Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV KK 334/21 Generato dall'IA

Supreme Court quashes first-instance verdict for misclassifying a minor offense as a crime due to prosecutor's error.

Numero d'incarto IV KK 334/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland quashed the first-instance verdict regarding defendant M.D. because the Regional Court failed to verify the prosecutor's request for a summary conviction. The prosecutor incorrectly classified a minor act of assisting in the disposal of stolen goods as a crime under Article 291, whereas the value involved meant it constituted only a misdemeanor under Article 122 of the Penal Code. The Court ruled that the lower court violated procedural law by accepting the prosecutor's flawed legal qualification without independent verification, necessitating a retrial with the correct charge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k.; The court must independently verify the prosecutor's request for summary conviction, including the legal qualification of the act, and cannot rely on the prosecutor's erroneous classification of a misdemeanor as a crime.

Parole chiave

Generato dall'IA
summary conviction procedure prosecutor's request verification legal qualification error misdemeanor vs crime procedural violation quashing of verdict independent judicial control permesso di promuovere un procedimento penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 343 § 7 k.p.k.
Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku Sądu Rejonowego w D., zaskarżając na korzyść skazanego całość dotyczących go rozstrzygnięć i zarzucając orzeczeniu rażące, a zarazem mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 343 § 7 k.p.k. w zw.
art. 335 § 2 k.p.k.
z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na niezasadnym uznaniu, że okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości i uwzględnieniu wniosku prokuratora oraz skazaniu M.D.
art. 291 § 1 k.k.
skazanego z art. 291 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 października 2021 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku Sądu Rejonowego w D.
art. 122 § 1 k.w.
ustawowych znamion przestępstwa, a jedynie wykroczenia z art. 122 § 1 k.w.
art. 535 § 5 k.p.k
akt IV KK 334/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Andrzej StępkaProtokolant Małgorzata Gierczak na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 291 § 1 k.k
skazanego z art. 291 § 1 k.k.
art. 335 § 2 k.p.k
291 § 1 k.k.Wyrok ten zapadł na posiedzeniu, w uwzględnieniu złożonego przez prokuratora - w trybie art. 335 § 2 k.p.k.
art. 343 § 7 k.p.k
Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku Sądu Rejonowego w D., zaskarżając na korzyść skazanego całość dotyczących go rozstrzygnięć i zarzucając orzeczeniu rażące, a zarazem mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 343 § 7 k.p.k.
art. 335 k.p.k
obliguje sąd do dokonania kontroli poprawności wniosku złożonego w trybie art. 335 k.p.k., zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym (por.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt I KK 10/20
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt I KK 10/20).
I KK 10/20
Supreme Court quashes criminal verdict for accounting fraud due to procedural errors and violation of the non-cumulation clause.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV KK 334/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marek Pietruszyński‎SSN Andrzej StępkaProtokolant Małgorzata Gierczak na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie M.D. skazanego z art. 291 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 października 2021 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku Sądu Rejonowego w D. z dnia 10 lutego 2020 r., sygn. akt II K (...), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej M. D. i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w D. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

M.D. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w D. z dnia 10 lutego 2020 r., sygn. akt II K (…), na karę siedmiu miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze trzydziestu godzin w stosunku miesięcznym za to, że dnia 2 kwietnia 2019 r. w O. na ul. R., pomógł A.L. zbyć, stanowiącą własność M.W., biżuterię ze złota w postaci pierścionka o wartości 500 zł za kwotę 152 zł, mimo że wiedział, iż rzecz ta została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, tj. za czyn z art. 291 § 1 k.k.Wyrok ten zapadł na posiedzeniu, w uwzględnieniu złożonego przez prokuratora - w trybie art. 335 § 2 k.p.k. - wniosku o wydanie wobec oskarżonego wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy i orzeczenie uzgodnionej z nim kary.Orzeczenie Sądu I instancji nie zostało zaskarżone przez żadną ze stron procesu, toteż uprawomocniło się w dniu 18 lutego 2020 r.

Dnia 1 lipca 2021 r. Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku Sądu Rejonowego w D., zaskarżając na korzyść skazanego całość dotyczących go rozstrzygnięć i zarzucając orzeczeniu rażące, a zarazem mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego - art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., polegające na niezasadnym uznaniu, że okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości i uwzględnieniu wniosku prokuratora oraz skazaniu M.D. za czyn z art. 291 § 1 k.k. bez przeprowadzenia rozprawy, pomimo iż popełniony przez niego czyn nie wyczerpywał określonych w art. 291 § 1 k.k. ustawowych znamion przestępstwa, a jedynie wykroczenia z art. 122 § 1 k.w.

Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w części odnoszącej się do M.D. i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w D..Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, dlatego podlega rozpoznaniu i uwzględnieniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Nie ulega wątpliwości, że Sąd Rejonowy w D. uchybił obowiązkowi sprawdzenia poprawności wniosku prokuratora o wydanie wobec oskarżonego wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionej z nim kary, skutkiem czego nie dostrzegł błędnej kwalifikacji prawnej zarzuconego M.D. czynu.

Przepis art. 343 § 7 k.p.k. obliguje sąd do dokonania kontroli poprawności wniosku złożonego w trybie art. 335 k.p.k., zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2021 r., sygn. akt I KK 10/20). Kontrola, o której mowa, odnosi się nie tylko do zasadniczej kwestii sprawstwa czynu przez określoną osobę, ale do wszystkich istotnych okoliczności jego popełnienia, w tym mających znaczenie dla jego oceny prawnej – między innymi przyjętej kwalifikacji prawnej. W niniejszej sprawie Sąd przeoczył oczywisty błąd prokuratora i uwzględnił wniosek o wydanie wobec M.D. wyroku skazującego, mimo niesłusznego zakwalifikowania jego czynu jako przestępstwa.

Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że w dniu 2 kwietnia 2019 roku M.D. pomagał w zbyciu pochodzącej z czynu zabronionego rzeczy, której wartość nie przekraczała 500 złotych, a została zbyta za kwotę 152 zł. Z uwagi na powyższe, tj. wartość mienia, zachowanie oskarżonego nie wypełniło znamion czynu z art. 291 § 1 k.k., a jedynie wykroczenia z art. 122 § 1 k.w. Zgodnie z treścią art. 122 § 1 k.w., w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 listopada 2018 r., „kto nabywa mienie, wiedząc o tym, że pochodzi ono z kradzieży lub przywłaszczenia, lub pomaga do jego zbycia albo w celu osiągnięcia korzyści majątkowej mienie to przyjmuje lub pomaga do jego ukrycia, jeżeli wartość mienia nie przekracza 500 zł, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny”.

Tak więc zarówno w dacie popełnienia przez M.D. zarzucanego mu czynu, jak i w dacie orzekania, jego czyn powinien być kwalifikowany jako wykroczenie, a nie jako przestępstwo. Tak się jednak nie stało. W wyniku nieskorygowania przez Sąd treści wniosku prokuratorskiego, M.D. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. ze wszystkimi tego prawnymi konsekwencjami. Rozstrzygnięcie to jest rażąco niesprawiedliwe i nie może się ostać. Konieczne było więc uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej M.

D. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w D. do ponownego rozpoznania, celem przeprowadzenia ponownej, tym razem prawidłowej kontroli treści wniosku prokuratora, w szczególności poprzez przyjęcie właściwej kwalifikacji prawnej zarzuconego oskarżonemu czynu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.