Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 364/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation as obviously unfounded regarding civil liability cumulation rules in criminal proceedings.

Numero d'incarto IV KK 364/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously unfounded, ordering the defendant to bear all associated costs. The defendant argued that a prior civil judgment against the company barred a separate solidary liability order against individual directors, citing procedural violations. The court rejected this, ruling that the distinct legal subjects of the company and its individual directors prevent the application of the non-cumulation clause, thereby validating the lower court's decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 k.p.k.; Art. 46 k.k.: A cassation appeal is obviously unfounded when the lower court correctly determined that a prior civil judgment against a company does not preclude a subsequent criminal order for solidary liability against its individual directors due to the lack of identity of legal subjects.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal solidary civil liability non-cumulation clause company vs individual liability obviously unfounded appeal criminal civil liability intersection legal subject identity fatture fittizie

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 k.p.k.
Odmienna, jedynie polemiczna, ocena skarżącego w tym zakresie nie stanowi podstawy do podważenia prawomocnego wyroku.Z powyższych względów, nie dopatrując się w przedmiotowej sprawie zaistnienia którejkolwiek z wymienionych w treści art. 439 k.p.k.
Art. 46 k.k.
z art. 46 k.k., poprzez przyjęcie, iż uprzednie orzeczenie Sądu Okręgowego w Gliwicach Wydziału X Gospodarczego w sprawie o sygn.
Art. 415 § 1 k.p.k.
art. 415 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 46 § 1 k.k.
i na mocy art. 46 § 1 k.k. orzeczono względem oskarżonego solidarny (ze współoskarżonym D.
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt IV KK 364/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 października 2022 r.
art. 535 § 3 k.p.k
akt IV KK 364/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 286 § 1 k.k
skazanego za czyn z art. 286 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
art. 12 § 1 k.k
Sąd odwoławczy podał szeroką argumentację swojego stanowiska na s. 12-16 uzasadnienia, a jej logika i transparentność nie budzą zastrzeżeń.
art. 12 k.k
z art. 12 k.k., za co wymierzono mu karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 10 zł.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 364/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 października 2022 r. sprawy M. K. skazanego za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 stycznia 2022 roku, sygn. akt II AKa 290/21 zmieniającego w części, a w pozostałym zakresie utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 4 marca 2021 roku, sygn. akt III K 24/20 (uprzednio V K 17/18) p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego M. K. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego;

3. zasądzić od skazanego na rzecz oskarżyciela posiłkowego M.M. kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika oraz sporządzeniem odpowiedzi na kasację.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 4 marca 2021 r., sygn. akt III K 24/20, oskarżonego M. K. uznano za winnego popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za co wymierzono mu karę roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 10 zł. Ponadto, zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary.Po rozpoznaniu apelacji prokuratora, obrońcy oskarżonych i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 stycznia 2022 r., w sprawie o sygn. akt II AKa 290/21, zmieniono zaskarżony wyrok Sądu I instancji w ten sposób, że w kwalifikacji prawnej czynu zmieniono art. 12 k.k. na art. 12 § 1 k.k. i na mocy art. 46 § 1 k.k. orzeczono względem oskarżonego solidarny (ze współoskarżonym D.

K.) obowiązek naprawienia szkody w kwocie 491.122,24 zł na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. M. z zastrzeżeniem, że oskarżeni są odpowiedzialni za szkodę wraz ze spółką S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wobec której zasądzono tę należność prawomocnym nakazem zapłaty Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 26 stycznia 2017 roku, sygn. X GNc 16/17 i zapłata przez którykolwiek podmiot zobowiązany zwalnia pozostałych do wysokości zapłaconej sumy. W pozostałym zakresie utrzymano wyrok w mocy.Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca M.

K., zaskarżając ten wyrok w części dotyczącej orzeczenia obowiązku naprawienia szkody, na korzyść skazanego i zarzucając:„rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 415 § 1 k.p.k. w zw. z art. 46 k.k., poprzez przyjęcie, iż uprzednie orzeczenie Sądu Okręgowego w Gliwicach Wydziału X Gospodarczego w sprawie o sygn. akt: X GNc 16/17, z dnia 26 stycznia 2017 roku zasądzające roszczenie od spółki S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., w której oskarżeni byli członkami zarządu, na rzecz oskarżyciela posiłkowego M.

