Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 429/20 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal sentence for burglary below statutory minimum, remanding case for new sentencing.

Numero d'incarto IV KK 429/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's criminal judgment and remanded the case for a new sentencing hearing. The defendant was convicted of burglary but sentenced to six months in prison, which fell below the statutory minimum of one year required by law. The General Prosecutor successfully argued this error constituted a fatal procedural flaw, leading the Supreme Court to overturn the verdict and send the matter back to the regional court for a corrected sentence within the legal limits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 279 § 1 k.k.; Art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k.: A criminal sentence imposed below the statutory minimum constitutes a fatal ground for appeal, requiring the quashing of the verdict and remand for a new trial.

Parole chiave

Generato dall'IA
burglary sentencing statutory minimum fatal appeal ground criminal procedure remand for retrial revisione della sentenza penale decisione incidentale impugnabile procedura di rivendicazione nel pignoramento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 279 § 1 k.k.
został skazany za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i zobowiązany do zapłaty na rzecz pokrzywdzonych odpowiednich kwot tytułem naprawienia szkody (art.
Art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k.
jest jednak obarczony bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k. w postaci orzeczenia kary nieznanej ustawie.
Art. 60 k.k.
czyn mógłby się ostać jedynie w przypadku zastosowania przez sąd instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary (art. 60 k.k.) czy wypadku mniejszej wagi (art.
Art. 283 k.k.
60 k.k.) czy wypadku mniejszej wagi (art. 283 k.k.), jednak treść motywów podanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wskazuje, aby Sądowi Rejonowemu w W.
Art. 37b k.k.
kary mieszanej (art. 37b k.k.) zwłaszcza – jak słusznie podnosi wnoszący nadzwyczajny środek zaskarżenia – w kontekście braku jednoczesnego orzeczenia kary ograniczenia wolności.
art. 535 § 5 k.p.k
w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w W.z dnia 2 marca 2020 r., sygn.
art. 279 § 1 k.k
został skazany za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k.
art. 46 § 1 k.k
na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i zobowiązany do zapłaty na rzecz pokrzywdzonych odpowiednich kwot tytułem naprawienia szkody (art. 46 § 1 k.k.).
art. 63 § 1 k.k
został zaliczony okres zatrzymania w sprawie na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności (art. 63 § 1 k.k.) oraz zwolniono go z zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.
art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k
jest jednak obarczony bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 429/20 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca)‎SSN Marek MotukProtokolant Łukasz Biernacki w sprawie P. P.skazanego z art. 279 § 1 kk, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.), kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w W.z dnia 2 marca 2020 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 marca 2020 r. (sygn. II K (…)) P. P. został skazany za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i zobowiązany do zapłaty na rzecz pokrzywdzonych odpowiednich kwot tytułem naprawienia szkody (art. 46 § 1 k.k.). W wyroku tym P.P. został zaliczony okres zatrzymania w sprawie na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności (art. 63 § 1 k.k.) oraz zwolniono go z zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 9 czerwca 2020 r. (k. 96 i 96v).

Od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 marca 2020 r. kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny, której zakresem objął część dotyczącą orzeczenia o karze. Wyrokowi sądu rejonowego kasacja zarzuca rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 279 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec P. P., na podstawie powołanego przepisu, kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, czyli w wymiarze poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k. Sąd Rejonowy w W. wyrokiem z dnia 2 marca 2020 r. (sygn. II K (…)) przyjął, że P. P. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. oraz orzekł o jego winie. Wyrok Sądu Rejonowego w W. jest jednak obarczony bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k. w postaci orzeczenia kary nieznanej ustawie.

Zgodnie z obecnie obowiązującym brzmieniem art. 279 § 1 k.k., kradzież z włamaniem obwarowana jest sankcją karną w postaci kary pozbawienia wolności w wymiarze od roku do lat 10. Sąd Rejonowy w W. w pkt I części dyspozytywnej wyroku z dnia 2 marca 2020 r. zatem błędnie zastosował art. 279 § 1 k.k. i wymierzył wobec P. P. karę w wysokości 6 miesięcy pozbawienia wolności, tj. poniżej jej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, podczas gdy dolna granica określona w tym przepisie wynosi rok pozbawienia wolności, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą (art. 439 § 1 pkt 5 k.p.k.).

Jedynie na marginesie zauważyć należy, że orzeczony przez Sąd Rejonowy w W. wymiar kary (6 miesięcy pozbawienia wolności) za przypisany P. P. czyn mógłby się ostać jedynie w przypadku zastosowania przez sąd instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary (art. 60 k.k.) czy wypadku mniejszej wagi (art. 283 k.k.), jednak treść motywów podanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wskazuje, aby Sądowi Rejonowemu w W. przyświecała tego rodzaju intencja (k. 99-102v.). Ponadto w treści uzasadnienia brak jest jakichkolwiek odniesień wskazujących na zamiar zastosowania instytucji tzw. kary mieszanej (art. 37b k.k.) zwłaszcza – jak słusznie podnosi wnoszący nadzwyczajny środek zaskarżenia – w kontekście braku jednoczesnego orzeczenia kary ograniczenia wolności.

W związku z tym, Sąd Najwyższy uwzględniając kasację, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w W. i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania temuż sądowi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd ten weźmie pod uwagę granice wymiaru kary, wskazane w treści art. 279 § 1 k.k. i na nowo ustali jej wymiar, ewentualnie weźmie pod uwagę inne możliwości, przedstawione w poprzedzającym akapicie. Z przestawionych wyżej względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.