Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 386/19 Generato dall'IA

Supreme Court quashes criminal sentence for non-support due to illegal 10-hour work requirement instead of 20-40 hours.

Numero d'incarto IV KK 386/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the lower court's criminal sentence regarding the fine and work obligation, remanding the case for retrial. The defendant was convicted of non-support and sentenced to 5 months of restricted freedom with a mandatory unpaid social work obligation of only 10 hours monthly. The prosecution argued this violated Article 35 § 1 of the Criminal Code, which mandates a work range of 20 to 40 hours monthly, constituting a material law violation. The court agreed, ruling that the 10-hour limit was legally impossible to enforce and thus the sentence regarding the work obligation was invalid.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 34 § 1a k.k.; Art. 35 § 1 k.k.: A criminal sentence imposing restricted freedom combined with unpaid social work must specify a monthly work range between 20 and 40 hours; a determination falling outside this statutory range constitutes a material law violation requiring quashing of the sentence.

Parole chiave

Generato dall'IA
non-support crime restricted freedom penalty social work obligation material law violation quashing of sentence Criminal Code provisions procedural quashing limite legale massimo

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 35 § 1 k.k.
w wyroku skazującym na karę ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, sąd musi ustalić godzinowy wymiar obowiązku pracy w stosunku miesięcznym, który zgodnie z treścią art. 35 § 1 k.k. zawiera się w przedziale od 20 do 40 godzin.
art. 34 § 1a k.k.
535 § 5 k.p.k.) bez względu na kierunek środka zaskarżenia.Zgodnie z treścią art. 34 § 1a k.k.
art. 61 § 2 k.k. w. in fine
W tej sytuacji kasacja, trafnie zarzucająca uchybienie w zakresie prawa materialnego niemożliwe do konwalidowania w postępowaniu wykonawczym, a to z uwagi na treść art. 61 § 2 k.k.w.
art. 535 § 5 k.p.k.
Sytuacja taka stwarza aktualnie możliwość jej uwzględnienia na posiedzeniu, bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) bez względu na kierunek środka zaskarżenia.Zgodnie z treścią art.
art. 524 § 3 k.p.k.
in fine, jawi się jako oczywiście zasadna.Z uwagi na to, że kasacja została wniesiona w dniu 12 lipca 2019 r., a więc w terminie przewidzianym w art. 524 § 3 k.p.k. i nie doszło do zatarcia skazania (art.
art. 107 § 4 k.k.
i nie doszło do zatarcia skazania (art. 107 § 4 k.k.), konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku przy czym jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w R.
art. 35 § 1 k.k
w wyroku skazującym na karę ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, sąd musi ustalić godzinowy wymiar obowiązku pracy w stosunku miesięcznym, który zgodnie z treścią art. 35 § 1 k.k.
art. 535 § 5 k.p.k
Sytuacja taka stwarza aktualnie możliwość jej uwzględnienia na posiedzeniu, bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) bez względu na kierunek środka zaskarżenia.Zgodnie z treścią art.
art. 61 § 2 k.k
W tej sytuacji kasacja, trafnie zarzucająca uchybienie w zakresie prawa materialnego niemożliwe do konwalidowania w postępowaniu wykonawczym, a to z uwagi na treść art. 61 § 2 k.k.w.
art. 524 § 3 k.p.k
in fine, jawi się jako oczywiście zasadna.Z uwagi na to, że kasacja została wniesiona w dniu 12 lipca 2019 r., a więc w terminie przewidzianym w art. 524 § 3 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 386/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Barbara SkoczkowskaProtokolant Anna Kowal w sprawie B. N. skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1a k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 marca 2020 r. kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego, od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w R. z dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w R. z dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt II K (…) oskarżony B. N. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa niealimentacji określonego w art. 209 § 1a k.k. i za jego popełnienie został skazany na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 10 godzin w stosunku miesięcznym. Nadto zobowiązano oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich dzieci.Wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 4 sierpnia 2018 r., gdyż żadna ze stron nie złożyła sprzeciwu.Od tego wyroku kasację na niekorzyść skazanego wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny.

W kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego - art. 35 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec skazanego w czasie odbywania kary 5 miesięcy ograniczenia wolności, obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 10 godzin w stosunku miesięcznym, podczas gdy stosownie do treści art. 35 § 1 k.k. praca ta jest wykonywana w wymiarze od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja jest oczywiście zasadna.

Sytuacja taka stwarza aktualnie możliwość jej uwzględnienia na posiedzeniu, bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) bez względu na kierunek środka zaskarżenia.Zgodnie z treścią art. 34 § 1a k.k. w wyroku skazującym na karę ograniczenia wolności połączoną z obowiązkiem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, sąd musi ustalić godzinowy wymiar obowiązku pracy w stosunku miesięcznym, który zgodnie z treścią art. 35 § 1 k.k. zawiera się w przedziale od 20 do 40 godzin. Rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym wyroku przewiduje obowiązek wykonywania przez skazanego kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 10 godzin w stosunku miesięcznym, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z powołanym przepisem, a tym samym stanowi rażącą obrazę prawa materialnego, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia.

W tej sytuacji kasacja, trafnie zarzucająca uchybienie w zakresie prawa materialnego niemożliwe do konwalidowania w postępowaniu wykonawczym, a to z uwagi na treść art. 61 § 2 k.k.w. in fine, jawi się jako oczywiście zasadna.Z uwagi na to, że kasacja została wniesiona w dniu 12 lipca 2019 r., a więc w terminie przewidzianym w art. 524 § 3 k.p.k. i nie doszło do zatarcia skazania (art. 107 § 4 k.k.), konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku przy czym jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania, w toku którego będzie zobowiązany do respektowania przywołanego przepisu prawa karnego materialnego.Z tych względów orzeczono jak w wyroku.