Supreme Court quashes fine imposed by summons order exceeding statutory 100 daily unit limit.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the portion of the lower court's judgment regarding the fine and court fees imposed via a summons order. The defendant argued that the 160 daily units exceeded the statutory maximum of 100 units allowed for such orders. The court agreed, ruling that the lower court violated procedural law by imposing a penalty beyond the legal limit.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 502 § 1 k.p.k.; Art. 3 ustawy o opłatach w sprawach karnych; A summons order imposing a fine must not exceed 100 daily units, and any violation requiring a penalty beyond this limit necessitates quashing the specific judgment portion and remanding the case for reconsideration.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 422/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Kazimierz KlugiewiczSSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Dorota Szczerbiak w sprawie M. G. skazanego z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.w dniu 29 stycznia 2014 r.,kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w C.z dnia 27 sierpnia 2013 r., I. uchyla wyrok w zaskarżonej części, tj. w zakresie orzeczenia o karze grzywny oraz wysokości zasądzonej opłaty i sprawę oskarżonego w tej części przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C.; II. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym z dnia 27 sierpnia 2013 r., Sąd Rejonowy w C. uznał oskarżonego M. G. za winnego popełnionego w dniu 22 marca 2013 r. w C. czynu z art. 62 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za ten czyn na podstawie art. 62 ust. 3 tej ustawy wymierzył mu karę 160 (sto sześćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) zł. Wyrok zawierał także inne rozstrzygnięcia (art. 63 §1 k.k.; art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 25 września 2013 r. (termin odebrania przesyłki z drugiego awizo upłynął w dniu 17 września 2013 r., albowiem bieg terminu 7 dni na odebranie korespondencji liczy się do dnia umieszczenia zawiadomienia w skrzynce tj.- od dnia 11 września, a nie od dnia następnego – co oznacza, iż termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 24 września 2013 r. - uw.
SN). Kasację od prawomocnego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o karze grzywny na korzyść skazanego zarzucił mu: rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa karnego procesowego, tj. art. 502 §1 k.p.k., poprzez wymierzenie M. G. na podstawie tego przepisu kary grzywny w wymiarze 160 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł, to jest w wymiarze przekraczającym górną granicę kary grzywny możliwej do orzeczenia wyrokiem nakazowym, bowiem norma ta przewiduje możliwość wymierzenia kary grzywny w wysokości do 100 stawek dziennych.
Podnosząc taki zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, co skutkowało jej uwzględnieniem w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k. Na wstępie podkreślić należy, że zakresem zaskarżenia objęto także rozstrzygnięcie o należnej opłacie sądowej, skoro jej wysokość jest pochodną wysokości orzeczonej kary grzywny (art. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych – t. j.:
Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz.223 z późn. zm.). Zgodnie z treścią przepisu art. 502 § 1 k.p.k. wyrokiem nakazowym można orzec karę grzywny do wysokości 100 stawek dziennych, co oznacza, iż orzekając w niniejszej sprawie wobec oskarżonego M. G. karę 160 stawek dziennych grzywny w trybie wyroku nakazowego, Sąd Rejonowy w sposób rażący naruszył ten przepis prawa procesowego, co miało oczywisty wpływ na treść wyroku. Konieczne stało się więc uchylenie wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze grzywny, a także powiązanego z tym orzeczeniem rozstrzygnięcia o opłacie sądowej, i przekazanie w tym zakresie sprawy oskarżonego M.
G. do ponownego rozpoznania. Orzekając karę grzywny w trybie nakazowym sąd ten powinien mieć na względzie treść przepisu art. 502 §1 k.p.k.Z tych powodów orzeczono jak w wyroku.