Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 39/19 Generato dall'IA

Supreme Court quashes cassation ruling for continuous gambling offense, holding each location constitutes a new act despite prior conviction.

Numero d'incarto IV KK 39/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the cassation judgment and remanded the case for retrial. The defendant was charged with organizing gambling machines without a license, which the lower court treated as a continuous act under a prior conviction. The court ruled that because the law requires a license for each specific location, operating machines in different places constitutes distinct criminal acts, not a single continuous one.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6 § 2 k.k.s.; Art. 107 § 1 k.k.s.: A continuous act under Art. 6 § 2 k.k.s. requires identity of place and specific machine identifiers; operating gambling machines without a license in different locations constitutes separate criminal acts.

Parole chiave

Generato dall'IA
continuous act gambling machines license requirement distinct criminal acts retrial remand identity of place prior conviction contratto d'esercizio di apparecchi automatici

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 6 § 2 k.k.s.
z art. 6 § 2 k.k.s. i na zasadzie art.
Art. 107 § 1 k.k.s.
P.‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 11 września 2019 r.,‎kasacji, wniesionej przez prokuratora - na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w N.
Art. 6 ust. 1 u.g.h.
o grach hazardowych określonym w art. 6 ust.
Art. 14 ust. 1 u.g.h.
Art. 23a ust. 1 u.g.h.
art. 107 § 1 k.k
P.‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 11 września 2019 r.,‎kasacji, wniesionej przez prokuratora - na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w N.
art. 9 § 3 k.k
art. 6 § 2 k.k
W związku z takim zarzutem skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w celu ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji.Prokurator zarzucił naruszenie art. 6 § 2 k.k.s.
art. 414 § 1 k.p.k
i na zasadzie art. 414 § 1 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 39/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Piotr Mirek‎SSN Eugeniusz WildowiczProtokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej‎w sprawie A. P.‎oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 11 września 2019 r.,‎kasacji, wniesionej przez prokuratora - na niekorzyść‎od wyroku Sądu Okręgowego w N. ‎z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt II Ka (…)‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w N. ‎z dnia 23 marca 2018 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w N. i sprawę oskarżonego A. P. przekazuje temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

P. został oskarżony o to, że w okresie od 1 października 2015 r. do dnia 24 listopada 2015 r. w M., w wolnostojącym budynku „K.” M. w Ł. , wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych określonym w art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy, tj. poza kasynem, bez wymaganej koncesji, urządzał gry hazardowe na automatach do gier K. nr (...) ., S. bez numeru oraz H. nr […], które nie zostały zarejestrowane przez właściwego naczelnika urzędu celnego, stanowiące własność firmy R. sp. z o.o. ul.

C. w K., działając w ten sposób, że wynajął w ww. lokalu powierzchnię oraz wstawił i zainstalował do użytkowania przedmiotowe automaty, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s.Sąd Rejonowy w N. wyrokiem z dnia 23 marca 2018 r., sygn. II K (...), w ramach czynu zarzucanego oskarżonemu A. P. uznał, że w okresie od 1 października 2015 r. do 24 listopada 2015 r. w M., rejonu N., w budynku pod nazwą „K.”, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru i z wykorzystaniem takiej samej sposobności, działając jako dyrektor „R.” spółka z o.o.

Oddział w Polsce, prowadził działalność w zakresie urządzania gier na automatach hazardowych K. nr (...), S. bez numerów oraz H. nr (...) poza kasynem i bez wcześniejszego uzyskania koncesji na prowadzenie kasyna w tym miejscu lub uzyskania zezwolenia, tj. wbrew art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych – dalej powoływana jako u.g.h., tj. czynu z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i na zasadzie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. umorzył postępowanie, na mocy art. 4 § 1 pkt 4 k.k.s. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci automatów do gier K., H. bez numerów oraz H. nr (...) wraz z przynależnościami poprzez ich zniszczenie oraz przepadek polskich pieniędzy obiegowych w łącznej kwocie 140 zł ujawnionych w automatach zabezpieczonych do sprawy RKS (...) oraz orzekł o kosztach postępowania.Powyższy wyrok, na niekorzyść oskarżonego A.

P. , zaskarżyli apelacjami Naczelnik (...) Urzędu Celno - Skarbowego w K. (k. 324 - 326) oraz prokurator (k. 329 - 332).Naczelnik (...) Urzędu Celno - Skarbowego w K. zarzucił naruszenie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 414 § 1 k.p.k. polegające na umorzeniu postępowania przeciwko A. P., oskarżonemu o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. opisane w akcie oskarżenia, z powodu uznania, iż zaistniała negatywna przesłanka procesowa w postaci stanu powagi rzeczy osądzonej, podczas gdy taka sytuacja nie miała miejsca. W związku z takim zarzutem skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w celu ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji.Prokurator zarzucił naruszenie art. 6 § 2 k.k.s. przez jego niezasadne zastosowanie i w konsekwencji błędne stwierdzenie, iż zachowanie, o jakie jest oskarżony A.

