Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 412/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation as obviously unfounded regarding procedural violations and evidence omission in a concealment case.

Numero d'incarto IV KK 412/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the prosecutor's assistant against the District Court's acquittal of M. M. for concealing documents under Article 276 of the Criminal Code. The prosecutor argued for a retrial based on alleged procedural errors and omitted evidence, but the Court found these claims baseless. The Court ruled that the lower courts correctly focused on the defendant's lack of intent and properly addressed the witness testimony and documentary evidence presented.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 410 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 636 § 1 k.p.k.: A cassation appeal is obviously unfounded when the appellant attempts to force a second review of factual findings or challenges the court's discretion in evaluating witness testimony without specific grounds.

Parole chiave

Generato dall'IA
concealment of documents lack of intent procedural violation omitted evidence obviously unfounded cassation dismissal witness evaluation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 433 § 2 k.p.k.
w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna – i to w stopniu oczywistym.1.Odnosząc się do pierwszego zarzutu kasacyjnego, to jest obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k. (skarżący błędnie napisał, że chodzi o art.
Art. 410 k.p.k.
375).2.Co do drugiego zarzutu kasacyjnego – skarżący był zdania, że doszło do obrazy art. 410 k.p.k. w zw.
Art. 7 k.p.k.
Art. 535 § 3 k.p.k.
8), i po drugie – w aktach sprawy brak pisma sygnowanego datą 26 kwietnia 2010 r.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k., a kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążył oskarżyciela posiłkowego (art.
Art. 636 § 1 k.p.k.
535 § 3 k.p.k., a kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążył oskarżyciela posiłkowego (art. 636 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
Art. 60 Prawa budowlanego
art. 276 k.k
dokumentów, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, to jest przestępstwa określonego w art. 276 k.k.
art. 433 § 2 k.p.k
w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna – i to w stopniu oczywistym.1.Odnosząc się do pierwszego zarzutu kasacyjnego, to jest obrazy art. 433 § 2 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 412/12 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 marca 2013 r.,‎sprawy M. M. ‎uniewinnionego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 276 kk‎z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego T. G.‎od wyroku Sądu Okręgowego w T.‎z dnia 13 września 2012 r.‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T.‎z dnia 23 kwietnia 2012 r., p o s t a n o w i ł 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć oskarżyciela posiłkowego kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w T., wyrokiem z 23 kwietnia 2012 r., uniewinnił M. M. od zarzutu ukrycia w okresie od 27 lutego 2009 r. do czerwca 2010 r. dokumentów, którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, to jest przestępstwa określonego w art. 276 k.k. Sąd Okręgowy w T., po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 r. apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego T. G., utrzymał pierwszoinstancyjny wyrok w mocy.Kasację od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego złożył pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, formułując dwa zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego.

Prokurator Okręgowy w T. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna – i to w stopniu oczywistym.1.Odnosząc się do pierwszego zarzutu kasacyjnego, to jest obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. (skarżący błędnie napisał, że chodzi o art. 357 § 3), należało na wstępie odnotować, iż autor kasacji na dobrą sprawę nie wskazał, na czym dokładnie miałoby polegać naruszenie tych przepisów. W gruncie rzeczy pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego podjął próbę skłonienia sądu kasacyjnego do przeprowadzenia powtórnej kontroli odwoławczej i do rozpoznania niedopuszczalnego w postępowaniu kasacyjnym zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych.Trzeba dobitnie stwierdzić, że Sąd Okręgowy w T. wywiązał się z nałożonych na niego przez ustawę zadań, podając m. in. w motywacyjnej części wyroku, dlaczego uznał zarzuty apelacyjne za niezasadne.

Sąd Najwyższy w związku z tym dostrzegł potrzebę jedynie skrótowego skomentowania trzech kwestii. Po pierwsze – pełne ustosunkowanie się przez sąd ad quem do obowiązków inwestora, o których mowa w art. 60 Prawa budowlanego, było zbędne, skoro podstawą rozstrzygnięcia było ustalenie o braku świadomości (zamiaru) po stronie oskarżonego; to ustalenia w zakresie strony podmiotowej, a nie przedmiotowej, legły u podstaw wyroku uniewinniającego. Po drugie – zarzut apelacyjny o dowolnej ocenie zeznań S. A. – W. został rozpoznany; sąd ad quem nie był zobligowany do tak szczegółowej analizy relacji tego świadka, jak uczynił to sąd pierwszej instancji.

Po trzecie – zarzut autora apelacji o pominięciu dowodów w postaci 2 pism oskarżyciela posiłkowego z 16 kwietnia i 26 maja 2009 r. został rozpoznany, a sąd odwoławczy dopuścił na rozprawie dowód wnioskowany w apelacji, dotyczący nadania listów poleconych do oskarżonego (k. 375).2.Co do drugiego zarzutu kasacyjnego – skarżący był zdania, że doszło do obrazy art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. – należało odnotować, że po pierwsze – załączony do apelacji operat szacunkowy został przez sąd odwoławczy ujawniony, co zresztą odnotowano w uzasadnieniu kwestionowanego wyroku (s. 8), i po drugie – w aktach sprawy brak pisma sygnowanego datą 26 kwietnia 2010 r.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy oddalił kasację w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k., a kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążył oskarżyciela posiłkowego (art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.).