Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 416/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation against criminal appeal judgment for procedural and substantive errors.

Numero d'incarto IV KK 416/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense lawyer against the Regional Court's judgment. The defense argued procedural violations regarding the representation of co-defendants and the application of mitigation rules, claiming the lower court failed to address these issues. The court ruled that the appeal was inadmissible because the lawyer could not appeal against the acquittal of co-defendants, and the substantive arguments regarding sentencing were refuted by the lower court's reasoning.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 434 § 1 k.p.k.; Art. 444 k.p.k.: An appeal by a defendant's lawyer against a judgment concerning co-defendants who were acquitted is inadmissible, and substantive cassation grounds must be substantiated with rational arguments.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal co-defendant representation procedural admissibility criminal appeal law sentencing mitigation defense lawyer authority substantive error review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5 k.p.k.
art. 5 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie i nie powzięcie nie dających się usunąć wątpliwości, które winny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego, podczas gdy w świetle całokształtu materiału dowodowego wątpliwości takie winny zostać powzięte; a nadto art.
Art. 8 § 1 k.p.k.
Art. 433 § 2 k.p.k.
434 § 1 k.p.k., poprzez orzeczenie na niekorzyść oskarżonego, w przypadku, gdy środek zaskarżenia wniesiony został wyłącznie na jego korzyść oraz art. 433 § 2 k.p.k., poprzez jego niezastosowanie i nierozważnie wszystkich wniosków i zarzutów wskazanych w apelacji.
Art. 434 § 1 k.p.k.
Obrońca zarzucił także obrazę art. 434 § 1 k.p.k., poprzez orzeczenie na niekorzyść oskarżonego, w przypadku, gdy środek zaskarżenia wniesiony został wyłącznie na jego korzyść oraz art.
Art. 424 § 1 k.p.k.
Wywiedziono także obrazę art. 424 § 1 k.p.k., poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku zawierającego wewnętrzną sprzeczność.
Art. 444 k.p.k.
Zgodnie z art. 444 k.p.k. apelację wnieść mogą: oskarżyciel publiczny, oskarżyciel posiłkowy, oskarżyciel prywatny, powód cywilny i oskarżony.
Art. 457 § 3 k.p.k.
433 § 2 k.p.k., dostrzec należy, iż nie wydaje się on wystarczający bez odwołania się do treści art. 457 § 3 k.p.k., do skutecznego zarzucenia Sądowi II instancji nierzetelnej i niepełnej kontroli orzeczenia Sądu Rejonowego.
Art. 57 § 2 k.k.
Skarżący zarzucił nie omówienie przyczyny, z jakiej nie zostało zastosowane nadzwyczajne złagodzenie kary, a poprzestanie jedynie na przywołaniu art. 57 § 2 k.k.W złożonej skardze podniesiono także zarzut naruszenia prawa materialnego, tj.
Art. 60 § 3 k.k.
z instytucji art. 60 § 3 k.k. W szczególności wskazano na brak wystarczających przesłanek uprawniających do złagodzenia kary temu oskarżonemu i nie sposób odmówić tym argumentom słuszności (str.
Art. 91 § 1 k.k.
z art. 91 § 1 k.k., na karę 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności, na której poczet zaliczono oskarżonemu rzeczywisty okres pozbawienia wolności w sprawie.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 416/15 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.) po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2016 r. sprawy A. K. skazanego za czyn z art. 288 § 1 k.k. i inne z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt IV Ka [...] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 września 2014 r., sygn. akt II K [...] p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 września 2014 r., sygn. akt II K [...], m. in. A. K. został skazany za czyn wyczerpujący dyspozycję art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k., na karę 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności, na której poczet zaliczono oskarżonemu rzeczywisty okres pozbawienia wolności w sprawie. Zwolniono skazanego od ponoszenia opłat i kosztów sądowych.Na skutek apelacji wniesionej od tego orzeczenia, m. in. przez obrońcę tego oskarżonego, Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt IV Ka [...], wyrok w zaskarżonej części w odniesieniu do, m. in.

A. K. utrzymał w mocy zwalniając go od ponoszenia kosztów sądowych.Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca A. K. zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 5 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie i nie powzięcie nie dających się usunąć wątpliwości, które winny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego, podczas gdy w świetle całokształtu materiału dowodowego wątpliwości takie winny zostać powzięte; a nadto art. 8 § 1 k.p.k., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, czego konsekwencją jest brak samodzielnego rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy zagadnień faktycznych podniesionych w apelacji i przyjęcie, że stan faktyczny współdziałania oskarżonych G. i K., ustalony przez Sąd I instancji nie podlega ocenie, ze względu na uprawomocnienie się rozstrzygnięcia dotyczącego tychże oskarżonych.

Obrońca zarzucił także obrazę art. 434 § 1 k.p.k., poprzez orzeczenie na niekorzyść oskarżonego, w przypadku, gdy środek zaskarżenia wniesiony został wyłącznie na jego korzyść oraz art. 433 § 2 k.p.k., poprzez jego niezastosowanie i nierozważnie wszystkich wniosków i zarzutów wskazanych w apelacji. Wywiedziono także obrazę art. 424 § 1 k.p.k., poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku zawierającego wewnętrzną sprzeczność. Skarżący zarzucił nie omówienie przyczyny, z jakiej nie zostało zastosowane nadzwyczajne złagodzenie kary, a poprzestanie jedynie na przywołaniu art. 57 § 2 k.k.W złożonej skardze podniesiono także zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 60 § 3 k.k. i art. 60 § 3 k.k. w zw. z art. 57 § 2 k.k. i art. 91 § 1 k.k. Autor kasacji konkludując wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Prokurator w sporządzonej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja obrońcy A.

