Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 530/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal for obvious lack of merit regarding procedural violations in traffic accident case.

Numero d'incarto IV KK 530/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, rejecting the defense's claims of procedural violations. The defense argued that the appellate court failed to address expert opinion flaws and violated principles of favorable interpretation, but the court found the lower court's reasoning sufficient and complete. The decision emphasized that general procedural principles cannot serve as independent grounds for cassation and that the appellate court properly evaluated the expert evidence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 1, 2 k.p.k.; Art. 201 k.p.k.; Art. 5 § 2 k.p.k.; Art. 4 k.p.k.; Art. 2 § 1 k.p.k.; Art. 410 k.p.k.; Art. 368 § 2 k.p.k.; Art. 60 § 2 k.k. – A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to demonstrate a flagrant violation of law capable of affecting the judgment's outcome, and general procedural principles do not constitute independent grounds for cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal flagrant violation of law procedural fairness principles expert opinion evaluation appellate court review criminal procedure code traffic accident liability abbandono del procedimento per infrazione stradale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 1 k.p.k.
obrazy art. 433§1 i 2 k.p.k.
Art. 433 § 2 k.p.k.
obrazy art. 433§1 i 2 k.p.k.
Art. 201 k.p.k.
w związku z art. 201 k.p.k., polegającego na nierzetelnej ocenie zarzutów i wniosków z nimi związanych podniesionych w apelacji, odnoszących się do oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz jego niekompletności, a w konsekwencji naruszenie art.
Art. 5 § 2 k.p.k.
akt IV KK 530/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
Art. 4 k.p.k.
poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz art. 4 k.p.k. poprzez niezbadanie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, co skutkować mogło błędami w ustaleniach faktycznych w kwestii sprawstwa oskarżonego.
Art. 2 § 1 k.p.k.
w związku z art. 201 k.p.k., polegającego na nierzetelnej ocenie zarzutów i wniosków z nimi związanych podniesionych w apelacji, odnoszących się do oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz jego niekompletności, a w konsekwencji naruszenie art.
Art. 410 k.p.k.
W tym zakresie nie może być mowy o naruszeniu art. 410 k.p.k., jak wskazał w 2.
Art. 368 § 2 k.p.k.
Takie działanie Sądu było zgodne z dyspozycją art. 368§2 k.p.k.
Art. 60 § 2 k.k.
433§1 i 2 k.p.k., które miałoby polegać na nieuwzględnieniu zarzutu niezastosowania przez Sąd I instancji instytucji z art. 60 k.k.
art. 535§3 k.p.k
akt IV KK 530/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 530/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2023r. sprawy P. G. skazanego za czyn z art. 177§2 k.k. przy zastosowaniu art. 178§1 k.k. i inne z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 29 lipca 2022r., sygn. akt VI Ka 330/22, zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach z dnia 24 listopada 2021r., sygn. akt III K 134/20 p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2.obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.Pierwszy z zarzutów kasacji dotyczy rażącego naruszenia przez Sąd Odwoławczy przepisów prawa procesowego, tj. obrazy art. 433§1 i 2 k.p.k. w związku z art. 201 k.p.k., polegającego na nierzetelnej ocenie zarzutów i wniosków z nimi związanych podniesionych w apelacji, odnoszących się do oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz jego niekompletności, a w konsekwencji naruszenie art. 5§2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz art. 4 k.p.k. poprzez niezbadanie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, co skutkować mogło błędami w ustaleniach faktycznych w kwestii sprawstwa oskarżonego.

W uzasadnieniu nadzwyczajnego środka zaskarżenia, po przedstawieniu okoliczności kwestionowanych przez obronę w dopuszczonym dowodzie w postaci opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych, skarżący wskazał, że Sąd Odwoławczy, uznając za zbędną dodatkową opinię biegłego tej specjalności, nie uzupełniając materiału dowodowego, naruszył standardy postępowania, a mianowicie art. 5§2 k.p.k. oraz (odmiennie, niż w zarzucie) art. 2§1 k.p.k., bowiem w sprawie istniał szereg wątpliwości, wynikających z wad opinii powołanego biegłego, których rozwianie za pomocą przeprowadzenia określonych dowodów, niewątpliwie mogło przesądzić o odpowiedzialności skazanego za spowodowanie wypadku.

