Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 370/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses stay of execution request due to lack of prima facie merit in cassation appeal.

Numero d'incarto IV KK 370/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's request to suspend the execution of the final judgment pending cassation review. The defense argued for procedural violations but failed to demonstrate that the appeal had a high probability of success. The court ruled that without evidence of irreparable harm or prima facie merit, the extraordinary stay mechanism under Article 532 § 1 of the Code of Criminal Procedure cannot be applied.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 532 § 1 k.p.k.; The institution of suspending execution of a judgment pending cassation is an exception requiring special circumstances showing a high probability of the appeal's success and the risk of irreparable harm to the defendant.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspension of execution cassation appeal irreparable harm prima facie merit Code of Criminal Procedure stay of proceedings final judgment sospensione di pena

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 532 § 1 k.p.k.
Na wstępie przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.
Art. 9 k.k.w.
Art. 167 k.p.k.
Natomiast afirmowane w kasacji uchybienia, podnoszące rażące naruszenia prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku (art. 167 k.p.k., art.
Art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.
167 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw.
Art. 185c § 1a k.p.k.
z art. 185c § 1a k.p.k. w zw.
Art. 6 k.p.k.
Art. 172 k.p.k.
6 k.p.k., art. 172 k.p.k., art.
Art. 433 § 2 k.p.k.
172 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k. i in.), będą przedmiotem pogłębionej analizy Sądu Najwyższego na rozprawie kasacyjnej.
art. 197 § 1 k.k
skazanego z art. 197 § 1 k.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 370/25 POSTANOWIENIE Dnia 31 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Stankiewicz w sprawie J.S. skazanego z art. 197 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 października 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 28 marca 2025 r., sygn. akt VIII Ka 36/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 22 listopada 2024 r., sygn. akt XIII K 561/24, na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W złożonej przez obrońcę skazanego J.S. kasacji, niezależnie od szeregu zarzutów podnoszących rażące naruszenia prawa procesowego, zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia – do czasu rozpoznania kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.

Instytucja wstrzymania wykonania wyroku ma niewątpliwie charakter wyjątkowy, wprowadza bowiem odstępstwo od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (vide art. 9 k.k.w.), a wobec tego nie podlega wykładni rozszerzającej, zaś sama czynność procesowa wniesienia kasacji, nie stanowi dostatecznej podstawy do zastosowania tej szczególnej instytucji. Łączy się to bowiem z faktem, że kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku, a więc orzeczenia objętego prawnym domniemaniem prawidłowości zawartych w nim rozstrzygnięć.

Wprawdzie przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie formułuje przesłanek przemawiających za podjęciem takiej decyzji, jednakże w orzecznictwie prezentowane jest utrwalone stanowisko, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia, winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie orzeczenia, przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę i charakter postawionych zarzutów kasacyjnych i ich widoczną już prima facie zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionej skargi, gdyż w takiej sytuacji wykonanie orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji, zwłaszcza w zakresie kary, spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i nieodwracalne następstwa.

Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku.W świetle powyższych uwarunkowań, dokonując wstępnej kontroli kasacji wniesionej na rzecz J.S. i nie przesądzając oczywiście ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które nastąpi po merytorycznym rozpoznaniu skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uznania, że w sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania wyjątkowej instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.

Zresztą to skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu z formułowanymi w kasacji zarzutami przedstawić dodatkową argumentację i wykazać właśnie szczególnymi oraz jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia podniesionych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonej kary. Tymczasem w przedmiotowej sprawie wskazanym wymogom nie sprostano, skoro obrońca, poza przedstawieniem w złożonej kasacji (na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.) wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, nie uzasadnił go i nie ujawnił owych szczególnych i jednoznacznych w swej wymowie okoliczności, wskazujących że wykonanie kary przed rozpoznaniem wniesionej skargi, spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.

Natomiast afirmowane w kasacji uchybienia, podnoszące rażące naruszenia prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku (art. 167 k.p.k., art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 185c § 1a k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., art. 172 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i in.), będą przedmiotem pogłębionej analizy Sądu Najwyższego na rozprawie kasacyjnej. Rzecz jasna takiej gruntownej oceny nie można dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania kasacji, w sytuacji, gdy obrońca nie podnosi tego rodzaju uchybień oraz argumentów, które w sposób oczywisty, a więc bez potrzeby głębszego wnikania w całokształt materiałów sprawy, wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości, ewidentną ich zasadność, a zatem już prima facie przekonywałyby o wysokim prawdopodobieństwie uwzględnienia kasacji.

Dostrzec także należy, że w pisemnej odpowiedzi na tę skargę obrońcy, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że na obecnym etapie brak było wystarczających podstaw do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Przedmiotowe, incydentalne postąpienie w żadnej mierze nie przesądza o trafności podniesionych w skardze zarzutów i kierunku przyszłego rozstrzygnięcia w przedmiocie zasadności wniesionej kasacji.Mając na uwadze powyższe względy, orzeczono jak na wstępie. [WB][r.g.] ‎