Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 384/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously unfounded for filing cassation against first-instance judgment instead of second-instance judgment.

Numero d'incarto IV KK 384/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the appellant to bear the costs. The appellant, M. W., filed a cassation against a final judgment from the first instance court regarding a combined sentence of 25 years, despite the correct procedural target being the second-instance court's ruling. The court ruled that the appeal was inadmissible because the appellant raised specific legal violations against the first-instance judgment without first challenging the second-instance decision, violating the principle that cassation targets the appellate court's judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 519 k.p.k.; Art. 455a k.p.k.: Cassation proceedings are extraordinary remedies targeting the final judgment of the court of second instance; complaints against the first-instance judgment are inadmissible unless they are indispensable for the proper consideration of the second-instance judgment's complaints.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal second instance judgment first instance judgment inadmissible appeal procedural error

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 519 k.p.k.
Art. 433 § 2 k.p.k.
Zarzut w tym względzie, zresztą jako jedyny ujęty w apelacji, został przez Sąd ad quem należycie rozważony (art. 433 § 2 k.p.k.).
Art. 433 § 1 k.p.k.
nie tylko nie zostały podniesione o zwykłym środku odwoławczym, co sprawiło, że nie badano tych zagadnień w ramach rozpoznania apelacyjnego (art. 433 § 1 k.p.k.), ale i wprost skarżący skierował je przeciwko wyrokowi Sądu a quo, nie bacząc m.
Art. 455a k.p.k.
na treść art. 455a k.p.k., który stosowany jest odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym (art.
Art. 523 § 1 zd. 2 k.p.k.
(tiret drugie) znalazł się na granicy dopuszczalności ze względu na wyraźny zakaz wnoszenia kasacji wyłącznie z powodu niewspółmierności kary, o którym mowa w art. 523 § 1 zd.
Art. 636 § 1 k.p.k.
O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 637a k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 384/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020r., sprawy M.
art. 519 k.p.k
art. 4 § 1 k.k
Zasadę intertemporalną wyrażoną w art. 4 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I KZP 25/01, OSNKW 2001, z. 11-12, poz. 88

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 384/19 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 3 k.p.k.), po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020r., sprawy M. W. dot. wyroku łącznego z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 1 marca 2019r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w G z dnia 2 października 2018r., sygn. akt IV K (…), p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć M. W. kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne;

3. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. A. W. – Kancelaria Adwokacka w K. - kwotę 738,00 zł (siedemset trzydzieści osiem), w tym 23 % VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w G. , wyrokiem łącznym z 2 października 2018 r., połączył kary pozbawienia wolności orzeczone trzema prawomocnymi wyrokami – w tym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w G. z 10 kwietnia 2017 r., którym orzeczono karę łączną 25 lat pozbawienia wolności – i wymierzył M. W. karę łączną 25 lat pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny w (…) – po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2019 r. apelacji obrońcy – utrzymał w mocy pierwszoinstancyjny wyrok,Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca, podnosząc w niej pięć zarzutów rażącego i mającego wpływ na treść orzeczenia naruszenia prawa.

W konsekwencji wniósł o uchylenie wyroków Sądów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. zażądał w pisemnej odpowiedzi na kasację jej oddalenia jako oczywiście bezzasadnej,Sąd Najwyższy zważył, co następujeKasacja okazała się niezasadna w stopniu oczywistym,W pierwszym rzędzie warto przypomnieć, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie, a zatem zarzuty w niej sformułowane powinny odnosić się – co do zasady – do wyroku sądu drugiej instancji (art. 519 k.p.k.).

Tym samym zarzuty podniesione pod adresem orzeczenia sądu a quo podlegają rozważeniu przez sąd kasacyjny tylko w takim zakresie, w jakim jest to nieodzowne dla należytego rozpoznania zarzutów stawianych orzeczeniu sądu odwoławczego. Nie wolno ich więc rozpatrywać w oderwaniu od zarzutów wysuniętych przeciwko orzeczeniu drugoinstancyjnemu, nie jest bowiem funkcją kontroli kasacyjnej ponowne – „dublujące” zwykłą kontrolę odwoławczą – rozpoznawanie zarzutów stawianych przez skarżącego orzeczeniu organu pierwszej instancji.Wskazane reguły uszły uwagi skarżącego, gdy redagował trzy zarzuty (tiret pierwsze, czwarte i piąte).

Zasadę intertemporalną wyrażoną w art. 4 § 1 k.k. stosował Sąd Okręgowy w G. , a Sąd Apelacyjny w (…) – rozpoznając apelację obrońcy wskazującą obrazą tego przepisu prawa materialnego – jedynie kontrolował prawidłowość postąpienia organu pierwszoinstancyjnego w tej materii. Zarzut w tym względzie, zresztą jako jedyny ujęty w apelacji, został przez Sąd ad quem należycie rozważony (art. 433 § 2 k.p.k.). Pozostałe dwa zarzuty kasacyjne naruszenia art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz art. 167 k.p.k. w zw. z art. 9 k.p.k. nie tylko nie zostały podniesione o zwykłym środku odwoławczym, co sprawiło, że nie badano tych zagadnień w ramach rozpoznania apelacyjnego (art. 433 § 1 k.p.k.), ale i wprost skarżący skierował je przeciwko wyrokowi Sądu a quo, nie bacząc m. in. na treść art. 455a k.p.k., który stosowany jest odpowiednio w postępowaniu kasacyjnym (art. 458 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.).Zarzut naruszenia art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 115 § 10 k.k. (tiret drugie) znalazł się na granicy dopuszczalności ze względu na wyraźny zakaz wnoszenia kasacji wyłącznie z powodu niewspółmierności kary, o którym mowa w art. 523 § 1 zd. 2 k.p.k.Jedynym zarzutem atakującym procedowanie przed instancją apelacyjną, a więc stricte kasacyjnym, była teza o naruszeniu art. 451 k.p.k. (tiret trzecie), tyle że odstąpienie od sprowadzenia skazanego pozbawionego wolności na rozprawę odwoławczą odbyło się zgodnie z obowiązującym w tym zakresie unormowaniem.

Pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie skazanego na rozprawę zasadnie Sąd odwoławczy uznał, że obecność na niej obrońcy będzie wystarczająca, skoro w apelacji ograniczono się do podniesienia jedynie kwestii ściśle prawnej (zob. uchw. SN z 18 października 2001 r., I KZP 25/01, OSNKW 2001, z 11-12, poz. 88).Dlatego kasację oddalono w trybie przewidzianym w art. 535 § 3 k.p.k. O kosztach sądowych za postępowanie kasacyjne orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k.