Supreme Court dismisses appeal for lack of reliable appellate review regarding drug cultivation charges.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's cassation appeal as obviously groundless, ruling that the appellate court properly reviewed the evidence. The defense argued the lower court erred in factually establishing the defendant's cultivation of hemp plants and production of drug material. The court found the appellate court had thoroughly addressed these arguments, relying on expert opinions to validate the quantity and quality of the seized substance.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is groundless if the appellate court has conducted a reliable review of the case and addressed the appellant's arguments in its reasoning.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 373/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski w sprawie A. S.skazanego z art. 53 ust. 1 i 2 w zw. z art. 63 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 § 1 i art. 11 § 2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 17 lutego 2021 r.,kasacji obrońcy skazanegood wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 13 lutego 2020 r., sygn. akt II AKa (…),zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w K.z dnia 7 października 2019 r., sygn. akt XVI K (…)na podstawie art. 535 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł:
1) oddalić kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną;
2) zwolnić skazanego A. S. od zapłaty kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w K., wyrokiem z dnia 7 października 2019 r. uznał A. S. za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia, do dnia 12 grudnia 2018 r. w S. na ulicy (…), uprawiał wbrew przepisom ustawy 66 krzewów konopi, innych niż włókniste, to jest uprawy mogącej dostarczyć znacznej ilości ziela konopi, innych niż włókniste a następnie zbierał, suszył i rozdrabniał susz, w wyniku czego wytworzył znaczną ilość środka odurzającego w postaci ziela konopi innych niż włókniste w ilości nie mniejszej niż 379,738 grama oraz otrzymał znaczną ilość - 583,16 grama materiału roślinnego konopi innych niż włókniste, czym wyczerpał on znamiona przestępstwa z art. 53 ust 1 i 2 i art. 63 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i karę 100 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej za równoważną grzywnie w wysokości 50 złotych.Tym samym wyrokiem uznano A.
S. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, przyjęto przy tym, że stanowiło to wypadek mniejszej wagi i za to na mocy art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono karę 1 miesiąca pozbawienia wolności.Sąd Okręgowy wymierzył A. S. karę łączną 3 lat pozbawienia wolności.Apelacje od tego wyroku wnieśli obrońca i prokurator.Obrońca A. S. zarzuciła wyrokowi:1. „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku polegający na przyjęciu, iż oskarżony A.
S. dopuścił się przypisanego mu w pkt I wyroku czynu, podczas gdy analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszym postępowaniu oraz wykładnia gramatyczna i systemowa ustawy i przeciwdziałaniu narkomanii wykluczają przyjęcie takiej kwalifikacji karnej dla czynu zarzucanego oskarżonemu i przemawiają za przyjęciem kwalifikacji tego czynu wyłącznie z art. 63 ust. 1 lub 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zaskarżonego orzeczenia, a to:1.art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, a to zbytnią dowolność w zakresie ich oceny, a w szczególności poprzez oparcie swoich ustaleń jedynie na podstawie okoliczności obciążających oskarżonego A.
S., bez rozważenia okoliczności przemawiających na jego korzyść, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia i skutkowało skazaniem oskarżonego - podczas gdy właściwa analiza materiału dowodowego nie uprawnia do takich twierdzeń;2.art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. w z. z art. 410 k.p.k. poprzez dokonanie błędnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego i zbytnią dowolność w zakresie jego oceny, a w szczególności poprzez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego”.Wskazując na powyższe podstawy, obrońca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez przyjęcie, iż zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona art. 63 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Prokurator zaskarżył wyrok na niekorzyść A.
S. i zarzucił:1.„obrazę przepisów postępowania, a to art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. mającą wpływ na treść wyroku poprzez nieokreślenie w opisie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt I wyroku, iż oskarżony działał w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, podczas gdy wobec zakwalifikowania czynu oskarżonego jako czynu ciągłego z art. 12 k.k. określenie takie było konieczne;2.obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 12 § 1 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie w kwalifikacji prawnej czynu w pkt I wyroku”.Podnosząc powyższe zarzuty prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie w pkt I wyroku, że oskarżony działał w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz poprzez przyjęcie w pkt I wyroku, że oskarżony popełnił czyn z art. 53 ust. 1 i 2 i art. 63 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zastosowaniu art. 1 § 2 k.k. i art. 12 § 1 k.k.Po rozpoznaniu obu apelacji Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z dnia 13 lutego 2020 r., sygn.
