Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 404/18 Generato dall'IA

Supreme Court quashes summary conviction for driving offense due to lack of causality and statute of limitations.

Numero d'incarto IV KK 404/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the summary conviction for a traffic offense because the lower court failed to address serious doubts regarding the legal qualification of the act. The defendant argued that using a remote control gate caused the accident, not driving, which should have triggered a full trial, and the prosecution also claimed the statute of limitations had expired. The court ruled that the causal link between driving and the danger was absent, necessitating a trial, and ordered the proceedings to be dismissed due to the expired limitation period.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 93 § 2 k.p.s.w.; Art. 98 k.w.; Art. 45 § 1 k.w.; Summary proceedings require absolute clarity on guilt and causality; if doubts exist regarding the legal qualification or causal link between driving and the danger, the case must be transferred to a full trial; if the limitation period has expired, the proceedings must be dismissed.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary proceedings causal link statute of limitations legal qualification traffic offense doubts on guilt dismissal of proceedings revoca della licenza condurre

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 93 § 2 k.p.s.w.
Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 93 § 2 k.p.s.w., poprzez wydanie w stosunku do obwinionego A.
Art. 98 k.w.
C.‎ukaranego z art. 98 k.w.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2018 r.,‎w trybie art.
Art. 24 § 1 i 3 k.w.
z art. 24 § 1 i 3 k.w. Sąd wymierzył temu obwinionemu karę grzywny w wysokości 200 złotych.
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw.
Art. 45 § 1 k.w.
z art. 45 § 1 k.w. postępowanie umarza;
Art. 119 § 2 pkt 1 k.p.s.w.
5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 119 § 2 pkt 1 k.p s.w.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.
art. 535 § 5 k.p.k
98 k.w.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2018 r.,‎w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 5 § 1 pkt 4 k.p
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.
art. 93 § 2 k.p
Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 93 § 2 k.p.s.w., poprzez wydanie w stosunku do obwinionego A.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III KK 144/11
III KK 144/11 oraz z dnia 4 listopada 2014 r.
III KK 143/13
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 404/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca)‎SSN Marek PietruszyńskiProtokolant Małgorzata Gierczak w sprawie A. C.‎ukaranego z art. 98 k.w.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2018 r.,‎w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść ukaranego‎od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt XI W […] 1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w. postępowanie umarza;

2. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIEWyrokiem nakazowym z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt XI W […], Sąd Rejonowy w K. uznał obwinionego A. C. za winnego tego, że w dniu 18 czerwca 2015 r. około godziny 17.45 w miejscowości T. kierując pojazdem marki T. o nr rej. […] użył pilota do zdalnego sterowania bramą wjazdową do posesji nr […] w miejscowości T., w wyniku czego doprowadził do uruchomienia funkcji zamknięcia skrzydła bramy, które uderzyło we wjeżdżający pojazd marki F. o nr rej. […], czym spowodował straty na szkodę P. R. oraz Z.

P. oraz zagroził bezpieczeństwu osób znajdujących się w pojeździe marki F. o nr rej. […], tj. wykroczenia z art. 98 k.w. Na podstawie art. 98 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. Sąd wymierzył temu obwinionemu karę grzywny w wysokości 200 złotych. Ponadto zasądził od ukaranego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 80 zł tytułem kosztów postępowania.Wobec niezłożenia sprzeciwu od powyższego rozstrzygnięcia, orzeczenie uprawomocniło się z dniem 16 września 2015 r.Kasację od tego wyroku w całości na korzyść A. C. wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich.

Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 93 § 2 k.p.s.w., poprzez wydanie w stosunku do obwinionego A. C. wyroku nakazowego, w sytuacji gdy w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina obwinionego budziła poważne wątpliwości. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w K. oraz umorzenie postępowania, na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w., z powodu przedawnienia orzekania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna.Zgodnie z art. 93 § 2 k.p.s.w. orzekanie w postępowaniu nakazowym, a więc na posiedzeniu bez udziału stron, może nastąpić, jeżeli okoliczności czynu i wina obwinionego nie budzą wątpliwości.