K. jest bezzasadna w stopniu oczywistym, dlatego podlegała oddaleniu w oparciu o przepis z art. 535 § 3 k.p.k. Wytknąć należy autorowi skargi, iż zarzuty sformułowane w kasacji w większości nie noszą waloru kasacyjnego. Dotyczą reguł rządzących postępowaniem pierszoinstancyjnym, nie odnoszą się zaś do procedowania i orzekania przez Sąd odwoławczy. Jak wynika z akt sprawy Sąd Okręgowy, nie dopatrzył się jakichkolwiek uchybień w sposobie dochodzenia do prawdy materialnej przez Sąd I instancji, w pełni podzielił ustalenia i zaprezentowane stanowisko tego Sądu.

Przez to nie czynił własnych, autonomicznych ustaleń, nie prowadził postępowania dowodowego, nie mógł więc uchybić przepisom podniesionym w kasacji. Zauważyć należy, że argumentacja przywołana na poparcie tychże zrzutów oraz wyciągnięte z niej wnioski przez autora skargi wywołują pewną konsternację i zdziwienie. Taka ocena wynika w pierszym rzędzie z niedopuszczalności a nawet z nonsensowności przytaczanych w kasacji powodów.Przechodząc do zarzutu naruszenia art. 433 § 2 k.p.k., dostrzec należy, iż nie wydaje się on wystarczający bez odwołania się do treści art. 457 § 3 k.p.k., do skutecznego zarzucenia Sądowi II instancji nierzetelnej i niepełnej kontroli orzeczenia Sądu Rejonowego.

Rzecz jednak w tym, że w okolicznościach niniejszej sprawy przybrałby on jedynie postać czysto iluzoryczną, a to wobec dostatecznie przeprowadzonego przeglądu wyroku Sądu meriti.Z uzasadnienia Sądu II instancji ponad jakąkolwiek wątpliwość wynika, iż wszystkie zgłoszone w apelacji zarzuty zostały skrupulatnie rozpoznane i omówione. Podano przy tym wystarczające argumenty, dla których odmówiono im słuszności.Pierwsza kwestia, która została omówiona i racjonalnie wytłumaczona apelującemu dotyczyła możliwości wniesienia przez niego środka odwoławczego wobec uniewinnionych w tej sprawie oskarżonych Z.

K. i A. G. (str. 10-12 uzasadnienia). Skoro apelujący obrońca działający w imieniu oskarżonego K. nie reprezentował jednocześnie w procesie oskarżonych K. i G., to tym samym nie był upoważniony do złożenia ani w ich imieniu ani tym bardziej na ich niekorzyść apelacji. Zgodnie z art. 444 k.p.k. apelację wnieść mogą: oskarżyciel publiczny, oskarżyciel posiłkowy, oskarżyciel prywatny, powód cywilny i oskarżony. W imieniu stron apelacja może być wnoszona także przez ich obrońców lub pełnomocników. Nie jest natomiast dopuszczalne skarżenie przez oskarżonego czy jego obrońcę rozstrzygnięć dotyczących współoskarżonych i to jeszcze na ich niekorzyść.

Analizując treść wniesionej skargi odnosi się wrażenie, że właśnie w tym zakresie i celu został ona wywiedziona. Obrońca nie przedstawia konkretnych argumentów orzeczeniu Sądu odwoławczemu rzutujących i odnoszących się bezpośrednio do reprezentowanego prze niego oskarżonego. Skupia się i godzi w nie podlegające już jakiejkolwiek instancyjnej dyskusji orzeczenie wobec innych oskarżonych – uniewinnionych, wyciągając pokrętne i niedorzeczne wnioski, które w ostatecznym rozrachunku miałyby być korzystne dla jego mocodawcy.Wbrew wszelkim twierdzeniom skarżącego w toku kontroli instancyjnej precyzyjnie wyjawiono powody, dla których nie skorzystano wobec skazanego A.

K. z instytucji art. 60 § 3 k.k. W szczególności wskazano na brak wystarczających przesłanek uprawniających do złagodzenia kary temu oskarżonemu i nie sposób odmówić tym argumentom słuszności (str. 12 i n.). Obrońca nie akceptuje takiego stanu rzeczy i podejmuje bezpodstawną oraz nieskuteczną polemikę z rzeczowymi motywami Sądu. Przesądzić należy, iż w żadnym razie nie możemy mówić w przedmiotowej sprawie – jak zarzuca autor kasacji - o uchybieniach przepisom prawa materialnego. Orzeczenie Sądu odwoławczego, niezależnie od tego, co wywodzi obrońca, wolne jest od wad materialnych, ale także jakichkolwiek wad procesowych (art. 434 § 1 k.p.k.).Obrońca poza nieudolną polemiką z takim uzasadnieniem nie przedstawił racjonalnych argumentów, które byłyby w stanie skutecznie podważyć decyzję Sądu II instancji.Wobec powyższego, Sąd Najwyższy nie dopatrzył się naruszenia przepisów zarzuconych w skardze skutkiem, czego należało oddalić kasację obrońcy skazanego, uznając ją za oczywiście bezzasadną. l.n