II AKa (…), zmienił punkt I zaskarżonego wyroku w ten sposób, że uzupełnił opis czynu o stwierdzenie, iż oskarżony działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a nadto w kwalifikacji czynu przypisanego A.S. przepis art. 12 k.k. zastąpił przepisem art. 12 § 1 k.k.Kasację od tego wyroku wniosła obrońca A. S. Zaskarżyła wyrok w całości i zarzuciła mu:1.„rażącą obrazę przepisu prawa procesowego mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 433 § 2 k.p.k. poprzez brak rozważenia zarzutu apelacji w zakresie jakim kwestionuje dokonywanie przez oskarżonego czynności składających się na znamię „wytwarzania suszu" oraz brak wskazania dlaczego Sąd Odwoławczy mimo, iż podnoszono w apelacji istotne okoliczności dotyczące braku podejmowania przez oskarżonego jakichkolwiek czynności zmierzających do wytworzenia środka odurzającego o czym świadczy przede wszystkim fakt ich niestarannego przechowywania w stanie nierozdrobnionym, przeznaczenie ich do utylizacji przyjął, iż przyjęta przez Sąd I instancji kwalifikacja prawna jest słuszna bez wskazania argumentów za tym przemawiających mimo, iż stan roślin i ich przechowywanie wskazywały, że jako takie nie mogły stanowić przedmiotu czynności wykonawczej czynu zabronionego, o którym mowa w art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;2.rażącą obrazę przepisu prawa procesowego mającą wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 457 § 3 k.p.k. przez nieustosunkowanie się, w sposób spełniający minimalny standard procesowy w uzasadnieniu wyroku Sądu Odwoławczego do zarzutów apelacyjnych w zakresie w jakim kwestionowano słuszność przyjętej kwalifikacji prawnej w zakresie czynu I części wstępnej wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 października 2019 r. przypisanego oskarżonemu jak i wniosku obrońcy o zmianę kwalifikacji prawnej czynu mimo, iż w treści uzasadnienia środka odwoławczego obrona wykazywała przyczyny, dla których nie jest możliwe przypisanie oskarżonemu znamienia wytwarzania środka odurzającego takie jak przede wszystkim umieszczenie roślin w worku foliowym, przechowywanie ich wilgotnych, częściowo zgniłych i brak dowodów na przeprowadzanie przez oskarżonego ich suszenia (tj. rozłożenia bądź suszenia na sznurkach), ponadto znalezione w workach części roślin w ocenie oskarżonego stanowiły łodygi i liście, a nie kwiatostan, który stanowić może środek odurzający, a stanowisko oskarżonego nie jest sprzeczne z twierdzeniem biegłego, który na rozprawie w dniu 17.07.2019 r. wskazał, że „susz był w takim stanie, że trudno było zidentyfikować jego części składowe'' (k. 314), co dobitnie świadczy o braku umiejętności wytwarzania środka odurzającego przez oskarżonego”.Obrońca skazanego wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) oraz wyroku Sądu Okręgowego w K. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd II instancji, a ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku i przyjęcie, iż czyn I przypisany oskarżonemu w pkt I wyroku Sądu Okręgowego w K. wypełnia znamiona przestępstwa opisanego w art. 63 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz w konsekwencji znaczne złagodzenie kary wymierzonej oskarżonemu A.S. i wymierzenie mu kary w znacznie niższym wymiarze.Prokurator Rejonowy Prokuratury w S. wniosła w pisemnej odpowiedzi na kasację o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy A.
S. okazała się bezzasadna w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie na posiedzeniu, o którym mowa w art. 535 § 3 k.p.k. Oba zarzuty kasacji dotyczą braku rzetelnej kontroli odwoławczej. Brak ten miał wyrażać się w nierozpoznaniu zarzutu apelacji obrońcy dotyczącego czynności oskarżonego składających się na znamię „wytwarzania suszu” oraz w nieustosunkowaniu się przez sąd odwoławczy do zarzutów apelacyjnych w treści uzasadnienia wydanego wyroku.Uważna lektura sporządzonego na formularzu uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) prowadzi jednak do wniosku, że Sąd ten rozpoznał zarzuty apelacji obrońcy i odniósł się do nich w treści sporządzonego uzasadnienia.I tak, w punkcie 3.1 uzasadnienia Sąd Apelacyjny wyjaśnił z jakich powodów uznał, że czynności podjęte przez A.
S. można uznać za wytwarzanie suszu. Podkreślono ciąg tych czynności, począwszy od wynajęcia lokalu, w którym prowadzono uprawę, poprzez zgromadzenie sprzętu służącego do tej uprawy i wreszcie uprawy 66 krzewów oraz wytworzenie określonej ilości suszu, którą ujawniono w trakcie przeszukania. Sąd odwołał się przy tym do opinii powołanych w sprawie biegłych, którzy wszystkie elementy procesu wytwarzania poddali ocenie. W tym fragmencie uzasadnienia wyroku Sąd Apelacyjny odniósł się nadto do kwestii jakości suszu, który według oskarżonego miał być spleśniały, czy zgniły.
Wyjaśnienia A. S. nie zostały w tej części uznane za wiarygodne. Sąd podkreślił przy tym, że biegli, którzy badali ujawniony susz nie stwierdzili jego niskiej jakości, w szczególności nie potwierdzili faktu jego spleśnienia czy zgnicia. Brak możliwości zidentyfikowania części składowych suszu nie oznacza przy tym, że susz ten nadawał się, jak podkreślono w kasacji, wyłącznie do utylizacji. Niedoskonała nawet jakość wytworzonego suszu nie oznacza per se, że działania A. S. nie wypełniały znamion przypisanego mu przestępstwa.
Fakt, że sąd odwoławczy nie oparł się w tym zakresie na twierdzeniach skazanego nie świadczy o braku rzetelnej kontroli odwoławczej zaskarżonego wyroku. Z opinii biegłych wynika przy tym, że zbadany susz, podzielony na części mógł służyć odurzeniu znacznej liczby osób.W punktach 3.2 i 3.3 Sąd Apelacyjny w (…) odniósł się do pozostałych zarzutów sformułowanych w apelacji obrońcy i nie można uznać, aby sposób przeprowadzenia kontroli odwoławczej w tej sprawie świadczył o rażącym naruszeniu wskazanych w zarzutach kasacji przepisów prawa.
Kontrola ta spełniła w ocenie Sądu Najwyższego standardy wyznaczone w treści art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. i brak było podstaw do uwzględnienia wniosków kasacji.