Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 366/24 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for obvious lack of merit regarding inadmissible evidence and procedural errors.

Numero d'incarto IV KK 366/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The appellant argued that the lower court improperly rejected evidence requests and violated procedural rules by failing to address specific constitutional and ECHR concerns. The court held that the lower court's decision was fully reasoned, that the appeal could not serve as a vehicle to re-evaluate evidence already excluded, and that the appellant failed to demonstrate any significant legal error affecting the verdict.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170§1 i 1a k.p.k.; Art. 2§2, 5§2, 7 k.p.k.; Art. 410, 424, 457§3 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 6 ust. 1 KPPW; Kasacja nie może służyć do ponownej oceny dowodów odrzuconych przez sądy niższe instancje, a generalne zasady procesowe wymagają konkretnego wskazania naruszenia przepisów.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal appeal inadmissible evidence procedural error obvious lack of merit costs of appeal lower court reasoning constitutional rights rinvio del dibattimento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170§1 i 1a k.p.k.
Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym.W pierwszym zarzucie kasacji jej autor wskazał na naruszenie art. 167 k.p.k.
Art. 2§2 k.p.k.
Zarzut z pkt 2 kasacji również ocenić należało jako niezasadny i to nie tylko z przyczyn opisanych wyżej, ale także dlatego, że: - naruszenie art. 2§2 k.p.k.
Art. 5§2 k.p.k.
IV KK 366/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k.
Art. 7 k.p.k.
dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd;- zarzut naruszenia art. 7 k.p.k.
Art. 410 k.p.k.
Orzeczenie Sądu Odwoławczego ograniczało się do utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji – Sąd ten nie dokonywał samodzielnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, ani też nie czynił niezależnych ustaleń faktycznych w sprawie;- art. 410 k.p.k.
Art. 424 k.p.k.
nie ma wprost zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II Instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu;- art. 424 k.p.k.
Art. 457§3 k.p.k.
określa wymogi jakie powinno spełniać uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd I – instancji, nie zaś wymogi uzasadnienia orzeczenia kończącego wydanego przez sąd odwoławczy, tu zastosowanie ma art. 457§3 k.p.k.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Z kolei zarzuty naruszenia przez Sąd Odwoławczy art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art.
Art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności
1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności sprowadzają się w istocie do naruszenia prawa oskarżonego do obrony oraz uchybienia art.
Art. 523§1 k.p.k.
Art. 540§1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 541§1 k.p.k.
Wyniki tego postępowania, o ile potwierdzą przypuszczenia skazanego i doprowadzą do prawomocnych orzeczeń skazujących, mogą stworzyć oczywistą podstawę do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 540§1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 541§1 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 366/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024r. sprawy A.P. skazanego za przestępstwo z art. 157§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 7 maja 2024r., sygn. akt VIII Ka 1148/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 31 października 2023r., sygn. akt II K 197/23 postanowił:

1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym.W pierwszym zarzucie kasacji jej autor wskazał na naruszenie art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170§1 i 1a k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego, mających kluczowe znaczenie dla ustalenia czy w rzeczywistości doszło do popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego, uznając je za niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia oraz zmierzające do przedłużenia postępowania, a których powołanie, nie było możliwe w toku postępowania przed Sądem I instancji, gdyż okoliczności nieznane wcześniej oskarżonemu ujrzały światło dzienne już po dacie wyrokowania przed Sądem I instancji.Analiza postanowienia Sądu Odwoławczego w przedmiocie oddalenia wniosków dowodowych nakazuje jednak uznać, że decyzja Sądu w tej przestrzeni została wyczerpująco umotywowana (k. 237v-239).

