Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 472/22 Generato dall'IA

Supreme Court quarts lower court verdict for missing mandatory drug treatment order under Narcotics Act.

Numero d'incarto IV KK 472/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's verdict regarding the mandatory drug treatment order, remanding the case for a new decision. The defendant was convicted of drug possession and distribution, but the regional court failed to issue the compulsory treatment mandate required by law. The court ruled that the omission violated mandatory statutory provisions and significantly impacted the verdict's content, necessitating a retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 71 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii; Art. 343 § 7 k.p.k.: When a convicted drug user is sentenced to suspended imprisonment, the court must compulsorily order medical treatment or supervision; failure to do so requires remanding the case to the prosecutor.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory drug treatment order suspended imprisonment Narcotics Act procedural violation remand to prosecutor drug rehabilitation criminal procedure imputazione per reati di stupefacenti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
braku rozstrzygnięcia opartego o art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i sprawę przekazuje w tym zakresie temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Art. 343 § 7 k.p.k.
535 § 5 k.p.k.).Z treści art. 343 § 7 k.p.k. wynika obowiązek sądu rozstrzygającego w przedmiocie wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego w rozumieniu art.
Art. 434 § 3 k.p.k.
Ponadto na etapie postępowania sądowego nie doszło do modyfikacji konwalidującej uchybienia, za zgodą oskarżonego (art. 434 § 3 k.p.k.), która czyniłaby zadość kryteriom z art.
Art. 335 § 1 k.p.k.
z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o wydanie wobec G.
Art. 69 § 1 i 2 k.k.
1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, za które wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wartość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych (pkt II wyroku).Tym samym wyrokiem, Sąd Rejonowy w Sosnowcu na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art.
Art. 70 § 1 k.k.
i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonemu G.
Art. 72 § 1 pkt 1 k.k.
wykonanie orzeczonej w punkcie I kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres 2 lat (pkt III wyroku), a na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
art. 70 § 1 k.k
art. 72 § 1 pkt 1 k.k
wykonanie orzeczonej w punkcie I kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres 2 lat (pkt III wyroku), a na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 472/22 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)Protokolant Olga Tyburc - Żelazek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2023 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie G. K., skazanego za popełnienie przestępstw z art. 62 ust. 2 oraz z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego, od wyroku Sądu Rejonowego w Sosnowcu, z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt III K 1036/21, uchyla wyrok Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt III K 1036/21, w zaskarżonej części, tj. braku rozstrzygnięcia opartego o art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i sprawę przekazuje w tym zakresie temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Sosnowcu wyrokiem z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt III K 1036/21, uznał oskarżonego G. K. za winnego tego, że:1.w dniu 11 marca 2021 r. w S. przy ul. […], wbrew przepisom ustawy, posiadał znaczną ilość środka odurzającego w postaci 216,68 grama marihuany oraz znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 43,97 grama amfetaminy, tj. przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, za które wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności (pkt I wyroku);2.w nieustalonym dniu, nie wcześniej niż 1 marca 2020 r. i nie później niż 11 marca 2021 r., w S., wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił ustalonej osobie substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości 2,5 grama za łączną cenę 50 złotych, przyjmując, iż czyn ten stanowi przypadek mniejszej wagi, tj. przestępstwa z art. 59 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, za które wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wartość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych (pkt II wyroku).Tym samym wyrokiem, Sąd Rejonowy w Sosnowcu na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonemu G.

K. wykonanie orzeczonej w punkcie I kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres 2 lat (pkt III wyroku), a na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał go do informowania Sądu o przebiegu okresu próby na piśmie jeden raz na trzy miesiące (pkt IV wyroku).Wyrok Sądu Rejonowego w Sosnowcu nie został zaskarżony przez strony i stał się prawomocny w dniu 29 grudnia 2021 r.Kasację od wyroku Sądu Rejonowego w Sosnowcu, na niekorzyść skazanego G. K., w części dotyczącej orzeczenia o karze, w zakresie braku wskazanego w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii obligatoryjnego rozstrzygnięcia o zobowiązaniu oskarżonego do poddania się leczeniu lub rehabilitacji w podmiocie leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej oraz oddaniu pod dozór wyznaczonej osoby, instytucji lub stowarzyszenia wniósł Prokurator Generalny, zarzucając:„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o wydanie wobec G.

K. wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, w szczególności za opisany w akcie oskarżenia czyn z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, pomimo iż wniosek ten nie zawierał propozycji zobowiązania oskarżonego do poddania się leczeniu lub rehabilitacji w podmiocie leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej oraz oddania pod dozór wyznaczonej osoby, instytucji lub stowarzyszenia, wskutek czego wyrok został wydany z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem prawa materialnego, a mianowicie art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie orzeczenia obligatoryjnego w stosunku do G.

