Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 375/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for obvious lack of merit regarding self-defense claim in criminal case.

Numero d'incarto IV KK 375/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, upholding the lower court's conviction for assault. The defense argued a violation of the self-defense statute, but the court found the victim's verbal actions insufficient to justify lethal force. Furthermore, the court rejected arguments not raised during the cassation proceedings, ruling them inadmissible under procedural rules.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 25 k.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.; Art. 536 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 624 § 1 k.p.k. - A cassation appeal is dismissed as obviously unfounded when the lower court's factual findings are unchallenged and the legal characterization of the defendant's actions does not meet the statutory requirements for self-defense, particularly when the alleged provocation was merely verbal and insufficient to warrant severe physical retaliation.

Parole chiave

Generato dall'IA
self-defense statute cassation appeal dismissal obvious lack of merit procedural admissibility verbal provocation criminal conviction excessive force

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 25 k.k.
Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył obrońca skazanego, podnosząc w niej zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art. 25 k.k. przez niezastosowanie w sprawie względem skazanego kontratypu obrony koniecznej.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w K.
Art. 535 § 3 k.p.k.
Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy potraktował przedmiotową kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym, skutkującym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Na podstawie art.
Art. 536 k.p.k.
Na akceptację przy tym zasługuje stanowisko prokuratora, zawarte w pisemnej odpowiedzi na tę skargę.Zgodnie z art. 536 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym – tylko w wypadkach określonych w art.
Art. 435 k.p.k.
Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym – tylko w wypadkach określonych w art. 435 k.p.k., art.
Art. 439 k.p.k.
435 k.p.k., art. 439 k.p.k. i art.
Art. 455 k.p.k.
i art. 455 k.p.k., które w niniejszej sprawie nie wystąpiły.
Art. 519 k.p.k.
w istocie skierowany więc został przeciwko rozstrzygnięciu Sądu pierwszej instancji, co stoi w oczywistej sprzeczności z art. 519 k.p.k. Również w aspekcie merytorycznym zarzut kasacyjny okazał się chybiony.
Art. 523 § 1 k.p.k.
W treści uzasadnienia skargi autor kasacji przedstawia argumentację, która nie mogła być przedmiotem rozpoznania w sprawie, albowiem dotyczyła w zasadzie przypisanego skazanemu zamiaru, a więc w istocie związana była z kwestionowaniem ustaleń faktycznych, wbrew wymogom zawartym w treści art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 526 § 2 k.p.k.
Postępowanie przed Sądem Najwyższym objęte jest bowiem, zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k., przymusem adwokackim, czego konsekwencją jest możliwość rozpoznania w tym postępowaniu zarzutów podnoszonych jedynie w treści kasacji, oczywiście z wyjątkami z art.
Art. 624 § 1 k.p.k.
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., skazanego zwolniono od kosztów postępowania kasacyjnego.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 375/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 listopada 2013 r.,‎sprawy G. R.‎skazanego z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę‎od wyroku Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt IV Ka 146/13‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.‎z dnia 21 listopada 2012 r., p o s t a n o w i ł 1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) zwolnić skazanego od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w K., wyrokiem z dnia 21 listopada 2012 r., skazał G. R. za przestępstwo z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a także zasądził od niego na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w kwocie 2 500 zł. Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2013 r. apelacji obrońcy skazanego, utrzymał w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu odwoławczego złożył obrońca skazanego, podnosząc w niej zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art. 25 k.k. przez niezastosowanie w sprawie względem skazanego kontratypu obrony koniecznej.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w K. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym.

Na akceptację przy tym zasługuje stanowisko prokuratora, zawarte w pisemnej odpowiedzi na tę skargę.Zgodnie z art. 536 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a w zakresie szerszym – tylko w wypadkach określonych w art. 435 k.p.k., art. 439 k.p.k. i art. 455 k.p.k., które w niniejszej sprawie nie wystąpiły. W toku postępowania odwoławczego Sąd ad quem nie zmieniał dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych i nie przeprowadzał w związku z tym procesu subsumpcji normy prawnej do ustalonego stanu faktycznego, co miało miejsce przed Sądem pierwszej instancji.

Sąd odwoławczy dokonał jedynie kontroli tego procesu. Zarzut naruszenia art. 25 k.k. w istocie skierowany więc został przeciwko rozstrzygnięciu Sądu pierwszej instancji, co stoi w oczywistej sprzeczności z art. 519 k.p.k. Również w aspekcie merytorycznym zarzut kasacyjny okazał się chybiony. W sprawie nie można przyjąć, że skazany działał w ramach obrony koniecznej. Działania pokrzywdzonego nie sposób było w ogóle rozpatrywać przez ten pryzmat, a co najwyżej w kategoriach jego przyczynienia się do przedmiotowego przestępstwa.

Nawet w treści samego zarzutu autor kasacji pisze o „sprowokowaniu” zachowania skazanego przez pokrzywdzonego. Zachowanie pokrzywdzonego, które przybrało jedynie charakter werbalny, w realiach niniejszej sprawy nie mogło być zatem postrzegane jako atak na osobę G. R., który mógłby zostać powstrzymany przez zadanie pokrzywdzonemu przez skazanego silnego ciosu. W konsekwencji uznanie takiego działania za kontratyp obrony koniecznej nie wchodziło w rachubę, w związku z tym o naruszeniu art. 25 k.k. w sprawie nie mogło być mowy. Na uwagę zasługuje także fakt, że okoliczności dotyczące obrony koniecznej w ogóle nie były podnoszone w toku procesu na żadnym jego etapie.

W treści uzasadnienia skargi autor kasacji przedstawia argumentację, która nie mogła być przedmiotem rozpoznania w sprawie, albowiem dotyczyła w zasadzie przypisanego skazanemu zamiaru, a więc w istocie związana była z kwestionowaniem ustaleń faktycznych, wbrew wymogom zawartym w treści art. 523 § 1 k.p.k. Szczegółowe odnoszenie się do pisma procesowego skazanego, mając na względzie to, że argumenty tam wskazane nie były podnoszone w treści kasacji, stanowiłoby wyjście poza granice jej rozpoznania z art. 536 k.p.k. Postępowanie przed Sądem Najwyższym objęte jest bowiem, zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k., przymusem adwokackim, czego konsekwencją jest możliwość rozpoznania w tym postępowaniu zarzutów podnoszonych jedynie w treści kasacji, oczywiście z wyjątkami z art. 536 k.p.k., które jednak nie miały w sprawie miejsca.

Abstrahując od tego, zasygnalizować jedynie należy, że okoliczności podnoszone przez skazanego były przedmiotem kompleksowego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy potraktował przedmiotową kasację jako bezzasadną w stopniu oczywistym, skutkującym jej oddalenie w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., skazanego zwolniono od kosztów postępowania kasacyjnego.