Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 505/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses defense request to recuse judge due to lack of concrete grounds for impartiality doubts.

Numero d'incarto IV KK 505/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's request to recuse Judge Andrzej Tomczyk from the case. The defense argued that the judge's appointment by the Judicial Council raised constitutional concerns regarding impartiality, but failed to provide specific facts supporting these doubts. The court ruled that such objections must be concrete and objectively verifiable, not merely hypothetical or based on general references to the indictment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 40 k.p.k.: A request to recuse a judge must be based on concrete circumstances creating a justified doubt about impartiality, which must be objectively verifiable and rationalized rather than being a subjective or hypothetical assumption.

Parole chiave

Generato dall'IA
recusal of judge impartiality doubts concrete circumstances objective verification judicial independence procedural fairness Supreme Court ruling modificazione delle conclusioni

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
Instytucja wyłączenia sędziego unormowana w art. 41 § 1 k.p.k. umożliwia rozpatrywanie sytuacji wykraczających poza taksatywnie określone w art.
Art. 40 k.p.k.
41 k.p.k., niezależnie od przyczyn określonych w art. 40 k.p.k. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Art. 438 pkt 1 i 2 k.p.k.
art. 438 pkt 1 i 2 k.p.k. w zw.
Art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.
z art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw.
Art. 424 k.p.k.
Art. 434 § 1 k.p.k.
z art. 434 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
11 § 2 k.k., nadto zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności art. 457 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 433 § 2 k.p.k.
z art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 438 k.p.k.
art. 438 pkt 1 i 2 k.p.k.
Art. 440 k.p.k.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
11 § 2 k.k., nadto zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności art. 457 § 3 k.p.k.
Art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
1 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowiek i podstawowych wolności w zw.
Art. 41 § 1 i 2 k.p.k.
z art. 41 § 1 i 2 k.p.k. oraz rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności art.
Art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k.
z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. polegające na niezagwarantowaniu skazanemu prawa do niezawisłego i bezstronnego sądu, gdyż w jego składzie orzekał sędzia powołany na urząd sędziego na wniosek KRS ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r.
Art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok SN z 25 lutego 2009 r., sygn. II KK 249/08
postanowienie Sądu Najwyższego z 29 grudnia 2022 r., sygn. akt I Zo 36/22
II KK 249/08
Supreme Court quashes criminal verdicts due to judge bias and procedural errors in a complex organized crime case.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 505/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie K. G. i D. C. skazanych z art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 207 § 2 k.k. i art. 148 § 2 k.k. pkt 1 w zw. z art. 11 § 3 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 23 marca 2023 r.,‎wniosku skazanego D. C. o wyłączenie SSN Andrzeja Tomczyka postanowił: nie uwzględnić wniosku

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 14 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w Bielsku Białej w sprawie III K 117/18 skazał K. G. i D. C. na karę łączną 15 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 207 § 2 k.k. i art. 148 § 2 pkt 1 w zw. z art. 11 § 3 k.k. Na skutek apelacji obrońców skazanych i prokuratora wyrokiem z 18 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w sprawie II Aka 116/20 zmienił wyrok i podwyższył wymierzoną karę do 25 lat pozbawienia wolności. Kasacje od wyroku sądu odwoławczego wnieśli obrońcy skazanych.

Obrońca skazanego D. C. zaskarżył wyrok w całości na korzyść skazanego i zarzucił wyrokowi rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, m.in. art. 438 pkt 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 424 k.p.k. w zw. z art. 434 § 1 k.p.k. w zw. z art. 207 § 1a k.k. w zw. z art. 207 § 2 k.k. i art. 148 § 2 pkt 1 w zw. z art. 11 § 2 k.k., nadto zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 438 k.p.k. w zw. z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowiek i podstawowych wolności w zw. z art. 41 § 1 i 2 k.p.k. oraz rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a w szczególności art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 438 pkt 1,2,3, k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k.

W treści uzasadnienia kasacji obrońca skazanego wskazał, że w apelacji postawiono zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie prawa człowieka i podstawowych wolności w zw. z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. polegające na niezagwarantowaniu skazanemu prawa do niezawisłego i bezstronnego sądu, gdyż w jego składzie orzekał sędzia powołany na urząd sędziego na wniosek KRS ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa ora niektórych innych zaś sąd odwoławczy się do tego zarzutu nie odniósł.

Sprawa w Sądzie Najwyższym została zarejestrowana pod sygnaturą IV KK 505/22.W piśmie z 9 grudnia 2022 r. skazany D. C. złożył wniosek o zmianę wyznaczonego do rozpoznania sprawy o sygn. akt IV KK 505/22 sędziego SSN Andrzeja Tomczyka. W treści pisma wskazując jedynie, że powodem żądania jest treść zarzutów kasacyjnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wyłączenie SSN Andrzeja Tomczyka od orzekania w sprawie o sygn. akt V KK 505/ 22 nie zasługiwał na uwzględnienie.Na podstawie art. 41 k.p.k., niezależnie od przyczyn określonych w art. 40 k.p.k. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.

Instytucja wyłączenia sędziego unormowana w art. 41 § 1 k.p.k. umożliwia rozpatrywanie sytuacji wykraczających poza taksatywnie określone w art. 40 k.p.k. zdarzenia powodujące wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy z mocy prawa. Przepis ten ma charakter gwarancyjny, zabezpieczający przebieg rzetelnego procesu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego trafnie zwraca się uwagę, że zobiektywizowaniu oceny bezstronności sędziego w danej sprawie pomaga odwołanie się do przeciętnego, rozsądnie myślącego, zewnętrznego obserwatora procesu (tak: wyrok SN z 25 lutego 2009 r., sygn.

II KK 249/08). Twierdzenie o bezstronności sędziego musi być bowiem wykazane i racjonalnie uzasadnione. Wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawienie nie może być jedynie hipotetyczna, lecz musi nosić cechy realnej i konkretnej, a nadto istnieć obiektywnie i poddawać się zewnętrznej weryfikacji oraz ocenie, a nie być tylko subiektywnym przekonaniem określonej osoby (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z 29 grudnia 2022 r., sygn. akt I Zo 36/22). W przedmiotowej sprawie nie sposób odnieść się do wątpliwości wpływających na bezstronność sędziego bowiem z treści wniosku nie wynika na jakie okoliczności powołuje się skazany, zaś ich ocena nie jest możliwa jedynie na podstawie lakonicznego odwołania się do treści zarzutów kasacyjnych, bez wskazania na czym konkretnie owa wątpliwość co do bezstronności polega.

Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.