K. – jako osoby uzależnionej od substancji psychotropowej i skazanej za przestępstwo pozostające w związku z używaniem tejże substancji, na karę pozbawienia wolności, wykonanie której warunkowo zawieszono – obowiązku poddania się leczeniu lub rehabilitacji we właściwym zakładzie opieki zdrowotnej oraz oddania go pod dozór wyznaczonej osoby, instytucji lub stowarzyszenia”.Stawiając powyższy zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Sosnowcu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego jako zasadna w stopniu oczywistym podlegała uwzględnieniu na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.).Z treści art. 343 § 7 k.p.k. wynika obowiązek sądu rozstrzygającego w przedmiocie wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego w rozumieniu art. 335 § 1 k.p.k., weryfikacji prawidłowości tego wniosku.

Powyższy obowiązek skutkuje koniecznością m.in. szczegółowej kontroli – zarówno formalnej, jak i merytorycznej – której celem jest sprawdzenie, czy przedłożone przez prokuratora propozycje są zgodne z uprzednimi ustaleniami stron, a także czy respektują obowiązujące przepisy prawa materialnego. Brak zbadania przez sąd przesłanek zgodności z prawem wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego prowadzi do naruszenia art. 343 § 7 k.p.k. (zob. wyroki SN: z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt III KK 364/15; z dnia 6 października 2021 r., sygn. akt IV KK 459/21).W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Sosnowcu nie dokonał weryfikacji prawidłowości wniosku.

Sąd nie dostrzegł bowiem, że w treści wniosku nie uwzględniono konieczności orzeczenia wobec skazanego G. K. obowiązku poddania się leczeniu lub rehabilitacji w podmiocie leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej i oddania skazanego pod dozór wyznaczonej osoby, instytucji lub stowarzyszenia. Tymczasem – z uwagi na treść art. 71 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii – obowiązek taki sąd jest zobowiązany nałożyć na uzależnionego skazanego w przypadku jego skazania za przestępstwo pozostające w związku z używaniem środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej na karę pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono.Trafnie wskazał skarżący, że w sprawie zaktualizowały się wszystkie przesłanki przytoczonego przepisu.

Z opinii biegłych wynika, że skazany G. K. jest osobą uzależnioną w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Nie ulega ponadto wątpliwości, że przypisany mu czyn z art. 62 ust. 2 tej ustawy polegał na posianiu znacznych ilości środka odurzającego oraz substancji psychotropowej i pozostawał on w związku z używaniem środka odurzającego (zob. wyrok SN z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt V KK 146/11). W pojęciu „przestępstwa pozostającego w związku z używaniem środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej” z art. 71 ust. 1 omawianej ustawy mieści się m.in. posiadanie narkotyków przeznaczonych na własny użytek (zob.

M. Pyrcak- Górowska, w: W. Górowski (red.), D. Zając (red.), Przestępstwa narkotykowe i dopalacze. Komentarz, Kraków 2019, teza 8 do art. 71 u.p.n.).Oznacza to, że przedmiotowy wniosek w niniejszej sprawie nie powinien zostać uwzględniony przez Sąd Rejonowy w Sosnowcu. Należało w takim przypadku, zgodnie z treścią art. 343 § 7 k.p.k., zwrócić sprawę prokuratorowi. Ponadto na etapie postępowania sądowego nie doszło do modyfikacji konwalidującej uchybienia, za zgodą oskarżonego (art. 434 § 3 k.p.k.), która czyniłaby zadość kryteriom z art. 335 § 1 k.p.k.

Naruszenie przywołanych w kasacji przepisów procesowych, regulujących tok postępowania związanego z wnioskiem prokuratora było przy tym rażące oraz mające istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, skutkowało bowiem niezastosowaniem przepisu prawa karnego materialnego o charakterze obligatoryjnym.Ze względu na powyższe, Sąd Najwyższy uchylił wyrok w zaskarżonej części, tj. niezawierającej rozstrzygnięcia opartego o art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Sosnowcu do ponownego rozpoznania.

Ponownie rozpoznając sprawę Sąd ten podejmie próbę konwalidowania przez prokuratora, za zgodą oskarżonego, złożonego wniosku w części związanej z obowiązkiem poddania się leczeniu lub rehabilitacji w podmiocie leczniczym w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej i oddania skazanego pod dozór wyznaczonej osoby, instytucji lub stowarzyszenia, zaś w przypadku braku konsensusu w tym zakresie uczyni zadość obowiązkowi zawartemu w art. 343 § 7 k.p.k.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku.