Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 378/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation against criminal appeal ruling for arbitrary evidence assessment and procedural errors.

Numero d'incarto IV KK 378/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense against the appellate court's judgment in a criminal case involving theft and other offenses. The defense argued that the appellate court arbitrarily accepted first-instance evidence evaluations, failed to order a psychologist's examination of the victim's memory due to alcohol consumption, and violated procedural rules regarding witness testimony protocols. The court rejected these claims, stating that the appellate court properly addressed all arguments without logical flaws and that the prosecution's burden of evidence initiation applies in the appellate stage unless specific doubts exist.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 452 § 2 k.p.k. w zw. z art. 9 § 1 k.p.k.; Art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. w zw. z art. 185c § 2 k.p.k.: A cassation complaint alleging arbitrary evidence assessment or procedural violations is inadmissible if the appellate court has logically addressed the arguments and the lower court lacked a written transcript to read during the main trial.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal arbitrary evidence assessment appellate procedure rules witness testimony protocol psychological expert examination contradictory criminal trial procedural error claim

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez nieuzasadnione zaakceptowanie przez Sąd Odwoławczy dowolnej oceny dowodów dokonanej przez sąd I instancji, która w żaden sposób nie może prowadzić do konstatacji, iż A.H.
Art. 452 § 2 k.p.k. w zw. z art. 9 § 1 k.p.k. w zw. z art. 192 § 2 k.p.k.
W odniesieniu do zarzutu rażącego naruszenia art. 452 § 2 k.p.k.
Art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. w zw. z art. 185c § 2 k.p.k.
art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. w zw. z art. 185c § 2 k.p.k. poprzez utrzymanie w mocy wyroku Sądu I instancji wydanego z naruszeniem art.
Art. 433 § 1 k.p.k.
Przede wszystkim zaś nie można mówić o naruszeniu przepisu art. 433 § 1 k.p.k. skoro Sąd Odwoławczy postawione w apelacji zarzuty dostrzegł, ustosunkował się do nich, a jego wywody nie zawierają błędów logicznych.
Art. 167 § 1 k.p.k.
tylko, stosowany także w postępowaniu odwoławczym, art. 167 § 1 k.p.k. Kontradyktoryjny proces karny (akt oskarżenie wpłynął do sądu w niniejszej sprawie po 1 lipca 2015 r.
art. 197§1 k.k
oskarżonego z art. 197§1 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k
art. 157 § 2 k.k
art. 11 § 2 k.k

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 378/17 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie A.H. oskarżonego z art. 197§1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 22 listopada 2017 r., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 maja 2017 r., sygn. akt V. Ka (…) zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt III K (…) p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt III K (…) Sąd Rejonowy w R. skazał A.H. za czyn z art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za który to czyn wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz za czyn z art. 178a § 1 k.k., za który wymierzył karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, a następnie orzekł karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Nadto orzekł wobec niego środek kamy w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, jak również świadczenie pieniężne w kwocie 6.000 złotych, a nadto zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną.Sąd Okręgowy w G., Ośrodek Zamiejscowy w R., Wydział V Kamy (sygn. akt V.Ka (…)), po rozpoznaniu apelacji prokuratora i obrońcy, wyrokiem z dnia 29 maja 2017 r. zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że jako podstawę prawną orzeczonego środka karnego przyjął art. 41a § 1 k.k. oraz określił czas trwania tego środka na okres 3 lat, zaś w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.

Od wyroku sądu odwoławczego kasację wywiedli obrońcy skazanego A.H. zarzucając w niej rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie orzeczenia, a mianowicie:1. art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. poprzez nieuzasadnione zaakceptowanie przez Sąd Odwoławczy dowolnej oceny dowodów dokonanej przez sąd I instancji, która w żaden sposób nie może prowadzić do konstatacji, iż A.H. dopuścił się zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia czynu i niepełne odniesienie się do zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy skazanego;2. art. 452 § 2 k.p.k. w zw. z art. 9 § 1 k.p.k. w zw. z art. 192 § 2 k.p.k. poprzez niedopuszczenie z urzędu dowodu z uzupełniającego przesłuchania pokrzywdzonej z udziałem biegłego psychologa w sytuacji, gdy pokrzywdzona podała w trakcie pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym w dniu 27 sierpnia 2015 r. iż z uwagi na spożyty alkohol posiada luki w pamięci, a zatem należało zbadać zdolność świadka do postrzegania lub odtwarzania postrzeżeń, w szczególności, czy świadek ma tendencje do konfabulacji;3. art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. w zw. z art. 185c § 2 k.p.k. poprzez utrzymanie w mocy wyroku Sądu I instancji wydanego z naruszeniem art. 185c § 2 k.p.k. w skutek nie odczytania na rozprawie protokołu przesłuchania pokrzywdzonej i uniemożliwienie obrońcy oskarżonego zadania pytań pokrzywdzonej, a więc oparcie wyroku na materiale dowodowym nieprawidłowo ujawnionym na rozprawie, co spowodowało konieczność przeprowadzenia w całości przewodu sądowego.Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu II instancji w pkt II oraz uchylenie w punktach 1, 2, 4-9 wyroku Sądu Rejonowego w R. i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył co następuje:Zarzuty zawarte w kasacji okazały się chybione w stopniu oczywistym, co pozwoliło na oddalenie wniesionej kasacji w trybie określonym w art. 535 § 3 k.p.k.Przed przystąpieniem do oceny poszczególnych zarzutów należy skonstatować, że całkowicie niezrozumiałym jest domaganie się przez wnoszących kasację uchylenia wyroku sądu I instancji w pkt 5 - 9, które to rozstrzygnięcia dotyczą orzeczenia środków karnych w zakresie czynu z art. 178a § 1 k.k. oraz kosztów postępowania, w sytuacji gdy zarzuty kasacyjne dotyczą wyłącznie przypisanego oskarżonemu czynu z art. 197 § 1 k.k.Przechodząc do dalszej oceny kasacji, stwierdzić trzeba, że pierwszy z podniesionych zarzutów, a dotyczący naruszenia art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. jest w istocie powieleniem zarzutu zawartego w apelacji, co do którego Sąd Odwoławczy odniósł się w sposób wyraźny na stronie 3 i 4 uzasadnienia wyroku, wskazując jakie elementy, świadczą o dokonaniu przez Sąd pierwszej instancji właściwej, zgodnej z treścią art. 7 k.p.k., oceny zeznań świadków.