M., nie uniemożliwia orzeczenia obowiązku solidarnego naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwoty 491.122,24 zł, w sytuacji, gdy z brzmienia art. 415 § 1 in fine k.p.k. wynika kategoryczny zakaz orzekania w różnych postępowaniach o tej samej szkodzie, a nakaz zapłaty wydany w postępowaniu o sygn. akt: X GNc 16/17 dowodzi, że roszczenie wynikające z zarzucanego oskarżonym przestępstwa było przedmiotem w/w postępowania, gdzie zachowana jest tożsamość podmiotowa i przedmiotowa pomiędzy zobowiązaniem określonym w w/w postępowaniu cywilnym, a zarzucanymi oskarżonym czynami, które to rażące naruszenie miało istotny wpływ na treść orzeczenia albowiem doprowadziło do nieuzasadnionego nałożenia obowiązku naprawienia szkody”.Mając na uwadze powyższe, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w Wodzisławiu Śląskim wniósł o uznanie kasacji za oczywiście bezzasadną i jej oddalenie.

W odpowiedzi na kasację pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego M. M. wniósł o uznanie kasacji za oczywiście bezzasadną i jej oddalenie, a także zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście bezzasadna, o czym przesądził podniesiony w niej zarzut.Na wstępie zaznaczenia wymaga, że zgodnie z wolą ustawodawcy kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko orzeczeniu wydanemu przez Sąd Odwoławczy na skutek rozpoznania środka odwoławczego.

Celem postępowania kasacyjnego jest bowiem wyeliminowanie z obrotu prawmego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych lub innych naruszeń prawa, ale o charakterze rażącym, a jednocześnie takich, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego oczywista bezzasadność kasacji zachodzi w sytuacji, gdy już w wyniku pobieżnej analizy zarzutów w niej zawartych nasuwa się spostrzeżenie, iż nie są one trafne, a przedstawione w niej wnioski nie odpowiadają zaistniałym w sprawie realiom procesowym.

Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie.Sąd Okręgowy przeanalizował bowiem dokładnie kwestię tzw. klauzuli antykumulacyjnej, dochodząc do odmiennego od Sądu I instancji wniosku, że orzeczenie Sądu Okręgowego w Gliwicach Wydziału X Gospodarczego w sprawie o sygn. akt: X GNc 16/17, z dnia 26 stycznia 2017 roku, zasądzające roszczenie od spółki S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., w której oskarżeni byli członkami zarządu, na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. M., nie uniemożliwia orzeczenia w przedmiotowym postępowaniu obowiązku solidarnego naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz tego oskarżyciela posiłkowego kwoty 491.122,24 zł.

Sąd II Instancji słusznie uznał, że w przypadku obu rozstrzygnięć nie ma tożsamości podmiotowej wymaganej dla zakazu kumulacji – tytuł egzekucyjny uzyskany przez pokrzywdzonego przeciwko spółce z o.o. nie może stanowić podstawy egzekucji z majątku osobistego członka zarządu tej spółki, który jest sprawcą przestępstwa (wymagałoby to wystąpienia z powództwem z art. 299 k.s.h.). Sąd odwoławczy podał szeroką argumentację swojego stanowiska na s. 12-16 uzasadnienia, a jej logika i transparentność nie budzą zastrzeżeń.

Sąd odwoławczy miał przy tym na uwadze odmienną linię orzeczniczą Sądu Najwyższego w tym przedmiocie, w tym m.in. orzeczenia przywołane w treści uzasadnienia kasacji o sygn. III KK 429/13, III KK 405/16. Dostrzeżenia ponadto wymaga, że dla zabezpieczenia obawy ewentualnego bezpodstawnego wzbogacenia pokrzywdzonego Sąd odwoławczy zawarł w sentencji wyroku zastrzeżenie, że oskarżeni są odpowiedzialni za szkodę wraz ze spółką S. Sp. z o.o. z siedzibą w K., wobec której zasądzono tę należność prawomocnym nakazem zapłaty Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 26 stycznia 2017 roku, sygn.

X GNc 16/17 i zapłata przez którykolwiek podmiot zobowiązany zwalnia pozostałych do wysokości zapłaconej sumy. Skazany M. K. nie został więc narażony na ponoszenie podwójnej odpowiedzialności fiskalnej. Odmienna, jedynie polemiczna, ocena skarżącego w tym zakresie nie stanowi podstawy do podważenia prawomocnego wyroku.Z powyższych względów, nie dopatrując się w przedmiotowej sprawie zaistnienia którejkolwiek z wymienionych w treści art. 439 k.p.k. bezwzględnych przyczyn odwoławczych, ani innej rażącej obrazy prawa mogącej mieć istotny wpływ na treść orzeczenia Sądu II instancji, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 535 § 3 k.p.k., zdecydował o oddaleniu kasacji obrońcy skazanego, jako oczywiście bezzasadnej.Nie znajdując podstaw do zwolnienia M.

K. od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania kasacyjnego, w tym tych związanych z ustanowieniem pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i sporządzeniem przez niego odpowiedzi na kasację, Sąd Najwyższy obciążył go tymi kosztami. Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.[as]