Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 41/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded due to lack of serious legal violation affecting verdict.

Numero d'incarto IV KK 41/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded under Article 535 § 3 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued that the lower court violated procedural rights by excluding witness testimony and denying the right to remain silent. The court rejected these claims, noting that the exclusion of evidence did not constitute a serious legal error and that the defendant failed to demonstrate how the refusal to disclose incriminating circumstances impacted the sentencing outcome.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 k.p.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal must be dismissed as obviously unfounded if the alleged procedural violations do not constitute a serious legal error capable of affecting the verdict's content.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously unfounded serious legal error exclusion of evidence right to silence proportionality of sentence Code of Criminal Procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 k.p.k.
Może być wniesiona od orzeczenia sądu odwoławczego tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.
Art. 535 § 3 k.p.k.
z pisemnej odpowiedzi na kasację, iż wniesiony przez obrońcę skazanego nadzwyczajny środek zaskarżenia jest oczywiście bezzasadny i jako taki został oddalony na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Kasacja, jak wyżej podano jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.
Art. 366 § 1 k.p.k.
w zakresie rozstrzygnięcia co do winy oskarżonego - rażące naruszenie prawa - art. 366 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 74 § 2 k.p.k.
naruszył przepis art. 74 § 2 k.p.k., który określa procesowe obowiązki oskarżonego, czy też przepis art.
Art. 175 § 1 k.p.k.
z art. 175 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 6 k.p.k.
175 § 1 k.p.k., określający uprawnienia oskarżonego w zakresie składania wyjaśnień i odpowiedzi na poszczególne pytania, bądź art. 6 k.p.k.
Art. 523 § 1 zdanie drugie k.p.k.
art. 158 § 1 k.k
W.‎skazanego z art. 158 § 1 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w T.
art. 157 § 1 k.k
i obrażenia te naraziły go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 k.k.
art. 366 § 1 k.p.k
w zakresie rozstrzygnięcia co do winy oskarżonego - rażące naruszenie prawa - art. 366 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. V KK 172/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. IV KK 178/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. IV KK 178/09, R – OSNKW 2009, poz.
V KK 172/09
V KK 172/09).Patrząc z takiej perspektywy na zarzuty zawarte w kasacji należy podzielić odnośnie zarzutu z pkt.
IV KK 178/09
IV KK 178/09, R – OSNKW 2009, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 41/15 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r., sprawy A. W.‎skazanego z art. 158 § 1 k.k.‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w T. ‎z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt II Ka […]‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T.‎z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II K […], oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w T., po rozpoznaniu między innymi apelacji A. W. i jego obrońcy, wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt II Ka […], utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II K […], mocą którego A. W. został uznany za winnego tego że w dniu 4 maja 2013 r. działając wspólnie i w porozumieniu z R. G., K. K., A. Ł., W. B., M. U. i innymi nieustalonymi osobami, co do których materiały wyłączono do odrębnego postępowania, poprzez zadawanie uderzeń rękoma i kopanie po całym ciele innych nieustalonych dotychczas osób brał udział w bójce, w wyniku której obrażeń ciała w postaci rysowatego otarcia naskórka promieniowej powierzchni przedramienia lewego doznał A.Ł. i obrażenia te naraziły go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. oraz obrażeń ciała w postaci powierzchniowego stłuczenia twarzy z raną tłuczoną wargi górnej doznał W.