Uzasadnienie kasacji w tym zakresie dowodzi, że skarżący z tymi wnioskami się nie zgadza, forsując i powtarzając swój pogląd, iż nie wyjaśniono sprzeczności pomiędzy zeznaniami pokrzywdzonej i jej matki – E.M.. Wyrażane w taki sposób twierdzenie, bez wskazania w jakim zakresie i z jakich powodów argumentacja Sądu Odwoławczego jest nielogiczna lub dotknięta innymi istotnymi mankamentami, a przez to wadliwa, nie może prowadzić do uwzględnienia stawianego zarzutu. Przede wszystkim zaś nie można mówić o naruszeniu przepisu art. 433 § 1 k.p.k. skoro Sąd Odwoławczy postawione w apelacji zarzuty dostrzegł, ustosunkował się do nich, a jego wywody nie zawierają błędów logicznych.

W odniesieniu do zarzutu rażącego naruszenia art. 452 § 2 k.p.k. w zw. z art. 9 k.p.k. i art. 192 § 2 k.p.k., po pierwsze wskazać trzeba, że podstawą dopuszczenia dowodu z urzędu przez Sąd Odwoławczy nie mógł być art. 452 § 2 k.p.k. tylko, stosowany także w postępowaniu odwoławczym, art. 167 § 1 k.p.k. Kontradyktoryjny proces karny (akt oskarżenie wpłynął do sądu w niniejszej sprawie po 1 lipca 2015 r. a przed 15 kwietnia 2016 r.), co do zasady, przesuwa ciężar inicjatywy dowodowej na strony. Nic nie stało zatem na przeszkodzie, by oskarżony lub jego obrońca w apelacji, przed rozprawą odwoławczą lub na tym forum, złożyli wnioski dowodowe, o jakich mowa w kasacji.

Nieuczynienie tego świadczy o tym, że nawet w przekonaniu stron nie mają one istotnego znaczenia dla sprawy. Sąd Odwoławczy nie miał obowiązku przeprowadzania takiego dowodu z urzędu w sytuacji, w której nie powziął wątpliwości co do wiarygodności zeznań pokrzywdzonej. Nie mógł więc dopuścić się nie tylko naruszenia art. 452 § 2 k.p.k., ale także art. 167 § 1 k.p.k., jako przepisu normującego tryb postępowania dowodowego także w postępowaniu odwoławczym.Niezasadny jest równie zarzut obrazy art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. w zw. z art. 185c § 2 k.p.k.

Skarżący upatruje naruszenia tego przepisu w tym, że na rozprawie głównej nie odczytano protokołu przesłuchania pokrzywdzonej sporządzonego w trybie art. 185c § 2 k.p.k. poprzestając na ujawnieniu obrazu i dźwięku (k. 37 tom II) i uniemożliwiono obrońcy zadawania pytań pokrzywdzonej.Jednak, skoro na etapie postępowania przygotowawczego, Sąd przesłuchując I.S. w trybie art. 185c § 2 k.p.k. nie sporządził protokołu przesłuchania i Sąd Rejonowy na rozprawie w dniu 27 lipca 2016 r. poprzestał na odtworzeniu zapisu zarejestrowanego na płycie CD, to nie można z tego faktu wywodzić, że doszło do naruszenia wskazanych wyżej przepisów.

W sytuacji bowiem, gdy Sąd I instancji nie dysponował spisanym przez sąd protokołem z przesłuchania świadka, to nie mógł go też odczytać. Ponadto obrońca i skazany na żadnym etapie postępowania sądowego nie wnosili zastrzeżeń co do treści odtworzonych z płyty CD zeznań, nie wnosili również o umożliwienie im zadawania pytań pokrzywdzonej. Na marginesie, należy odnieść się także do kwestii podniesionej w uzasadnieniu kasacji, a dotyczącej protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie z dnia 21 października 2015 r. (zbiór C) i nie włączeniu go do materiału dowodowego sprawy.

Otóż z brzmienia art. 185c § 2 k.p.k. jasno wynika, że odczytaniu na rozprawie podlega protokół przesłuchania, ale sporządzony w tym trybie przez sąd, a contrario zatem, rygor ten nie dotyczy protokołu z przesłuchania przed innym organem.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, orzekł jak na wstępie.as