Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 407/15 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal verdict for procedural error and material law violation regarding offense classification.

Numero d'incarto IV KK 407/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's verdict, ordering a retrial due to a material law violation and procedural error. The defendant was originally convicted of a crime involving property damage, but the court found that the specific act constituted a minor offense (wykroczenie) under the law effective at the time of sentencing. Consequently, the prosecutor's request to try the defendant without a public hearing was invalid, necessitating a full retrial to properly address the correct legal classification of the acts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 124 § 1 k.w.; § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r.: When a criminal act ceases to be a crime and becomes a minor offense due to legislative changes effective at the time of sentencing, the court cannot convict for a crime without a public hearing, requiring a retrial to determine liability for the minor offense.

Parole chiave

Generato dall'IA
material law violation procedural error crime vs minor offense public hearing requirement retroactive legislation criminal classification retrial order

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 124 § 1 k.w.
Zgodnie z art. 124 § 1 k.w. umyślne wyrządzenie szkody o wartości nie przekraczającej ¼ minimalnego wynagrodzenie za pracę stanowi wykroczenie.
§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 r.
art. 335 § 1 k.p.k.
Wyrok Sąd Rejonowego nie został zaskarżony i uprawomocnił się z dniem 3 lutego 2015 r.Kasację od tego wyroku wniósł na korzyść skazanego Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 335 § 1 k.p.k. w zw.
art. 343 § 7 k.p.k.
z art. 343 § 7 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r., polegające na uwzględnieniu dołączonego do aktu oskarżenia i nieprawidłowego w czasie wyrokowania wniosku prokuratora o skazanie W.
art. 288 § 1 k.k.
o dokonanie czynu z art. 288 § 1 k.k.,III.w okresie pomiędzy 23 lipca 2014 r.
art. 226 § 1 k.k.
z art. 226 § 1 k.k., art.
art. 278 § 1 k.k.
o dokonanie czynu z art. 278 § 1 k.k.Wraz z aktem oskarżenia prokurator skierował do sądu wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar jednostkowych i kary łącznej.Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2015 r., Sąd Rejonowy w R., uwzględniając wniosek prokuratora o skazanie W.
art. 226 § 1 k.k
z art. 226 § 1 k.k., art.
art. 288 § 1 k.k
o dokonanie czynu z art. 288 § 1 k.k.,III.w okresie pomiędzy 23 lipca 2014 r.
art. 278 § 1 k.k
o dokonanie czynu z art. 278 § 1 k.k.Wraz z aktem oskarżenia prokurator skierował do sądu wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar jednostkowych i kary łącznej.Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2015 r., Sąd Rejonowy w R., uwzględniając wniosek prokuratora o skazanie W.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 407/15 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marian Buliński‎SSA del. do SN Mariusz MłoczkowskiProtokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Barbary Nowińskiej‎w sprawie W.N.‎skazanego z art. 278 § 1 kk, art. 226 § 1 kk i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 4 maja 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego‎od wyroku Sądu Rejonowego w R.‎z dnia 26 stycznia 2015 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wojciech Nabożny oskarżony został o to, że:I.w dniu 27 lipca 2014 r. w R. przy ul. R., używając słów uznanych powszechnie za obelżywe znieważył umundurowanych funkcjonariuszy Policji w osobach post. N. S. i sierż. B. C. podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, tj. o dokonanie czynu z art. 226 § 1 k.k.,II.w czasie i miejscu jak wyżej, będąc transportowanym pojazdem służbowym marki Fiat Ducato, działając umyślnie, poprzez uderzenie głową w okratowanie pojazdu oraz kopanie nogami w plastikowe i metalowe elementy spowodował zarysowanie pleksy oraz wgięcia metalowych elementów wewnątrz pojazdu czym doprowadził do powstania strat w kwocie 430 zł na szkodę Komendy Miejskiej Policji w R., tj. o dokonanie czynu z art. 288 § 1 k.k.,III.w okresie pomiędzy 23 lipca 2014 r. a 28 lipca 2014 r. w R. przy ul.

