Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 398/16 Generato dall'IA

Supreme Court quashes conditional dismissal due to failure to account for new law depenalizing the act.

Numero d'incarto IV KK 398/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's decision to conditionally dismiss criminal proceedings against B.N. for building a fence without a permit. The prosecution argued that the original verdict violated criminal law by ignoring a 2015 amendment that depenalized low fences, whereas the court found the fence under 2 meters and thus exempt from the reporting requirement at the time of judgment. Consequently, the act ceased to be a crime upon the new law's entry into force, necessitating the dismissal of proceedings under Article 17 § 1, item 2 of the Criminal Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4 § 1 k.k.; Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.: A criminal proceeding must be dismissed if the act constituting the offense ceases to be punishable due to a subsequent change in law before the judgment becomes final.

Parole chiave

Generato dall'IA
change of law depenalization conditional dismissal building law criminal procedure fence construction reporting requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4 § 1 k.k.
Niedostrzeżenie przez sąd meriti tej zmiany stanu prawnego skutkowało rażącą obrazą art. 4 § 1 k.k. i pociągnęło za sobą niezasadne przypisanie oskarżonej sprawstwa czynu z art.
Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postępowanie karne wobec B.
Art. 535 § 5 k.p.k.
90 ustawy prawo budowlane‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 9 grudnia 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść‎od wyroku Sądu Rejonowego w O.‎z dnia 21 lipca 2015 r., sygn.
Art. 537 § 2 k.p.k.
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 632 pkt 2 k.p.k. r.g.
Orzeczenie o kosztach procesu wynika z treści art. 632 pkt 2 k.p.k. r.g.
Art. 30 ust. 1 pkt 3 pr. bud.
443), przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 pr. bud., który nie zawierał warunku dokonania zgłoszenia właściwemu organowi budowy ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych (art.
Art. 90 ust. 1 pr. bud.
bud.) stanowi występek z art. 90 ust. 1 pr. bud., przy czym warunkiem karalności nie jest wydanie przez właściwy organ postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót (uchwała SN z dnia 27 lutego 2001 r., I KZP 1/01, OSNKW 2001, z.
Art. 50 ust. 1 pkt 1 pr. bud.
bez ich wcześniejszego zgłoszenia (art. 50 ust.1 pkt 1 pr.
art. 535 § 5 k.p.k
90 ustawy prawo budowlane‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 9 grudnia 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść‎od wyroku Sądu Rejonowego w O.‎z dnia 21 lipca 2015 r., sygn.
art. 537 § 2 k.p.k
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała SN z dnia 27 lutego 2001 r., I KZP 1/01, OSNKW 2001, z. 5-6, poz. 44
wyrok SN z dnia 3 listopada 2010 r., IV KK 149/10, Lex nr 733701
44; wyrok SN z dnia 3 listopada 2010 r., IV KK 149/10, Lex nr 733701; postanowienie SN z dnia 29 października 2012 r., I KZP 10/12, OSNKW 2012, z.
postanowienie SN z dnia 29 października 2012 r., I KZP 10/12, OSNKW 2012, z. 11, poz. 113
44; wyrok SN z dnia 3 listopada 2010 r., IV KK 149/10, Lex nr 733701; postanowienie SN z dnia 29 października 2012 r., I KZP 10/12, OSNKW 2012, z. 11, poz. 113).
IV KK 149/10
44; wyrok SN z dnia 3 listopada 2010 r., IV KK 149/10, Lex nr 733701; postanowienie SN z dnia 29 października 2012 r., I KZP 10/12, OSNKW 2012, z.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 398/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Cesarz‎SSN Zbigniew PuszkarskiProtokolant Anna Kowal w sprawie B. N.‎co do której warunkowo umorzono postępowanie o czyn z art. 90 ustawy prawo budowlane‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 9 grudnia 2016 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść‎od wyroku Sądu Rejonowego w O.‎z dnia 21 lipca 2015 r., sygn. akt II K (...) I. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. postępowanie karne wobec B.

