Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 387/17 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for failure to specify procedural violation under Art. 439 § 1 k.p.k. in cassation grounds.

Numero d'incarto IV KK 387/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal against a conviction for tax offenses involving unlicensed gambling machines. The defense argued procedural violations regarding the exclusion of a statutory exemption circumstance, but failed to specify the actual violation beyond citing the relevant article. The court ruled that without a specific description of the alleged error, the cassation cannot be examined, and the appeal was left without decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 523 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.: In cassation proceedings based on procedural errors under Art. 439 k.p.k., the applicant must specify the nature of the error; failure to do so precludes the court from examining the complaint.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation procedure procedural error specification exemption circumstance tax offense gambling failure to specify grounds

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 523 § 2 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W myśl art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść skazanego można wnieść jedynie w razie skazania go za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.
To ograniczenie strony procesu nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art 439 k.p.k., a więc w razie wyjątku przewidzianego w art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. Stosownie do dyspozycji art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
Stosownie do dyspozycji art. 526 § 1 k.p.k. w kasacji należy jednak podać, na czym polega zarzucane uchybienie.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
obrazę przepisów postępowania, a w szczególności art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
Art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.), nie podejmując nawet próby zasygnalizowania zaistniałego uchybienia.
art. 107 § 1 k.k
skazanych z art. 107 § 1 k.k.s.w zw.
art. 9 § 1 k.k
z art. 9 § 1 k.k.s.Sąd Rejonowy w D.
art. 531 § 1 k.p.k
akt II K (...), na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
art. 9 § 2 k.k
z art. 9 § 1 k.k.s.Sąd Rejonowy w D.
art. 30 § 5 k.k
70 stawek dziennych grzywny- ustalając wysokość stawek na 100 zł, na podstawie art. 30 § 5 k.k.s.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 387/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 6 grudnia 2017 r. sprawy B.G. i R.K. skazanych z art. 107 § 1 k.k.s.w zw. z art. 9 § 1 k.k.s. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanych od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt II Ka (…) zmieniającego wyroku Sądu Rejonowego w D. z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt II K (...), na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 in fine k.p.k. i art. 637a k.p.k. w zw. z 637 k.p.k. i 636 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1) pozostawić kasację bez rozpoznania, 2) obciążyć skazanych kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEB.G. i R.K. zostali oskarżeni – każde odrębnym zarzutem – o to, że „w okresie od 20 sierpnia 2012 r. do dnia 13 września 2012 r. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami w D. w lokalu „P.” — C. ul. K. urządzali, wbrew przepisom art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 23 a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, bez koncesji, poza kasynem gry i bez rejestracji automatów do gier przez właściwego naczelnika urzędu celnego, gry hazardowe na trzech automatach o nazwie H. o numerach (…), (…) oraz (…)”, to jest o przestępstwa skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 1 k.k.s.Sąd Rejonowy w D. wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt II K (…), uznał oskarżonych za winnych popełnienia czynów zarzucanych aktem oskarżenia, przyjmując, że każde z nich dopuściło się czynu działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą (czyli z współoskarżonym- przyp.

SN) i na podstawie art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 2 k.k.s. wymierzył B.G. 100 stawek dziennych grzywny, a R.K. 70 stawek dziennych grzywny- ustalając wysokość stawek na 100 zł, na podstawie art. 30 § 5 k.k.s. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodowych automatów do gier oraz rozstrzygnął o kosztach procesu.Apelację złożył obrońca oskarżonych zarzucając: „I. naruszenie prawa materialnego, a konkretnie:1. art. 14 ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez przyjęcie, iż oskarżeni mogą być pociągnięci na ich podstawie do odpowiedzialności z art. 107 k.k.s., podczas gdy przepisy te (oraz inne przepisy tejże ustawy przywołane w uzasadnieniu wyroku) stoją w sprzeczności z prawem europejskim, albowiem mają charakter „przepisów technicznych”, które wobec braku notyfikacji nie mogą być stosowane przez organy państwa,2. art. 2 ust. 2 pkt 6 ustawy o grach hazardowych poprzez oparcie wyroku o opinię biegłego w zakresie informatyki i telekomunikacji, podczas gdy władnym do wydawania opinii w tym zakresie jest Minister Finansów,II. obrazę przepisów postępowania, a w szczególności:1. art. 5, 7, 92 i 410 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia, a wynika z oparcia orzeczenia o winie oskarżonych tylko na zeznaniach świadków - funkcjonariuszy celnych i zleconej przez ich opinii, a pominięciu dowodów korzystnych dla oskarżonych oraz zastąpienie zasady swobodnej oceny dowodów - dowolnością;2. art. 5 § 2 k.p.k., która miała wpływ na treść orzeczenia i legła u podstaw błędów w ustaleniach faktycznych, poprzez rozstrzyganie występujących w sprawie licznych wątpliwości na niekorzyść oskarżonych w szczególności w sytuacji, gdy brak jest wystarczających dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonej;III. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że:1. oskarżeni urządzali i prowadzili gry o charakterze losowym, podczas gdy przedmiotowe urządzenia nie są automatami do gier w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych;2. błędne przyjęcie, iż oskarżeni działali umyślnie.”Skarżący się wniósł o zmianę wyroku przez uniewinnienie oskarżonych ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2017 r., II Ka (...), Sąd Okręgowy w T. zmienił zaskarżony wyrok jedynie w ten sposób, że z opisów przypisanych oskarżonym czynów wyeliminował zwroty „ art. 14 ust. 1” i „poza kasynem gry”, zaś w pozostałym zakresie utrzymał tenże wyrok w mocy. W kasacji obrońca skazanych zarzucił: „I. naruszenie prawa materialnego, a konkretnie:

1. art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych w zw. z art. 107 k.k.s. poprzez przyjęcie, iż oskarżeni mogą być pociągnięci na jego podstawie do odpowiedzialności z art. 107 k.k.s., podczas gdy art. 6 ust. 1 nie może stanowić w przedmiotowym przypadku samodzielnej podstawy skazania oskarżonych;

2. art. 10 § 4 k.k.s. poprzez bezpodstawne pominięcie, iż oskarżeni działali w usprawiedliwionej nieświadomości bezprawności zarzucanego im czynu; II. obrazę przepisów postępowania, a w szczególności art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 (k.p.k. – przypis SN) poprzez prowadzenie postępowania i skazanie oskarżonych pomimo istnienia innej okoliczności wyłączającej ściganie”. W konkluzji został zawarty wniosek o zmianę zaskrzonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W myśl art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść skazanego można wnieść jedynie w razie skazania go za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. To ograniczenie strony procesu nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art 439 k.p.k., a więc w razie wyjątku przewidzianego w art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. Stosownie do dyspozycji art. 526 § 1 k.p.k. w kasacji należy jednak podać, na czym polega zarzucane uchybienie. Tu autor ograniczył się do wskazania naruszonych przepisów (art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.), nie podejmując nawet próby zasygnalizowania zaistniałego uchybienia.

Nie jest zadaniem Sądu kasacyjnego domyślać się, o jaką „inną okoliczność wyłączającą ściganie” może chodzić w tej sprawie. Sąd z urzędu nie stwierdził uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Ich brak wyklucza badanie, czy doszło do innych zarzuconych uchybień, albowiem oznaczałoby to ominięcie zakazu wynikającego z art. 523 § 2 k.p.k., o co w rzeczywistości zabiega kasacja. Dlatego postanowiono jak na wstępie.as