Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 412/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal to exclude judge appointed by executive-dominated KRS for lack of impartiality.

Numero d'incarto IV KK 412/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's request to exclude a judge from the cassation hearing due to concerns about judicial impartiality. The defendant argued that the judge was appointed by the KRS, which is not independent under EU law. The court ruled that the request was valid but ultimately dismissed the appeal, noting the procedural outcome was a decision to exclude the specific judge rather than a final judgment on the merits.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: The court may exclude a judge if their appointment by the KRS, structured under the 2017 Act, raises objective doubts about the independence and impartiality of the court in accordance with Art. 6 ECHR.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial impartiality KRS appointment cassation appeal Art. 6 ECHR independent court exclusion of judge constitutional standards ritiro della domanda

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 41 § 1 k.p.k.
o przeciwdziałaniu narkomanii i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu ‎w dniu 14 listopada 2024 r.,‎wniosku w przedmiocie wyłączenia sędziego od rozpoznania kasacji, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 42 § 1 k.p.k.
z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
Art. 42 § 4 k.p.k.
z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
przesłał do Sądu Najwyższego – w związku z zawiadomieniem go o wyznaczeniu do rozpoznania jego sprawy IV KK 412/24 SSN Pawła Kołodziejskiego - wniosek o „zmianę składu sędziowskiego na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.”.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
W takim razie wykładnia wspomnianego przepisu może dopuszczać także sądową kontrolę, czy w danej sprawie nie zachodzi obawa naruszenia standardu niezależności i bezstronności sądu gwarantowanego przez art. 45 ust.
Art. 47 Karty Praw Podstawowych UE
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art.
Art. 6 ust. 1 EKPC
47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 EKPC.
Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS
art. 41 § 1 k.p.k
o przeciwdziałaniu narkomanii i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu ‎w dniu 14 listopada 2024 r.,‎wniosku w przedmiocie wyłączenia sędziego od rozpoznania kasacji, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
przesłał do Sądu Najwyższego – w związku z zawiadomieniem go o wyznaczeniu do rozpoznania jego sprawy IV KK 412/24 SSN Pawła Kołodziejskiego - wniosek o „zmianę składu sędziowskiego na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.”.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 412/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie R.M. skazanego za czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu ‎w dniu 14 listopada 2024 r.,‎wniosku w przedmiocie wyłączenia sędziego od rozpoznania kasacji, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wyłączyć SSN Pawła Kołodziejskiego od udziału w sprawie sygn. akt IV KK 412/24

UZASADNIENIE

Skazany R.M. przesłał do Sądu Najwyższego – w związku z zawiadomieniem go o wyznaczeniu do rozpoznania jego sprawy IV KK 412/24 SSN Pawła Kołodziejskiego - wniosek o „zmianę składu sędziowskiego na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.”. Uzasadniał to tym, że wskazany przez niego sędzia został na urząd sędziego Sądu Najwyższego powołany „na podstawie decyzji KRS w składzie ukształtowanym na podstawie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS oraz niektórych innych ustaw” i przez to nie spełnia minimalnego standardu bezstronności, a sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek jest zasadny.

Przepis art. 41 k.p.k. należy interpretować mając w polu widzenia szczególny aspekt gwarancyjny instytucji wyłączenia sędziego, tj. szerzej niż tylko w aspekcie istnienia obaw o stronniczość konkretnego sędziego; mianowicie słuszne jest również baczenie na konieczność zapewnienia stronie postępowania karnego dostępu do niezależnego i bezstronnego sądu. W takim razie wykładnia wspomnianego przepisu może dopuszczać także sądową kontrolę, czy w danej sprawie nie zachodzi obawa naruszenia standardu niezależności i bezstronności sądu gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 EKPC.

Jak to zaznaczono w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2022 r., V KO 37/22, celowe może być posłużenie się przewidzianą przez ustawodawcę instytucją procesową minimalizującą, albo znoszącą takie zagrożenie w sprawie, która dopiero ma zostać rozpoznana przez sąd. Konsekwentnie, jak w tymże postanowieniu, również m.in. w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, nie tracąc z pola widzenia faktu wydania w dniu 20 kwietnia 2020 r. przez Trybunał Konstytucyjny wyroku w sprawie U 2/20, należy opowiedzieć się za aktualnością mającą moc zasady prawnej i wiążącą każdy skład Sądu Najwyższego uchwały składu połączonych Izb:

Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 (zob. także postanowienia SN z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21, i z dnia 29 września 2021 r., V KZ 47/21). W jej pkt 1. stwierdzono, że „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (…) zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r., poz. 3)”. Należy również, potwierdzając myśl o związaniu sądów krajowych interpretacją EKPC przyjętą przez Europejski Trybunał Praw Człowieka, przywołać – podobnie jak we wspomnianych judykatach Sądu Najwyższego – wyrok tego Trybunału z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie Reczkowicz przeciwko Polsce (skarga nr 43447/19), w którym stwierdzono, że z uwagi na udział w procesie powoływania w Polsce sędziów takiego organu, jakim jest Krajowa Rada Sądownictwa w składzie ukształtowanym nowelą z 2017 r. (w efekcie czego organ ten nie jest niezależny od władzy wykonawczej i ustawodawczej) – osoba powołana na urząd sędziego orzekając w określonej sprawie nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą w rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPC.

Celowe będzie nadmienić, że tak postanowienie V KO 37/22, jak i uchwałę I KZP 2/22 Sąd Najwyższy podjął po wydaniu w dniu 10 marcu 2022 r. przez Trybunał Konstytucyjny wyroku w sprawie K 7/21, dotyczącego zgodności z Konstytucją RP art. 6 ust. 1 EKPC. W pkt 2. wymienionej uchwały zanegowano spełnianie standardu bezstronności przez sędziego Sądu Najwyższego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., a w uzasadnieniu wskazano, że „jako bezskuteczną i sprzeczną z prawem Unii postrzegać należy praktykę Trybunału Konstytucyjnego, której skutkiem miałoby być ograniczenie prawa sądów do badania bezstronności sędziów i należytej obsady sądów, w tym w oparciu o normy art. 41 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.” Potrzeba zapobieżenia wystąpieniu skutków wyrażonych w uchwale trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. oraz ewentualnej skardze strony do ETPC, której wysoce prawdopodobne uwzględnienie stwarzałoby podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 3 k.p.k., jak też prowadziłoby do odpowiedzialności odszkodowawczej Państwa, przemawia za potrzebą uwzględnienia przedmiotowego wniosku.

Jedyną możliwością usunięcia wyżej omówionych, uzasadnionych wątpliwości natury konwencyjnej i konstytucyjnej, jak również zapewnienia stronie postępowania składu Sądu Najwyższego, w którym nie uczestniczą sędziowie wobec których w orzecznictwie Sądu Najwyższego, Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, oraz w piśmiennictwie formułowane są rzeczowe, silnie uzasadnione zastrzeżenia odnoszące się do udziału w procedurze nominacyjnej niespełniającej wymogów obiektywizmu i niezależności od władzy ustawodawczej i wykonawczej, było zatem uwzględnienie wniosku i wyłączenie SSN Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania sprawy kasacyjnej o sygnaturze akt IV KK 412/24.

Kierując się powołanymi względami orzeczono jak w części dyspozytywnej. WB.[ał] ‎