N. umarza, a kosztami procesu obciąża Skarb Państwa; II. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIEB. N. została oskarżona o to, że bliżej nieustalonego dnia i miesiąca w 2012 r. w D., na terenie działki nr 412/2 bez wymaganego zgłoszenia wykonała roboty budowlane w postaci wybudowania ogrodzenia posesji od strony drogi nr 755, tj. o przestępstwo z art. 90 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U z 2006r. Nr 156 poz. 1118 z późn. zmianami/.Sąd Rejonowy w O. na posiedzeniu w dniu 21 lipca 2015 r., sygn. akt II K (...) wydał wyrok, którym orzekł o warunkowym umorzeniu postępowania karnego wobec oskarżonej na roczny okres próby.

Na podstawie art. 67 § 3 k.k., art. 39 pkt 7 k.k. i art. 43a k.k. orzekł wobec niej świadczenie pieniężne w wysokości 100 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; nadto obciążył ją kosztami sądowymi. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 19 sierpnia 2015 r.Kasację od tego wyroku wniósł Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w całości na korzyść oskarżonej zarzucił mu: rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego - art. 4 § 1 k.k., polegające na pominięciu przez sąd zaistniałej zmiany stanu prawnego, dokonanej ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z dnia 27 marca 2015 roku, poz. 443), w tym nowelizacji art. 30 ust. 1 pkt 3 w zakresie statuującym m.in. określone w art. 90 ustawy Prawo budowlane warunki odpowiedzialności karnej za wybudowanie ogrodzenia bez uprzedniego dokonania zgłoszenia budowy właściwemu organowi, co w konsekwencji skutkowało rażącym naruszeniem art. 90 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne wobec B. N. o czyn przewidziany w tym przepisie, pomimo iż przed datą orzekania sądu, czyn oskarżonej uległ depenalizacji i postępowanie karne wobec ww. winno zostać umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.Podnosząc tak ujęty zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jako oczywiście zasadna podlegała uwzględnieniu w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k.

Rację ma skarżący wskazując na dopuszczenie się przez sąd meriti rażącego naruszenia prawa materialnego, tj. art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 30 ust.1 pkt 3 i art. 90 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 – dalej jako pr. bud.). W dacie orzekania na posiedzeniu obowiązywał bowiem już znowelizowany, mocą ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 443), przepis art. 30 ust. 1 pkt 3 pr. bud., który nie zawierał warunku dokonania zgłoszenia właściwemu organowi budowy ogrodzeń od strony dróg, ulic, placów, torów kolejowych i innych miejsc publicznych (art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r.).

Od dnia wejścia w życie tej nowelizacji, tj. od dnia 28 czerwca 2015 r. zgłoszenie właściwemu organowi podlegała budowa ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m. bez względu na ich usytuowanie. Z niekwestionowanych ustaleń faktycznych wynika (k. 9-10, 12), że ogrodzenie, które zostało zbudowane bez zgłoszenia miało wysokość nie przekraczającą 2 m., a zatem w dacie orzekania przepisy pr. bud. nie nakładały na inwestora realizującego budowę ogrodzenia obowiązku zgłoszenia tej budowy. Prowadzenie robót budowlanych ujętych w art. 30 ust. 1 pr. bud. bez ich wcześniejszego zgłoszenia (art. 50 ust.1 pkt 1 pr. bud.) stanowi występek z art. 90 ust. 1 pr. bud., przy czym warunkiem karalności nie jest wydanie przez właściwy organ postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót (uchwała SN z dnia 27 lutego 2001 r., I KZP 1/01, OSNKW 2001, z. 5-6, poz. 44; wyrok SN z dnia 3 listopada 2010 r., IV KK 149/10, Lex nr 733701; postanowienie SN z dnia 29 października 2012 r., I KZP 10/12, OSNKW 2012, z. 11, poz. 113).

Wprawdzie w dacie wykonania ogrodzenia oskarżona wypełniła znamiona czynu zabronionego z art. 90 ust. 1 pr. bud., to w dacie orzekania przypisany jej czyn nie stanowił już przestępstwa, albowiem budowa ogrodzenia nie podlegała zgłoszeniu. Niedostrzeżenie przez sąd meriti tej zmiany stanu prawnego skutkowało rażącą obrazą art. 4 § 1 k.k. i pociągnęło za sobą niezasadne przypisanie oskarżonej sprawstwa czynu z art. 90 ust. 1 pr. bud. W takiej sytuacji konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania karnego na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.

Orzeczenie o kosztach procesu wynika z treści art. 632 pkt 2 k.p.k. r.g.