Supreme Court dismisses appeal for procedural error in misdemeanor case where prosecution request was properly filed by authorized party.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense lawyer against a final conviction for a misdemeanor. The defense argued procedural violations regarding the lack of a formal prosecution request, but the court found the request was validly submitted by the banner owner. Consequently, the court ruled that no absolute ground for appeal existed under the Criminal Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.k.; Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.; Art. 439 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.: In misdemeanor cases, a cassation appeal based on the absence of a prosecution request is inadmissible if the request was properly filed by an authorized party, as this does not constitute a procedural error warranting review.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 532/17 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 8 marca 2018 r., sprawy K. C.skazanego z art. 288 § 1 k.k.z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II Ka ../17utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P.z dnia 6 marca 2017 r., sygn. akt II K ../16 oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIEK. C. został prawomocnie skazany, za czyn wyczerpujący znamiona występku z art. 288 § 1 k.k., na karę 80 stawek dziennych grzywny.W tej sytuacji, zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.k. i art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. obrońca skazanego K. C. mógł złożyć kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P.z dnia 7 lipca 2017 r., sygn. akt II Ka …/17, jedynie z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k.W kasacji obrońcy skazanego K. C. podniesiono zaś zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego mającego istotny wpływ na treść zapadłego wyroku Sądu Okręgowego w P., a to:1)art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.,2)art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 i 3 k.p.k.,3)art. 92 k.p.k. w zw. z art. 452 § 2 k.p.k.,4)art. 424 § 2 pkt 1 k.p.k.,5)art. 434 § 1 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k.Poza sporem jest, iż mając na uwadze podane na wstępie ustawowe ograniczenia odnośnie wnoszenia kasacji przez strony, rozpoznaniu podlega tylko zarzut z pkt 1 kasacji obrońcy skazanego K.
C.Wbrew twierdzeniom obrońcy skazanego , w realiach niniejszej sprawy, nie można przyjąć, iż doszło w niej do uchybienia o którym mowa w art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k., tj. rozpoznania sprawy o przestępstwo wnioskowe (takim jest przestępstwo z art. 288 § 1 k.k.), mimo braku wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej. Trafnie bowiem przyjęły Sądy, iż uprawnionymi do złożenia wniosku o ściganie sprawcy uszkodzenia banneru reklamowego o pow. 16 m2, byli: W. M. (właściciel nieruchomości) oraz Ł. S. (właściciel banneru).
Wniosek o ściganie złożył Ł. S.W tym stanie rzeczy skoro w przedmiotowej sprawie nie doszło do zaistnienia uchybienia mającego postać bezwzględnego powodu odwoławczego (uchybienie z art. 439 k.p.k.), Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. rozstrzygnął jak w postanowieniu. kc