Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 422/15 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously unfounded for procedural violations regarding evidence evaluation.

Numero d'incarto IV KK 422/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defense argued that the appellate court improperly evaluated evidence and failed to summon a key witness, Ł. K., violating procedural rights. The court rejected these claims because the appellate court merely reviewed the first-instance findings without conducting its own evidence gathering, and the defense had not requested the witness's testimony during the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 452 § 1, 2 k.p.k.: An appeal based on a violation of the right to a fair trial regarding evidence evaluation is obviously unfounded if the appellate court merely reviews the first-instance findings without conducting its own evidence gathering and the defense did not request additional evidence.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously unfounded appeal fair trial rights evidence evaluation appellate review witness summons procedural violation criminal procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt IV KK 422/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.) po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r.
Art. 7 k.p.k.
art. 7 k.p.k., poprzez poczynienie ustaleń faktycznych, które w rzeczywistości stanowią zbyt dowolną ocenę dowodów prowadzącą do zupełnie nieuzasadnionego przypisania K.
Art. 452 § 1 k.p.k.
K., a nadto naruszenia art. 452 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 452 § 2 k.p.k.
z art. 452 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym sprzed nowelizacji, która weszła w życie 1 lipca 2015 r.
Art. 523 § 1 k.p.k.
nie tylko w sposób niedopuszczalny pomija wynikające z art. 523 § 1 k.p.k. podstawy wniesienia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, były już wielokrotnie negowane i omawiane w orzecznictwie Sądu Najwyższego.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 422/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.) po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r.
art. 286 § 1 k.k
skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 297 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k.
art. 64 § 1 k.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 422/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.) po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. sprawy K. B. skazanego z art. 286 § 1 k.k. i inne z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 lipca 2015 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 22 września 2014 r. p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 22 września 2014 r., m. in. K. B. został skazany za szereg czynów popełnionych w ramach ciągu przestępstw z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz szeregu czynów popełnionych w ramach ciągu przestępstw z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., na łączną karę 3 lat pozbawienia wolności.Od tego orzeczenia została wywiedziona apelacja przez obrońcę oskarżonego K. B.

Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 28 lipca 2015r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wywiodła obrońca skazanego podnosząc zarzut naruszenia prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.k., poprzez poczynienie ustaleń faktycznych, które w rzeczywistości stanowią zbyt dowolną ocenę dowodów prowadzącą do zupełnie nieuzasadnionego przypisania K. B. sprawstwa przypisanych mu czynów zwłaszcza, że zgromadzony materiał dowodowy w żaden sposób nie pozwala na wysnucie tak daleko idącego wniosku, tym bardziej, iż Sąd odstąpił od możliwości wzbogacenia materiału dowodowego o zeznania ujawnionego świadka Ł.

K., a nadto naruszenia art. 452 § 1 k.p.k. w zw. z art. 452 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym sprzed nowelizacji, która weszła w życie 1 lipca 2015 r. na skutek nie przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka Ł. K., o którym zeznawał R. S. podając, że jedną z osób mających dostęp do jego pieczątki firmowej a także mogąca mieć kontakt „układ” z K. B. był Ł. K.Obrońca wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy właściwemu Sądowi do rozpoznania.Prokurator w sporządzonej odpowiedzi na kasację wniósł o oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym, dlatego podlegała oddaleniu w oparciu o przepis z art. 535 § 3 k.p.k..Dostrzec należy, iż zgłoszony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. dotyczy w istocie reguł rządzących postępowaniem pierwszoinstancyjnym, których naruszenia w żadnym razie dopuścić się nie mógł Sąd odwoławczy.

Wszakże Sąd Okręgowy utrzymał w mocy orzeczenie Sądu Rejonowego podzielając w pełnym zakresie przyjęte ustalenia faktyczne. Sąd II instancji nie przeprowadzał własnego postępowania dowodowego i nie czynił własnych ustaleń.Praktyka zgłaszania w takiej konfiguracji zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k. nie tylko w sposób niedopuszczalny pomija wynikające z art. 523 § 1 k.p.k. podstawy wniesienia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, były już wielokrotnie negowane i omawiane w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Odnosząc się do tak sformułowanych zarzutów wskazać jedynie wypada, że Sąd Okręgowy w toku kontroli instancyjnej orzeczenia Sądu I instancji dowiódł, iż orzeczenie tego Sądu jest wolne od wad faktycznych i prawnych.

Postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, w jego toku rozważono wszystkie okoliczności ujawnione w toku rozprawy, poczyniono właściwe ustalenia faktyczne, z których wyciągnięto słuszne wnioski, w sposób logiczny i rzeczowy uargumentowane. Przedstawiony przez Sąd Rejonowy sposób dochodzenia do prawdy materialnej był prawidłowy i z tego powodu podlegał ochronie art. 7 k.p.k. Z uzasadnienia Sądu odwoławczego bezspornie wynika, że przedmiotem kontroli objęto płaszczyznę ustaleń faktycznych, przez co w konsekwencji i właściwość przeprowadzonej oceny poszczególnych dowodów.

W toku czynności kontrolnych nie dopatrzono się nieprawidłowości z tym związanych i podzielono, że wyciągnięte wnioski o sprawstwie K. B.pa nie budzą najmniejszych zastrzeżeń i wątpliwości. W toku czynienia ustaleń o faktycznym przebiegu przedmiotowego zdarzenia nie dostrzeżono potrzeby wzbogacenia materiału dowodowego o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania Ł. K. Takiej potrzeby nie zgłosił również broniący skazanego obrońca z urzędu. Jak słusznie zauważono w odpowiedzi na kasację, ani w postępowaniu przygotowawczym ani też w sądowym nie wnioskowano o przeprowadzenie tego dowodu.

Skarżąca w istocie także nie sformułowała w apelacji takiego wniosku powołując się jedynie na brak w tej materii odpowiedniej inicjatywy dowodowej.Sąd II instancji odniósł się do zgłoszonego w omawianym przedmiocie zarzutu apelacyjnego, nie podzielając twierdzeń apelującej. Zdaniem tego Sądu podnoszona przez Ł. S. okoliczność o rzekomych „układach” Ł. K. z K. B. opierała się wyłącznie na przypuszczeniach. Zresztą jak wskazuje w kasacji skarżąca przesłuchanie tego świadka miałoby służyć jedynie sprawdzeniu czy świadek ma jakąkolwiek wiedzę na ten temat.

Wobec powyższego nie doszło w sprawie także do naruszenia art. 452 § 1 i 2 k.p.k. w brzmieniu do 1 lipca 2015 r. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy nie dopatrzył się naruszenia przepisów zarzuconych w skardze skutkiem, czego należało oddalić kasację obrońcy skazanego, uznając ją za oczywiście bezzasadną. kc