Choć zastrzeżenia skarżącego co do oddalenia wniosków dowodowych na podstawie art. 170§1 pkt 5 k.p.k. należy uznać za niebezpodstawne, wszak Sąd podjął decyzję procesową w ich przedmiocie po kilku miesiącach i argument o chęci intencjonalnego przedłużania przez stronę postępowania brzmi w tym kontekście co najmniej niezręcznie, to jednak okoliczność ta nie rzutuje na ocenę pozostałych argumentów przemawiających za oddaleniem wniosków dowodowych obrońcy. Rozważania Sądu dotyczące tych wniosków osadzone są w realiach przedmiotowych sprawy, a ponadto cechuje je zgodność z zasadami prawidłowego rozumowania.Nadmienić należy w tym miejscu, że kasacja nie może służyć temu, by Sąd Najwyższy dokonywał w ramach postępowania kasacyjnego oceny materiałów, które nie zostały dopuszczone przez Sądy orzekające w sprawie jako dowody.

Powzięcie przez skazanego wątpliwości, czy w związku z toczącym się przeciwko niemu postępowaniem nie doszło do popełnienia przestępstwa, skutkowało wszczęciem postępowania przygotowawczego w sprawie o sygn. […] przez Prokuraturę Rejonową Białystok – Południe w Białymstoku. Wyniki tego postępowania, o ile potwierdzą przypuszczenia skazanego i doprowadzą do prawomocnych orzeczeń skazujących, mogą stworzyć oczywistą podstawę do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 540§1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 541§1 k.p.k.

Okoliczności badane we wspomnianym postępowaniu nie stanowiły bowiem przedmiotu rozważań Sądów orzekających w niniejszej sprawie wobec oddalenia wniosków dowodowych w tym zakresie. Sądy te nie mogły wszak prowadzić równoległego postępowania, którego przedmiotem byłoby zawinienie innych, nie objętych skargą w niniejszej sprawie, osób. Stąd, na tym etapie możliwe było jedynie ustalenie, że takie postępowanie toczy się, co Sąd rozpoznający sprawę uczynił. Zarzut z pkt 2 kasacji również ocenić należało jako niezasadny i to nie tylko z przyczyn opisanych wyżej, ale także dlatego, że: - naruszenie art. 2§2 k.p.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, gdyż w tym przepisie sformułowano jedną z zasad generalnych rządzących procesem karnym, która to zasada znajduje następnie konkretyzację w części szczegółowej kodeksu.

Zatem treścią zarzutu może stać się jedynie naruszenie tych konkretnych, szczegółowo wskazanych przepisów, nie zaś zasady generalnej;- art. 5§2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd;- zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne – taka zaś sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie.

Z tych samych przyczyn za chybiony należy uznać zarzut z pkt 3 kasacji. Orzeczenie Sądu Odwoławczego ograniczało się do utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji – Sąd ten nie dokonywał samodzielnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, ani też nie czynił niezależnych ustaleń faktycznych w sprawie;- art. 410 k.p.k. nie ma wprost zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II Instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu;- art. 424 k.p.k. określa wymogi jakie powinno spełniać uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd I – instancji, nie zaś wymogi uzasadnienia orzeczenia kończącego wydanego przez sąd odwoławczy, tu zastosowanie ma art. 457§3 k.p.k.

Z kolei zarzuty naruszenia przez Sąd Odwoławczy art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności sprowadzają się w istocie do naruszenia prawa oskarżonego do obrony oraz uchybienia art. 8 k.p.k. Poza wymienieniem wspomnianych przepisów w treści zarzutu, skarżący jednak nie omówił w uzasadnieniu kasacji, na czym konkretnie ich naruszenie miałoby polegać, o ile miałoby to stanowić odrębny, niezależny od powyższych zarzut.W ostatnim zarzucie kasacji (pkt 4) postawiono zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, który - w świetle treści art. 523§1 k.p.k. - jest niedopuszczalny w postępowaniu kasacyjnym.Podsumowując, autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się jakiegokolwiek uchybienia, a tym bardziej takiego o charakterze rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia i które winno skutkować orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym.Konsekwencją powyższego było uznanie kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym.

Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia. WB.[ms] ‎