Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 473/23 Generato dall'IA

Supreme Court orders State to pay defense costs for public defender in cassation proceedings under Art. 626 § 2 k.p.k.

Numero d'incarto IV KK 473/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ordered the State to pay 1,200 PLN to the public defender for services rendered in cassation proceedings. Although the request for cost reimbursement arrived after the cassation judgment, the Court applied Article 626 § 2 of the Code of Criminal Procedure to supplement the missing cost ruling. The Court determined that the defender performed necessary duties and thus the State must cover the fees based on the relevant ministerial regulations.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 626 § 2 k.p.k.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie: When a final judgment omits a ruling on defense costs, Article 626 § 2 of the Code of Criminal Procedure applies to supplement the decision, obligating the State to reimburse public defenders for services rendered.

Parole chiave

Generato dall'IA
Code of Criminal Procedure public defender costs cassation proceedings State reimbursement supplementary ruling advocate fees VAT inclusion spese di difesa

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 626 § 2 k.p.k.
i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 4 kwietnia 2024 r.‎wniosku obrońcy skazanego o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., § 11 ust.
§ 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
626 § 2 k.p.k., § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w zw.
§ 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, postanowił: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.
art. 156 § 3 k.k
P.,‎skazanego z art. 156 § 3 k.k.
art. 626 § 2 k.p.k
i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 4 kwietnia 2024 r.‎wniosku obrońcy skazanego o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., § 11 ust.
art. 535 § 3 k.p.k
kasacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej została oddalona w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 636 § 1 k.p.k
oraz orzeczono w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego poprzez obciążenie nimi - stosownie do art. 636 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 473/23 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Igor Zgoliński w sprawie G. P.,‎skazanego z art. 156 § 3 k.k. i in.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 4 kwietnia 2024 r.‎wniosku obrońcy skazanego o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, postanowił: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.

J. W., prowadzącego Kancelarię Adwokacką w W., kwotę 1200 zł (tysiąc dwieście złotych), w tym 23% VAT, tytułem pomocy prawnej świadczonej na rzecz skazanego G. P. z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. [J.J.] UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 23 października 2023 r. (k. 21 akt SN) został wyznaczony skazanemu G. P. obrońca z urzędu w postępowaniu kasacyjnym w osobie adw. J. W. Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2024 r. kasacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej została oddalona w trybie art. 535 § 3 k.p.k. oraz orzeczono w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego poprzez obciążenie nimi - stosownie do art. 636 § 1 k.p.k. - stronę, która wniosła środek zaskarżenia.

W dniu 25 marca 2024 r. wpłynął do Sądu Najwyższego wniosek obrońcy skazanego o zasądzenie kosztów obrony z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Adw. J. W. oświadczył, że nie zostały one pokryte w żadnym zakresie, natomiast, stosownie do zarządzenia, podjął czynności związane z przygotowaniem linii obrony (kontaktował się ze skazanym w celu omówienia szczegółów sprawy oraz jego stanowiska w przedmiocie wywiedzionej na jego niekorzyść kasacji). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W przypadku braku rozstrzygnięcia o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, a do takich niewątpliwie zalicza się postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2024 r., zastosowanie znajduje art. 626 § 2 k.p.k.

W myśl tego przepisu następuje uzupełnienie rozstrzygnięcia o tę materię, która - co należy zaznaczyć - nie była znana w chwili orzekania, gdyż wniosek o zasądzenie na rzecz obrońcy skazanego kosztów obrony z urzędu wpłynął już po zakończeniu postępowania kasacyjnego. Jako, że wnioskujący oświadczył, iż podjął stosowne czynności obrończe, wydanie postanowienia o zasądzeniu od Skarbu Państwa żądanych kosztów uznać należało za zasadne. Biorąc pod uwagę treść wyroków Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19 i z dnia 20 grudnia 2022 r., SK 78/21 jak również uzasadnienie orzeczenia wydanego przez Sąd Najwyższy w sprawie I KZP 5/23, rozstrzygnięcie o kosztach reprezentacji z urzędu skazanego określić należało przez analogię do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

Za podstawę owego wynagrodzenia Sąd Najwyższy przyjął § 11 ust. 2 pkt 6, zasądzając tym samym kwotę 1200 zł. W tej opłacie zawarty został również, stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, podatek VAT. Zasądzonej opłaty nie można było podwyższyć o wskazaną stawkę podatku od towarów i usług, gdyż skutkowałoby to z kolei zróżnicowaniem stawek wynagrodzenia, tym razem na niekorzyść adwokatów działających z wyboru, którzy niejednokrotnie także są płatnikami przedmiotowego podatku (zob. postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2024 r., V KO 9/20). [J.J.][ms] ‎