Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded due to procedural law violations being inapplicable to second instance judgments.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued that the appellate court failed to properly evaluate evidence and violated procedural rules regarding reasoning and omitted facts. The court rejected these claims because the specific procedural violations cited only apply to first-instance judgments, not second-instance rulings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 366 k.p.k.; Art. 424 k.p.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 519 k.p.k.: A cassation appeal based on procedural violations applicable only to first-instance judgments is obviously unfounded when the contested judgment is from the second instance.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 472/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 20 stycznia 2017 r., sprawy Z. B. skazanego z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kkz powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanegood wyroku Sądu Okręgowego w K.z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt IX Ka (…)utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt II K (…) oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego Z. B. w kasacji wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn.. akt IX Ka (…), zarzucił:1.naruszenie prawa procesowego – art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez nienależyte rozważenie podniesionych w apelacji zarzutów, iż Sąd I instancji błędnie uznał, że Z. B. popełnił zarzucany mu czyn, zarzut dotyczący przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów przez Sąd I instancji oraz interpretacji nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego i tym samym odniesienie się do zarzutów apelacji w sposób lakoniczny, a więc w sposób odbiegający od ich rzetelnej oceny, jak również przez zaakceptowanie dowolnego rozumowania Sądu I instancji, który nie wyjaśnił sprzecznych ze sobą ustaleń wynikających z zeznań świadków L.
P. oraz R. L. , które to przecież stały się dla Sądu podstawą uznania winnym Z. B. popełnienia zarzucanego mu czynu,2.naruszenie prawa procesowego - art. 366 k.p.k. które miało wpływ na treść orzeczenia poprzez zaniechanie - tak jak to uczynił również Sąd I instancji - ustalenia przez Sąd Okręgowy w K. istotnych okoliczności w sprawie,3.naruszenie prawa procesowego - art. 424 k.p.k. który miał wpływ na treść orzeczenia, poprzez sporządzenie niepełnego i nierzetelnego uzasadnienia przez Sąd odwoławczy, który w sposób ogólny i lakoniczny przyjął jako własne stanowisko i uzasadnienie zawarte w wyroku Sądu Rejonowego, nie dodając przy tym żadnych swoich rozważań i ustaleń które uzasadniłyby w sposób bezsprzeczny zasadność orzeczenia Sądu I instancji, wywodzenia wniosków nie znajdujących potwierdzenia w zgromadzonych dowodach, dokonywania sprzecznych ocen tego samego dowodu oraz wyjaśniania wątpliwości, których w toku postępowania nie udało się znieść wyłącznie na niekorzyść oskarżonego.Podnosząc te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie Z.
B. od popełnienia zarzucanego mu czynu, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Okręgowej w K. w pisemnej odpowiedzi wniósł o oddalenie tej kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.Nie można w żadnym wypadku podzielić zarzutu z pkt 1 kasacji albowiem zarzut ten jest jaskrawo bezzasadny. Z lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w K. jasno wynika, że ten Sąd rozważył wszystkie wnioski i zarzuty zawarte w apelacjach Z.
B. oraz jego obrońcy (por. pogłębione wywody ze stron 5 – 29 uzasadnienia zaskarżonego wyroku).Równie oczywiście bezzasadny jest zarzut obrazy przepisu art. 366 k.p.k., albowiem ten sformułowany wyłącznie instrumentalnie zarzut, nie mógł w realiach sprawy dotyczyć orzeczenia Sądu odwoławczego, a tylko takie orzeczenie, zgodnie z treścią art. 519 k.p.k., może być przedmiotem kasacji wniesionej przez strony.Nie mógł też Sąd Okręgowy w K. naruszyć przepisu art. 424 k.p.k. (zarzut z pkt. 3), gdyż przepis ten dotyczy wymogów jakie musi spełnić uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji, a przedmiotem kasacji w niniejszej sprawie jest przecież wydany w postępowaniu odwoławczym wyrok Sądu Okręgowego w K. utrzymujący w mocy pierwszoinstancyjny wyrok Sądu Rejonowego w K..Przedstawione wyżej względy zdecydowały, że Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. rozstrzygnął jak w postanowieniu.