Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 414/14 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal penalty for civil debt already adjudicated, citing violation of non-cumulation rule.

Numero d'incarto IV KK 414/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's decision ordering the defendant to pay civil damages already adjudicated in a prior civil judgment. The Public Defender argued that the criminal court violated procedural rules by ignoring the final civil ruling on the same debt. The court ruled that the non-cumulation principle strictly prohibits criminal courts from ordering compensation for losses already settled in civil proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 415 § 5 k.p.k.; Art. 72 § 2 k.k.: The non-cumulation rule prohibits criminal courts from ordering compensation for losses already adjudicated in civil proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-cumulation rule civil debt adjudication criminal penalty damages procedural violation final civil judgment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 415 § 5 k.p.k.
reguły antykumulacyjnej unormowanej w art. 415 § 5 k.p.k. Z przepisu tego wynika zakaz orzekania przez sąd m.in.
Art. 72 § 2 k.k.
Na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał oskarżoną do naprawienia w całości wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonej Spółki z o.
Art. 270 § 1 k.k.
R.‎skazanej z art. 270 § 1 k.k. i inne‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 2 kwietnia 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 24 listopada 2010 r., 1.
Art. 278 § 1 k.k.
z art. 278 § 1 k.k. w zw.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. i art.
art. 270 § 1 k.k
R.‎skazanej z art. 270 § 1 k.k.
art. 335 § 1 k.p.k
Sąd Okręgowy w K., uwzględniając wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r., uznał S.
art. 278 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 294 § 1 k.k

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 414/14 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Michał Laskowski‎SSA del. do SN Dariusz CzajkowskiProtokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza‎w sprawie S. R.‎skazanej z art. 270 § 1 k.k. i inne‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 2 kwietnia 2015 r.,‎kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 24 listopada 2010 r., 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 3;

2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K., uwzględniając wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r., uznał S. R. za winną popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 294 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 11 § 3 k.k. i art. 33 § 1, 2, 3 k.k. wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił okres 4 lat oraz orzekł grzywnę w wymiarze 20 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł.

Na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał oskarżoną do naprawienia w całości wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonej Spółki z o. o. kwoty 381.100 zł w terminie 3 lat od daty uprawomocnienia się orzeczenia.Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w pierwszej instancji.Kasację od tego wyroku na korzyść S. R. wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżając go w części dotyczącej nałożenia na oskarżoną obowiązku naprawienia szkody. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa karnego procesowego, to jest art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu przez Sąd Okręgowy sprzecznego z wymogami prawa wniosku prokuratora i wydaniu wyroku zgodnego z tym wnioskiem w zakresie proponowanego obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, gdy o roszczeniu wynikającym z popełnionego przez skazaną przestępstwa prawomocnie orzekł już wcześniej sąd cywilny, w konsekwencji czego doszło do rażącego naruszenia przepisu prawa procesowego - art. 415 § 5 k.p.k.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego, w części dotyczącej zobowiązania skazanej do naprawienia szkody (punkt 3 orzeczenia). Ponadto skarżący złożył wniosek o dopuszczenie dowodu z dokumentów z akt sprawy Sądu Okręgowego, sygn. akt …/09, to jest:-pozwu o zapłatę wniesionego wobec pozwanej S. R. w dniu 17 lipca 2009 r.; -wyroku zaocznego w sprawie o sygn. …/09.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna. Doszło bowiem do rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów procesowych w sposób opisany w zarzucie kasacji.

Istota uchybienia sprowadza się do nieuwzględnienia tzw. reguły antykumulacyjnej unormowanej w art. 415 § 5 k.p.k. Z przepisu tego wynika zakaz orzekania przez sąd m.in. o obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, gdy roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania lub o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że owa klauzula antykumulacyjna dotyczy każdego karnoprawnego obowiązku naprawienia szkody, więc także orzeczonego na podstawie art. 72 § 2 k.k. (por. m.in. wyrok z dnia 18 stycznia 2013 r., V KK 378/12, Lex nr 1277805).W rozpoznawanej sprawie o roszczeniu będącym przedmiotem obowiązku nałożonego na podstawie art. 72 § 2 k.k. orzeczono już w postępowaniu cywilnym prawomocnym wyrokiem zaocznym wydanym przez Sąd Okręgowy z dnia 21 września 2009 r., sygn. akt …/09.Wobec powyższego ponowne orzekanie w tym samym zakresie przedmiotowym i podmiotowym w postępowaniu karnym było niedopuszczalne.

Z tego też względu Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części zawierającej wadliwe rozstrzygnięcie.