Lektura uzasadnienia orzeczenia Sądu II instancji prowadzi jednak do wniosku, że zarzut ten jest bezpodstawny. Sąd Odwoławczy w pierwszej kolejności zasadnie wskazał, że art. 5§2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd. Zastrzeżenia obrony dotyczące sporządzonej w sprawie opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych zostały uwzględnione przez oba Sądy rozstrzygające w sprawie w ten sposób, że Sąd I instancji dopuścił opinię uzupełniającą, celem rozwiania ewentualnych wątpliwości, zaś Sąd Odwoławczy rozpoznał zarzuty stawiane przez obronę w tej przestrzeni (str. 4 uzasadnienia orzeczenia) oraz wypowiedział się co do wniosku o powołanie kolejnego biegłego, który miałby udzielić odpowiedzi na pytania sformułowane w zwyczajnym środku odwoławczym (m.in. str. 5-7 uzasadnienia orzeczenia).W pisemnych motywach orzeczenia Sąd Okręgowy wskazał przyczyny, dla których uznał opinię biegłego za pełną i rzetelną.

Podał także, dlaczego opinia ta w jego ocenie może stanowić podstawę czynienia ustaleń faktycznych i dlaczego zastrzeżenia obrońcy nie zasługiwały na uwzględnienie. Analiza treści apelacji i motywów pisemnych orzeczenia Sądu II instancji pozwalają stwierdzić, że Sąd ten odniósł się do sformułowanych zarzutów apelacyjnych w sposób rzetelny i wyczerpujący. Sąd ten nie dopuścił się zatem obrazy art. 433§2 k.p.k. To samo należy uznać jeżeli chodzi o zarzut naruszenia art. 201 k.p.k. Na str. 4 uzasadnienia orzeczenia wyjaśnił on, kiedy może dojść do obrazy tego przepisu.

Uznanie przez Sąd opinii za pełną, jasną, wyczerpującą oraz prawidłową pod kątem logicznym, metodologicznym i merytorycznym, oraz szerokie uzasadnienie takiego stanowiska, skutkuje uznaniem, że brak jest podstaw do uznania naruszenia przez ten Sąd wskazanego przepisu.Z kolei art. 2§1 k.p.k. czy art. 4 k.p.k. nie mogą stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, gdyż w tych przepisach sformułowano generalne zasady rządzące procesem karnym, które znajdują następnie konkretyzację w części szczegółowej kodeksu. Zatem treścią zarzutu może stać się jedynie naruszenie tych konkretnych, szczegółowo wskazanych przepisów, nie zaś zasad generalnych.Należy zauważyć, że w toku rozprawy w dniu 22 lipca 2022r. (k. 360 i nast.) Sąd Okręgowy pozostawił wniosek obrońcy bez rozpoznania z uwagi na oparcie go na tożsamych podstawach faktycznych, co wniosek złożony w toku postępowania przed Sądem I instancji.

Takie działanie Sądu było zgodne z dyspozycją art. 368§2 k.p.k. W tym zakresie nie może być mowy o naruszeniu art. 410 k.p.k., jak wskazał w 2. zarzucie kasacji skarżący. Przepis ten stanowi, że podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Nie ma on w tym wypadku zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II Instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu.W niniejszym postępowaniu nie można również mówić o rażącym naruszeniu art. 433§1 i 2 k.p.k., które miałoby polegać na nieuwzględnieniu zarzutu niezastosowania przez Sąd I instancji instytucji z art. 60 k.k. Sąd Okręgowy szeroko omówił postawiony w tym zakresie zarzut apelacji i przyczyny dla których nie podzielił ocen obrony.

Samo „niezastosowanie” określonej instytucji prawa materialnego przez Sąd, mimo twierdzeń obrony, że zostały spełnione wszystkie przesłanki określone w stosownym przepisie, nie stanowi uchybienia, o ile zastosowanie tej instytucji, przy spełnieniu danych kryteriów, nie jest obligatoryjne i o ile Sąd należycie uzasadni zajęte stanowisko. Zastosowanie art. 60§2 k.k. ma charakter fakultatywny, zaś w niniejszej sprawie Sąd Odwoławczy należycie i w sposób wyczerpujący omówił przyczyny, dla których nie uznał za zasadne skorzystanie przez skazanego z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary.Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności należy uznać, że autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się uchybienia o charakterze rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia i które winno skutkować orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym.Powyższe skutkowało uznaniem kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym.

Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.