P., stanowi element wcześniej osądzonego czynu ciągłego w rozumieniu tego przepisu, podczas gdy powoływanie się na przepis art. 6 § 2 k.k.s. nie jest trafne w przypadkach wieloczynowego określenia znamion art 107 § 1 k.k.s. ponieważ w takim przypadku chodzi o jedno przestępstwo skarbowe, którego znamiona realizowane są jednokrotnie przez wiele zachowań, o czym przesądza ustawowa wieloczynowość znamion tego występku. W związku z takim zarzutem skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w celu ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji.Po rozpoznaniu tych apelacji, Sąd Okręgowy w N. wyrokiem z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt II Ka (...), zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, a kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa.Od tego wyroku kasację złożył Prokurator Rejonowy w N..

Zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść A. P. i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. stanowiące bezwzględną przesłankę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s., polegające na wyrażeniu błędnego poglądu sprowadzającego się do uznania, że czyn w postaci przestępstwa skarbowego, którego popełnienie zarzucono A. P. w niniejszej sprawie, jest tożsamy i został popełniony w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności, z czynem, co do którego postępowanie karne skarbowe przeciwko temu samemu oskarżonemu zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn. akt II K. (...), czego następstwem było wadliwe umorzenie postępowania karnego skarbowego prowadzonego wobec oskarżonego z uwagi na zaistnienie ujemnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego tym wyrokiem w mocy orzeczenia Sądu I instancji i przekazanie sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługuje na uwzględnienie.Należy podzielić pogląd Prokuratora Rejonowego w N., że zaskarżony wyrok zapadł z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. stanowiących bezwzględną przesłankę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s., polegającym na wyrażeniu błędnego poglądu sprowadzającego się do uznania, że czyn w postaci przestępstwa skarbowego, którego popełnienie zarzucono A.

P. w niniejszej sprawie, jest tożsamy i został popełniony w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności, z czynem, co do którego postępowanie karne skarbowe przeciwko temu samemu oskarżonemu zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn. akt II K (...), czego następstwem było wadliwe umorzenie postępowania karnego skarbowego prowadzonego wobec oskarżonego z uwagi na zaistnienie ujemnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej.Przepis art. 107 § 1 k.k.s. ma charakter normy karnej blankietowej, albowiem w zakresie strony przedmiotowej przestępstwa odsyła do regulacji zawartej w ustawie o grach hazardowych.

Nie można więc określać granic tożsamości czynu bez odwołania do tego zachowania, które zostało opisane w akcie oskarżenia. A. P. został oskarżony o urządzanie gry na konkretnym automacie (opisanym numerem identyfikacyjnym i nazwą własną), w konkretnym miejscu, bez posiadania koncesji na prowadzenie kasyna, a zatem z naruszeniem art. 6 ust. 1 u.g.h., który określa stronę podmiotową takiej działalności, wskazując, że może ją prowadzić tylko podmiot posiadający koncesję na prowadzenie kasyna (por. np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2017 r., I KZP 17/16, OSNKW 2017, z. 2, poz. 7; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2017 r., V KK 21/17, LEX nr 2258063).

W przypadku urządzania gier na automatach bez posiadania koncesji, zamiar wprawdzie ma cały czas tę samą ogólną postać (urządzenie gry na automatach z naruszeniem wskazanych, tych samych, przepisów ustawy), ale kształt normatywnej regulacji w u.g.h. decyduje, że sprawca takiego czynu w chwili jego realizacji w każdym miejscu, ma świadomość, iż swoim zachowaniem narusza po raz kolejny, na nowo, regulacje ustawowe, w tym dotyczące posiadania koncesji na prowadzenie kasyna w tym właśnie miejscu, a jednak do tego celu dąży. Wymóg uzyskania koncesji na kasyno gry (art. 6 ust. 1 u.g.h.), gdy koncesja taka udzielana jest w odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu sprawia, że zachowanie osoby, która nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna podejmuje działanie w postaci urządzania gry na automatach w różnych miejscach (miejscowościach, lokalach), stanowi każdorazowo - od strony prawnokarnej - inny czyn, podjęty z zamiarem naruszenia tych przepisów w każdym z tych miejsc.

Uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s., popełnione w innym miejscu, w warunkach czynu ciągłego (art. 6 § 2 k.k.s.), w którym czas jego popełnienia obejmuje czasokres popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s. co do którego toczy się jeszcze postępowanie karno - skarbowe, nie stanowi w tym późniejszym procesie przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem nie jest spełniony warunek tożsamości czynów (por. wyrok Sądu Najwyższego z 19 września 2018 r., V KK 415/18).Podobne stanowisko zaprezentował Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn.

V KS 5/18 w którym uznał, że tożsamość czynów wyczerpujących znamiona przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s. należy wiązać nie tylko z określonym - tym samym - miejscem, w którym gry na automatach (gry hazardowe) były urządzane, ale także z rodzajem automatów do gier i ich numerami, a więc ich indywidualną identyfikacją. Pogląd ten został podtrzymany w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2018 r., sygn. III KK 331/17.Wskazane rażące naruszenie prawa miało charakter istotny, gdyż dotyczyło rozstrzygnięcia o kluczowym znaczeniu dla odpowiedzialności karnej.

W realiach niniejszej sprawy argumenty przedstawione przez Sąd Okręgowy w N. w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt II Ka (...), w żadnym wypadku nie przemawiają za koniecznością odstąpienia od wypracowanego w judykaturze i doktrynie zapatrywania co do rozumienia czynu ciągłego o jakim mowa w art. 6 § 2 k.k.s.Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w wyroku. l.n