują sposób kontaktowania się oskarżonego z obrońcą, jeżeli ten ostatni bierze udział w rozprawie przebywając w innym miejscu niż oskarżony (art. 374 k.p.k.).Z dalszej części protokołu wynika, że skazany, mimo rozmowy telefonicznej z obrońcą, złożył wniosek o umożliwienie mu jednak osobistego z nim kontaktu, następnie zaś, wobec nieuwzględnienia tego wniosku przez Sąd, wniósł o wyznaczenie mu nowego obrońcy z urzędu, stwierdzając, że nadal nie ma uzgodnionej linii obrony.

Konsekwencją nieuwzględnienia i tego wniosku skazanego była odmowa złożenia przez niego wyjaśnień, co uzasadnił rozwiązaniem stosunku obrończego z obrońcą z urzędu. W dalszej kolejności K. N. wskazał, że skoro nie może zrezygnować z udziału wyznaczonego obrońcy z urzędu, wnosi o dopuszczenie w charakterze obrońcy z wyboru wskazanego przez niego adwokata.W tym stanie rzeczy procedowanie Sądu Odwoławczego nie było nieprawidłowe. Lektura protokołu z rozprawy odwoławczej w istocie nie wskazuje na to, by skazanemu rzeczywiście zależało na złożeniu wyjaśnień.

Nie wskazał on także obiektywnych okoliczności, które miałyby świadczyć o utracie zaufania do obrońcy wyznaczonego z urzędu. Co jednak najistotniejsze, obrońca skazanego był obecny na rozprawie odwoławczej i działał w jego imieniu popierając stanowiska zawarte w złożonych środkach odwoławczych. Nie sposób zatem uznać, by prawo skazanego do obrony doznało uszczerbku w skali mającej wpływ na treść wyroku.Mając na względzie te okoliczności, nie sposób uznać, by Sąd Okręgowy dopuścił się uchybienia, które miałoby charakter bezwzględnej przesłanki odwoławczej.Powyższe skutkowało uznaniem kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym.

Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.