Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 414/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on inadmissible grounds of excessive punishment and procedural error.

Numero d'incarto IV KK 414/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the defense's cassation appeal without examination, ruling it based on inadmissible grounds. The defense argued for a violation of procedural rules and excessive punishment regarding combined sentences, but the court found these arguments legally impermissible. Since the appeal relied solely on the inadmissibility of excessive punishment claims, the court was obligated to reject the cassation under the relevant procedural articles.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Cassation in criminal proceedings may be based only on specific procedural defects or gross violations of law, excluding arguments regarding factual errors or excessive punishment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissible grounds excessive punishment combined sentence gross violation of law criminal procedure code procedural error concorso di reati

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja w postępowaniu karnym może być oparta wyłącznie na uchybieniach wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innym rażącym naruszeniu prawa (art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
lub innym rażącym naruszeniu prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).
Art. 523 § 1a k.p.k.
lub innym rażącym naruszeniu prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).
Art. 521 § 1 k.p.k.
Art. 530 § 2 k.p.k.
z art. 530 § 2 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.
Art. 531 § 1 k.p.k.
530 § 2 i art. 531 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
art. 531 § 1 k.p.k
530 § 2 i art. 531 § 1 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k
art. 7 k.p.k
Obrońca zarzuca bowiem Sądowi nierozpoznanie apelacyjnego zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k., podczas gdy tenże właśnie obrońca takiego zarzutu w zwykłym środku odwoławczym nie sformułował.
art. 86 k.k
Analogicznie należy ocenić zarzut z punktu 2, w którym obrońca podnosi rzekome naruszenie art. 86 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 414/22 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski w sprawie A. H., skazanego wyrokiem łącznym po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 22 listopada 2022 r., kasacji obrońcy skazanego wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 19 kwietnia 2022 r., VII Ka 194/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Żywcu z dnia 8 listopada 2021 r., II K 88/21 w przedmiocie dopuszczalności kasacji na podstawie art. 530 § 2 i art. 531 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1) pozostawić kasację obrońcy skazanego bez rozpoznania, jako opartą na niedopuszczalnych powodach;

2) zwolnić skazanego A. H. od zapłaty kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, w tym opłaty od kasacji, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIESąd Okręgowy w Bielsku-Białej, wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2022 r., VII Ka 194/22, utrzymał w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w Żywcu z dnia 8 listopada 2021 r., II K 88/21.Kasację od tego orzeczenia wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi: 1)rażące naruszenie przepisu art. 433 § 2 k.p.k. w zw. art. 7 k.p.k. poprzez powielenie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, nie rozpoznając zarzutów apelacji w sposób adekwatny, zwłaszcza w zakresie oceny sytuacji skazanego i to w kontekście kształtowania zasady pełnej absorpcji,2)rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, to jest art. 86 k.k. poprzez niezastosowanie w wydanym wyroku łącznym (zarówno co do kary pozbawienia wolności jak i co do środka karnego w' postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych) systemu pełnej absorpcji pomimo występowania ku temu przesłanek, w tym okoliczności odbycia przez skazanego kary pozbawienia wolności (za inne przestępstwo) po popełnieniu przestępstw objętych wyrokiem łącznym oraz zbieżności czasowej czynów, za które orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów;3)rażącą niewspółmierność kary łącznej z uwagi na fakt, iż wymiar najsurowszej z kar podlegających łączeniu wynosi w niniejszej sprawie 4 lata pozbawienia wolności, a środka karnego 4 lata zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w Żywcu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu ostatniemu Sądowi.Prokurator Prokuratury Rejonowej w Żywcu w odpowiedzi na kasację (pismo z dnia 25 sierpnia 2022 r.) wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja w postępowaniu karnym może być oparta wyłącznie na uchybieniach wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innym rażącym naruszeniu prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).

Oznacza to, że nie może być wniesiona z powodu błędu w ustaleniach faktycznych czy rażącej niewspółmierności kary. Z tego ostatniego powodu jedynie Prokurator Generalny, i to tylko w sprawach o zbrodnie, może wnieść kasację w postępowaniu karnym (por. art. 523 § 1a i art. 521 § 1 k.p.k.).W niniejszej sprawie kasacja obrońcy skazanego oparta jest właśnie na niedopuszczalnych zarzutach niewspółmierności kary, choć części z nich (zarzut 1 i 2) nadaje się pozory zarzutów dopuszczalnych, poprzez ujęcie ich w procesową formułę zarzutów naruszenia prawa procesowego i materialnego.

Odnosząc się do pierwszego z powołanych zarzutów, wskazać należy, że polega on na nieporozumieniu. Obrońca zarzuca bowiem Sądowi nierozpoznanie apelacyjnego zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k., podczas gdy tenże właśnie obrońca takiego zarzutu w zwykłym środku odwoławczym nie sformułował. Świadczy to albo o niezrozumieniu przez obrońcę istoty postępowania odwoławczego i kasacyjnego, albo o dużej dozie nierzetelności w formułowaniu zarzutów, które – ujmując rzecz eufemistycznie – rozmijają się z faktycznym przebiegiem dotychczasowego postępowania.

Niemniej jednak, co istotne dla wydania formalnego rozstrzygnięcia w tej sprawie, obrońca w uzasadnieniu kasacji odnosi się wyłącznie do okoliczności związanych z zasadami wymiaru kary w wyroku łącznym i to w jakim stopniu powinny one być uwzględniane przy wyrokowaniu. Świadczy to wyraźnie o tym, że atakuje on nie ocenę dowodów, a to jakim ustalonym okolicznościom Sąd pierwszej instancji przydał znaczenie przy wymierzaniu kary, a Sąd odwoławczy ocenę tę zaakceptował. Analogicznie należy ocenić zarzut z punktu 2, w którym obrońca podnosi rzekome naruszenie art. 86 k.k. poprzez niezastosowanie zasady pełnej absorpcji przy wymierzaniu kary w wyroku łącznym.

Sąd Najwyższy wielokrotnie już wskazywał, że wybór określonej zasady wymiaru kary, jak i ważenie ustalonych okoliczności mających wpływ na wybór kary i jej wymiar nie mogą stanowić obrazy prawa materialnego, a są istotą zarzutu rażącej niewspółmierności. O naruszeniu prawa materialnego może być wyłącznie mowa wtedy, gdy określony przepis nakazuje albo zabrania określonego postąpienia. W sytuacji, gdy wybór określonej zasady wymiaru kary w wyroku łącznym wynika z oceny karygodności przypisanych skazanemu przestępstw w ich wzajemnej relacji oraz zachowania skazanego, to w żadnym wypadku nie może być tu mowy o naruszeniu prawa materialnego.Trzeci zarzut kasacji jest explicite zarzutem rażącej niewspółmierności kary, na którym kasacja nie może być oparta.Jako że kasacja w tej sprawie oparta była na zarzutach dotyczących rażącej niewspółmierności kary, a więc powodach niedopuszczalnych w świetle art. 523 § 1 k.p.k., należało odmówić jej przyjęcia w Sądzie odwoławczym.

Skoro wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia został przyjęty i przedstawiony Sądowi Najwyższemu, Sąd ten obowiązany był do pozostawienia kasacji bez rozpoznania, stosownie do art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie. [asał]