Supreme Court dismisses appeal due to prosecutor missing statutory 30-day filing deadline for cassation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the prosecutor's cassation appeal against the acquittal of B. F. for a violation of the procedural time limit. Although the prosecutor argued the lower court erred in evaluating evidence and witness testimony, the primary issue was the late filing of the appeal. The court determined that Saturday does not qualify as a non-working day under Polish law, rendering the appeal filed on Monday untimely.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 524 § 1 k.p.k.; Art. 123 § 3 k.p.k.: A cassation appeal filed after the statutory 30-day period is inadmissible, as weekends do not extend the deadline for filing procedural acts.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 50/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 czerwca 2019 r. w sprawie B. F.uniewinnionego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji prokuratora Prokuratury Rejonowej w N. od wyroku Sądu Okręgowego w N., z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w N. z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn. akt II K […] postanowił:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIEB. F. wyrokiem Sądu Rejonowego w N. z dnia 7 czerwca 2018 r., sygn. akt II K […], utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w N. z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II Ka […], został uniewinniony od zarzutu popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł prokurator Prokuratury Rejonowej w N. podnosząc zarzut:„rażącego naruszenia prawa procesowego, a to art. 7 k.p.k., poprzez podtrzymanie przez Sąd Okręgowy w N. orzeczenia Sądu I Instancji wskazującego, że oskarżony B.
F. nie dopuścił się zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, a wynikający z nieuzasadnionego i bezkrytycznego dania wiary wyjaśnieniom oskarżonego oraz zeznaniom świadka R. J. złożonym w toku postępowania sądowego, bezkrytycznemu daniu wiary opinii z zakresu techniki audiowizualnej i niezasadnego uznania tejże opinii jako jasnej, kategorycznej i wiarygodnej, a wniosków opinii jako możliwych do zweryfikowania i potwierdzonych poprzez analizę dołączonych zdjęć, co skutkowało uznaniem, iż zeznania świadków S. M., B. Z. i J. S. są niewiarygodne, jako sprzecznych z tą opinią oraz wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniom R.
J., uznaniu, że ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd Rejonowy nie narusza zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a w związku z tym mieści się w granicach prawa do swobodnej ich oceny, określonego w art. 7 k.p.k. oraz uznaniu, że Sąd Rejonowy w N. nie był związany wyrokiem nakazowym z dnia 14 maja 2018r dotyczącym tożsamego zdarzenia od którego nie wniósł sprzeciwu B. F. stwierdzającego jego winę za wykroczenie z art. 97 k.w. i innych, nie musiał przeprowadzać konfrontację między wyjaśnieniami oskarżonego a zeznaniami świadka R.
J., gdyż nie były ze sobą sprzeczne, nie odniesieniu się do pominięcia zeznań K. S. i W. S. jako nieistotnych, co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnienia oskarżonego, a co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia”. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w N. w całości oraz utrzymanego nim w mocy wyroku Sądu I Instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:Zgodnie z art. 531 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania przyjętą kasację między innymi wtedy, gdy nie odpowiada ona przepisom wymienionym w art. 530 § 2 k.p.k., a więc także wtedy, gdy pomimo wniesienia jej po terminie, została przyjęta do rozpoznania przez Prezesa sądu, do którego wniesiono kasację.
Termin do wniesienia kasacji określa art. 524 § 1 k.p.k. i wynika z niego, że wynosi on 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.Wyrok Sądu Okręgowego w N. wraz z uzasadnieniem został doręczony Prokuraturze Rejonowej w N. w dniu 8 listopada 2018 r. (k. 151), a więc termin do złożenia kasacji upływał w sobotę 8 grudnia 2018 r. Kasacja została natomiast wniesiona w poniedziałek w dniu 10 grudnia 2018 r. (k. 152, 153).Oczywistym jest, że zgodnie z art. 123 § 3 k.p.k., jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia.
Rzecz jednak w tym, że sobota nie jest dniem wolnym od pracy w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015, poz.
90) a więc także w rozumieniu art. 123 k.p.k., co wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. postanowienia: z dnia 24 listopada 2003 r., IV KZ 43/03, Lex 82449; z dnia 23 lutego 2012 r., III KK 289/11, OSNKW 2012, z. 6 poz. 63; z dnia 27 sierpnia 2014 r., IV KK 166/14, Lex 1499210).Stwierdzić więc należy, że prokurator nie zachował terminu do wniesienia kasacji, konsekwencją czego jest pozostawienie jej bez rozpoznania.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.