Brak wskazanych wątpliwości oznacza, że nie ma ich odnośnie sprawstwa danego czynu, jak i winy obwinionego, z uwzględnieniem zarówno jego wyjaśnień, jak i innych dowodów przeprowadzonych w toku czynności wyjaśniających (tak Sądu Najwyższego w wyrokach z dnia 21 lipca 2011 r. III KK 144/11 oraz z dnia 4 listopada 2014 r. III KK 143/13). Zasadniczo tryb nakazowy przewidziany został przez ustawodawcę do najbardziej oczywistych przypadków, gdy materiał jest tak jednoznaczny, że nie nasuwa żadnych istotnych wątpliwości co do winy, jak i okoliczności popełnienia zarzucanego czynu, jak i oceny prawnej czynu obwinionego.

Jeśli zatem Sąd stwierdzi wątpliwości dotyczące opisu czynu, wystarczającej podstawy dowodowej do jego przypisania, czy kwalifikacji prawnej zarzucanego czynu, to ma obowiązek skierować sprawę na rozprawę. W badanej sprawie Sąd przyjął kwalifikację prawną czynu jako wykroczenia z art. 98 k.w., pomimo, że taka kwalifikacja prawna tego czynu powinna wzbudzić jego wątpliwości. Wymieniony przepis dotyczy bowiem wykroczenia polegającego na prowadzeniu pojazdu poza drogą publiczną bez zachowania należytej ostrożności i spowodowaniu zagrożenia dla innych osób.

Z treści przepisu wynika, że przedmiotem ochrony określonym w dyspozycji art. 98 k.w. jest bezpieczeństwo innych osób, ale zagrożone w określony sposób, bo przez niezachowanie należytej ostrożności przy prowadzeniu pojazdu poza droga publiczną, strefą zamieszkania lub strefą ruchu. Źródłem tych zasad są przepisy dotyczące bezpieczeństwa w ruchu, w tym m.in. włączanie się do ruchu, prędkość i hamowanie, zmiana kierunku lub pasa ruchu, wymijanie, omijanie, cofanie, wyprzedzanie, przecinanie się kierunków ruchu (por.: Ryszard A.

Stefański, Komentarz do art. 98 Kodeksu Wykroczeń.). Jeśli zatem do zagrożenia bezpieczeństwa innych osób musi dojść w wyniku niezachowania należytej ostrożności przez prowadzącego pojazd przy jego prowadzeniu, to pomiędzy prowadzeniem pojazdu, a spowodowaniem niebezpieczeństwa wystąpić musi swoistego rodzaju związek przyczynowo - skutkowy.Tymczasem opis czynu przypisanego obwinionemu wskazuje, ze jego zachowanie polegało na użyciu pilota do bramy. W wyniku uruchomienia jego funkcji zamknięcia skrzydło bramy uderzyło w inny pojazd, wskutek czego doszło do zagrożenia bezpieczeństwu innych osób.

Sprawca prowadził wprawdzie pojazd, ale ta okoliczność pozostaje bez znaczenia dla sprowadzonego niebezpieczeństwa. Nie było ono powiązane przyczyno-skutkowo w sposób adekwatny z prowadzeniem pojazdu, a z użyciem pilota do bramy. Ta okoliczność powinna doprowadzić Sąd do powstania wątpliwości co do prawidłowości kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego obwinionemu. Te wątpliwości natomiast powinny doprowadzić Sąd do podjęcia decyzji o rozpoznaniu sprawy na rozprawie.W związku z powyższym konieczne jest uchylenie zaskarżonego wyroku jako wydanego z naruszeniem art. 93 § 2 k.p.s.w., które to naruszenie miało istotny wpływ na treść wydanego wyroku.

Poza tym w związku z upływem terminu przedawnienia karalności tego wykroczenia przewidzianego w art. 45 § 1 k.w. konieczne było umorzenie postępowania na podstawie art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 119 § 2 pkt 1 k.p s.w.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.