B. i obrażenia te spowodowały u niego naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, co wraz ze sposobem ich powstania naraziło go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. tj. występku określonego w art. 158 § 1 k.k. i za to na mocy tego przepisu skazany na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.Od w/w wyroku Sądu Okręgowego w T. kasację złożył obrońca skazanego A. W. i zarzucając:1. w zakresie rozstrzygnięcia co do winy oskarżonego - rażące naruszenie prawa - art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 169 § 2 k.p.k. poprzez zaniechanie dopuszczenia dowodu z zeznań pozostałych uczestników zajścia z dnia 4 maja 2013 r. pomimo możliwości ustalenia (a po części zamieszczenia w aktach postępowania) ich danych teleadresowych, który to dowód mógłby być niezwykle pomocy przy ocenie dowodów z wyjaśnień oskarżonych oraz z zeznań świadków (funkcjonariuszy policji oraz kierowców autokarów) i ocena tychże dowodów mogłaby być skrajnie odmienna od zaprezentowanej w zaskarżonym wyroku, co mogłoby mieć istotny wpływ na jego treść - zarówno co do rozstrzygnięć o winie, jak i o karze, 2. w zakresie rozstrzygnięcia co do kary wymierzonej oskarżonemu - rażące naruszenie prawa - art. 74 § 1 k.p.k. w zw. z art. 175 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez odmówienie oskarżonemu prawa do niewskazywania okoliczności obciążających jego osoby i uczynienie z odmowy składania wyjaśnień i współpracy z organami ścigania oraz niewyrażenia skruchy okoliczności wpływających na podwyższenie wymiaru kary, co stanowi rażące naruszenie prawa do obrony i jako takie miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w T. do ponownego rozpoznania, a w przypadku nieuwzględnienia zarzutu z pkt. 1 o uchylenie wyroku w części dotyczącej kary wymierzonej A.

W. i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w T. do ponownego rozpoznani.Prokurator Prokuratury Okręgowej w T. w pisemnej odpowiedzi na kasację, wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Należy podzielić stanowisko Prokuratora Prokuratury Okręgowej w T. z pisemnej odpowiedzi na kasację, iż wniesiony przez obrońcę skazanego nadzwyczajny środek zaskarżenia jest oczywiście bezzasadny i jako taki został oddalony na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Kasacja, jak wyżej podano jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia.

Może być wniesiona od orzeczenia sądu odwoławczego tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia. Słusznie podnosi się, że wzruszenie prawomocnego orzeczenia w drodze kasacji możliwe jest jedynie w wypadku stwierdzenia rażącego, a więc mającego charakter niewątpliwy i oczywisty naruszenia prawa materialnego lub procesowego, a uchybienia te należy łączyć nie tyle z łatwością stwierdzenia ich istnienia, ile z ich rangą i natężeniem nieprawidłowości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn.

V KK 172/09).Patrząc z takiej perspektywy na zarzuty zawarte w kasacji należy podzielić odnośnie zarzutu z pkt. 1 wywód oskarżyciela publicznego z odpowiedzi na kasację, iż przepis art. 366 § 1 k.p.k. określa sposób procedowania przewodniczącego składu orzekającego sądu pierwszej instancji, stronie zaś przysługuje kasacja od wyroku sądu odwoławczego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. IV KK 178/09, R – OSNKW 2009, poz. 2506)W realiach sprawy nie można zgodzić się też z zarzutem z pkt. 2, albowiem nie wykazano w jaki sposób Sąd Okręgowy w T. naruszył przepis art. 74 § 2 k.p.k., który określa procesowe obowiązki oskarżonego, czy też przepis art. 175 § 1 k.p.k., określający uprawnienia oskarżonego w zakresie składania wyjaśnień i odpowiedzi na poszczególne pytania, bądź art. 6 k.p.k. gwarantujący oskarżonemu prawo do obrony, w tym prawo do korzystania z pomocy obrońcy.Tak zredagowany zarzut, rozważany z jego uzasadnieniem, jak się wydaje, w istocie zmierza do wykazania rażącej surowości wymierzonej kary, jest zatem próbą „obejścia” zakazu o jakim mowa w art. 523 § 1 zdanie drugie k.p.k.

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w T. wynika, iż ten Sąd rozpoznając apelacje A. W. i jego obrońcy dokonał też oceny wymierzonej A. W. kary 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności, w aspekcie jej współmierności, oraz zbadał czy nie jest ona rażąco niewspółmiernie surowa (por. strony 19 – 22 uzasadnienia zaskarżonego wyroku)Kierując się powyższym Sąd Najwyższy, z mocy art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnął jak w postanowieniu.