Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 360/25 Generato dall'IA

Supreme Court quashes conditional dismissal for assault due to statute of limitations expiration in private prosecution cases.

Numero d'incarto IV KK 360/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially quashed the lower court's decision to conditionally dismiss charges against the defendant for physical assault on his wife. The prosecution argued that the dismissal was valid, but the Court found the act committed in January 2021 had expired under the one-year limitation period for private prosecution crimes. Consequently, the Court ordered the dismissal of the proceedings regarding the January 2021 assault while upholding the dismissal for the later incident.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 217 § 3 k.k.; Art. 101 § 2 k.k.; Art. 102 k.k.; Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.: In private prosecution cases, the statute of limitations expires one year after the victim identifies the perpetrator, and if this period has passed, the court must quash the judgment and dismiss the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
private prosecution statute of limitations assault and battery conditional dismissal Supreme Court quashing protezione dell'unione coniugale atti sessuali nullità del matrimonio

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 217 § 3 k.k.
ścigany jest z oskarżenia prywatnego (art. 217 § 3 k.k.).
Art. 101 § 2 k.k.
Zatem zgodnie z treścią art. 101 § 2 k.k. karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się osobie sprawcy, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia.
Art. 102 k.k.
Przepis art. 102 k.k. przewidujący możliwość przedłużenia karalności czynu prywatnoskargowego nie miał w tej sprawie zastosowania, gdyż postępowanie wszczęte zostało postanowieniem z dnia 11 lipca 2023 r., a sprawca czynu popełnionego w styczniu 2021 r.
Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok w części utrzymującej w mocy pkt.
Art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw.
art. 217 § 1 k.k
W., wobec którego warunkowo umorzono postępowania o czyny z art. 217 § 1 k.k.
art. 216 § 1 k.k
(dwukrotnie) i art. 216 § 1 k.k.
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 października 2025 r.
art. 535 § 5 k.p.k
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

IV KK 360/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Tomasz Artymiuk‎SSN Barbara Skoczkowska w sprawie M. W., wobec którego warunkowo umorzono postępowania o czyny z art. 217 § 1 k.k. (dwukrotnie) i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 października 2025 r. na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. kasacji Prokuratora Generalnego skierowanej na korzyść oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt VII Ka 268/25 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Siemianowicach Śląskich z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 102/24, 1. na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok w części utrzymującej w mocy pkt. 3 i 4 wyroku Sądu Rejonowego w Siemianowicach Śląskich oraz poprzedzający go wyrok Sądu Rejonowego w zakresie pkt. 3 i 4 i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umarza w tym zakresie postępowanie karne prowadzone wobec oskarżonego;

2. kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. Tomasz Artymiuk Marek Pietruszyński Barbara Skoczkowska

UZASADNIENIE

M.W. został oskarżony o to, że od nieustalonego dnia i miesiąca 2020 r. do 8 lipca 2023 r. znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją żoną N.W. przez popychanie, chwytanie za szyję i kark, wykręcanie rąk oraz kierowanie do niej licznych wyzwisk, ubliżanie, ośmieszanie i poniżanie, a także kontrolowanie pokrzywdzonej oraz zawartości jej telefonu, a ponadto kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia, które to groźby wywołały u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia.Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich wyrokiem z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn.

II K 102/24, orzekł następująco:1.warunkowo umorzył postępowanie o czyn z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. polegający na tym, że od nieustalonego dnia i miesiąca 2020 r. do dnia 8 lipca 2023 r., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, znieważał swoją żonę N.W. słowami uznawanymi powszechnie za obelżywe, ustalając okres próby na 2 lata od daty uprawomocnienia się wyroku;2.na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzeczono stosowną nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej;3.warunkowo umorzył postępowanie o czyn z art. 217 § 1 k.k. polegający na tym, że w nieustalonym dniu stycznia 2021 r. naruszył nietykalność cielesną swojej żony N.W. przez jej popchnięcie i wykręcenie rąk, ustalając okres próby na 2 lata od uprawomocnienia się wyroku oraz orzekł nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej;4.na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzeczono określoną nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej;5.warunkowo umorzył postępowanie o czyn z art. 217 § 1 k.k. polegający na naruszeniu w dniu 8 lipca 2023 r. nietykalności cielesnej żony N.W. przez jej popchnięcie i chwytanie za szyję i kark, ustalając okres próby na dwa lata od daty uprawomocnienia się wyroku; 6.na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzeczono stosowną nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej;7. nadto orzeczono środek probacyjny w postaci obowiązku pisemnego informowania kuratora o przebiegu okresu próby w odstępach czasu co 6 miesięcy liczonych od daty uprawomocnienia się wyroku (pkt 5-7 wyroku).Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego oraz pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej.Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 16 maja 2025 r., sygn.

VII Ka 268/25, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Od tego wyroku – w części, w jakiej utrzymano nim w mocy pkt. 3 i 4 wyroku Sądu Rejonowego w Siemianowicach Śląskich – kasację na korzyść oskarżonego wniósł Prokurator Generalny.Skarżący zarzucił obrazę art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 101 § 2 k.p.k. i art. 102 § 1 k.k. przez utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku w zakresie pkt. 3 i 4, warunkowo umarzającego postępowanie wobec oskarżonego o czyn z art. 217 § 1 k.k., a w konsekwencji orzeczenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonej w sytuacji, gdy nastąpiło przedawnienie karalności czynu, a tym samym zaistniała negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.W konkluzji wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w części, w jakiej utrzymano w mocy pkt 3 i 4 wyroku Sądu Rejonowego w Siemianowicach Śląskich oraz umorzenie postępowania w tym zakresie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co umożliwiało jej rozstrzygnięcie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Czyn z art. 217 § 1 k.k. ścigany jest z oskarżenia prywatnego (art. 217 § 3 k.k.). Zatem zgodnie z treścią art. 101 § 2 k.k. karalność przestępstwa ściganego z oskarżenia prywatnego ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się osobie sprawcy, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia. W tym kontekście wskazać należało, że czyn objęty kasacją został popełniony w styczniu 2021 r. przez M.W. będącego mężem N.W., a tym samym pokrzywdzona w chwili czynu wiedziała już kto jest sprawcą przestępstwa.Stąd, z uwagi na treść art. 101 § 2 k.k. termin przedawnienia karalności tego czynu wynosi rok.

Przepis art. 102 k.k. przewidujący możliwość przedłużenia karalności czynu prywatnoskargowego nie miał w tej sprawie zastosowania, gdyż postępowanie wszczęte zostało postanowieniem z dnia 11 lipca 2023 r., a sprawca czynu popełnionego w styczniu 2021 r. był znany pokrzywdzonej. Zatem uwzględniając przedstawioną argumentację, należało uznać, że czyn oskarżonego M.W. z art. 217 § 1 k.k., popełniony w styczniu 2021 r. uległ przedawnieniu z ostatnim dniem stycznia 2022 r. Tym samym zaistniała przeszkoda procesowa z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. z uwagi na przedawnienie karalności czynu, a jednocześnie bezwzględna przyczyna uchylenia orzeczenia na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.Z tych względów należało uchylić zaskarżony wyrok w części, w jakiej utrzymano nim w mocy pkt 3 i 4 wyroku Sądu Rejonowego w Siemianowicach Śląskich ale również poprzedzający go wyrok Sądu pierwszej instancji w tym zakresie i umorzyć w tej części postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.Dlatego orzeczono jak na wstępie.

Tomasz Artymiuk Marek Pietruszyński Barbara Skoczkowska [WB][r.g.]