G. zabrał w celu przywłaszczenia rower górski „Best” kolom zielonego wartości 450 zł na szkodę M. P., tj. o dokonanie czynu z art. 278 § 1 k.k.Wraz z aktem oskarżenia prokurator skierował do sądu wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar jednostkowych i kary łącznej.Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2015 r., Sąd Rejonowy w R., uwzględniając wniosek prokuratora o skazanie W. N. bez przeprowadzenia rozprawy, uznał W. N. za winnego zarzucanych mu czynów, przyjmując, że stanowią one występki z art. z art. 226 § 1 k.k., art. 288 § 1 k.k. i art. 278 § 1 k.k. i wymierzył mu za to kary jednostkowe oraz karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata, karę 100 stawek dziennych grzywny po 10 zł, nadto orzekając obowiązek naprawienia szkody i obciążając go kosztami postępowania.

Wyrok Sąd Rejonowego nie został zaskarżony i uprawomocnił się z dniem 3 lutego 2015 r.Kasację od tego wyroku wniósł na korzyść skazanego Rzecznik Praw Obywatelskich, zarzucając wyrokowi rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 335 § 1 k.p.k. w zw. z art. 343 § 7 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r., polegające na uwzględnieniu dołączonego do aktu oskarżenia i nieprawidłowego w czasie wyrokowania wniosku prokuratora o skazanie W. N. bez przeprowadzenia rozprawy, za popełnienie przestępstw z art. 226 § 1 k.k., art. 288 § 1 k.k. i art. 278 § 1 k.k. oraz wydaniu wyroku zgodnego z tym wnioskiem, w konsekwencji czego doszło do rażącej obrazy prawa materialnego, a to art. 288 § 1 k.k., gdyż z powodu wejścia w życie w dniu 9 listopada 2013 r. ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, tak zakwalifikowany czyn zarzucony W.

N. nie stanowił przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. W konkluzji kasacji wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym. Skarżący trafnie zarzucił, że wobec wejścia w życie w dniu 9 listopada 2013 r. ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 25 października 2013 r. poz. 1274), nowelizującej również kodeks wykroczeń, zarzucony oskarżonemu czyn polegający na zniszczeniu mienia Komendy Miejskiej Policji, zakwalifikowany w akcie oskarżenia z art. 288 § 1 k.k. nie mógł być w czasie orzekania uznany za przestępstwo.

Zgodnie z art. 124 § 1 k.w. umyślne wyrządzenie szkody o wartości nie przekraczającej ¼ minimalnego wynagrodzenie za pracę stanowi wykroczenie. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 września 2014 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2015 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 1220), minimalne wynagrodzenie za pracę od dnia 1 stycznia 2015 r. zostało ustalone w wysokości 1750 zł, zatem granica tzw. typów przepołowionych w czasie orzekania wynosiła 437 zł 50 gr. W konsekwencji, czyn zarzucony W. N. w pkt II aktu oskarżenia po 1 stycznia 2015 r. mógł być uznany co najwyżej za wykroczenie, a konieczność zastosowania względem oskarżonego ustawy obowiązującej w czasie orzekania wykluczała skazanie go z art. 288 § 1 k.k. W ocenie Sądu Najwyższego w pełni trafny jest zatem zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego.

Oznaczało to ponadto niemożność uwzględnienia wniosku prokuratora o skazanie W. N. bez przeprowadzania rozprawy. Treść wniosku bowiem nie uwzględniała depenalizacji czynu określonego w pkt II aktu oskarżenia, co tym samym uniemożliwiało uwzględnienie wniosku zgodnie z jego treścią. W zaistniałej sytuacji procesowej Sąd Rejonowy winien skierować sprawę do rozpoznania na zasadach ogólnych, co otwierałoby drogę do badania odpowiedzialności W. N. za wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. (po zmianie kwalifikacji czynu z pkt II aktu oskarżenia w trybie art. 399 k.p.k. oraz przy zastosowaniu art. 400 k.p.k.).Opisane naruszenie prawa materialnego i procesowego miało charakter rażący i wywarło istotny wpływ na treść orzeczenia, bowiem w ich wyniku W.

N. poniósł odpowiedzialność karną między innymi za czyn, który w czasie wyrokowania nie stanowił przestępstwa. Z tych względów Sąd Najwyższy zdecydował o uchyleniu zaskarżonego wyroku w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R. Uchylenie wyroku w całości, tj. także w zakresie rozstrzygnięć dotyczących czynów opisanych w pkt I i III aktu oskarżenia, jest podyktowane pozostawieniem w sprawie możliwości ponownego zawarcia porozumienia procesowego, które obejmowałyby wszystkie zarzucane W.

N. czyny zabronione.Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. kc