Supreme Court dismisses defense's recusal request against judge due to prior ECtHR ruling on same case.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe defense requested the recusal of Supreme Court Judge Stanisław Stankiewicz, arguing he participated in a procedurally flawed judicial selection process following a European Court of Human Rights ruling. The court acknowledged the procedural defects but dismissed the recusal request because the entire current bench, including the judge, already accepted these arguments as valid. Consequently, the judge was not removed from the case to avoid Poland's potential liability for violating Article 6 of the ECHR.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 41 k.p.k.; Art. 42 § 1 k.p.k.; Although a judge's participation in a procedurally defective selection process following an ECtHR ruling violates the standard of impartiality, the court may decline recusal if the entire bench accepts the defect and the risk of state liability is already acknowledged.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
IV KK 333/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie A. R. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 sierpnia 2024 r.wniosku obrońcy lustrowanego o wyłączenie sędziegona podstawie art. 41 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wyłączyć sędziego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania sprawy IV KK 333/22.
UZASADNIENIE
Obrońca lustrowanego A. R. złożył w dniu 5 lipca 2024 r. wniosek w trybie art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym w którym domagał się wyłączenia od rozpoznania sprawy sędziego Stanisława Stankiewicza. W końcowej części petitum wniosku oświadczył, że na wypadek nieuwzględnienia tego wniosku w trybie ustawy o Sądzie Najwyższym, wnosi, aby traktować wniosek jako wniosek o wyłączenie sędziego na podstawie art. 42 § 1 k.p.k. (k. 196 akt SN). W uzasadnieniu wniosku jego autor przywołał okoliczność wyłączenia już na etapie postępowania kasacyjnego sędziego P. Kołodziejskiego, Małgorzaty Bednarek, Adama Rocha, Antoniego Bojańczyka i Anny Dziergawki, a nadto fakt przydzielenie tej sprawy kasacyjnej sędziemu S. Stankiewiczowi.
Wskazując, że tego sędziego dotyczą te same przyczyny żądania wyłączenia co w przypadku poprzednich sędziów, a więc objęcie stanowiska sędziego Sądu Najwyższego w wadliwej konstytucyjnie procedurze i to już w sytuacji gdy nastąpiło wydanie wyroku przez Europejski Trybunał Praw Człowieka w sprawie Wałęsa przeciwko Polsce, a także przywołując także szereg orzeczeń Sądu Najwyższego (w tym uchwałę SN w sprawie I KZP 2/22), wskazał, iż sędzia ten powinien zostać wyłączony od orzekania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o wyłączenie sędziego Stanisława Stankiewicza od rozpoznania sprawy zainicjowanej kasacją obrońcy lustrowanego jest oczywiście zasadny. Bez wątpienia, okoliczności związane z uzyskaniem statusu sędziego SN przez S. Stankiewicza w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r. prowadziłyby, gdyby sędzia ten zasiadał w składzie rozstrzygającym sprawę, do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC, standardu konstytucyjnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), ale także do przyjęcia, że sąd z jego udziałem będzie sądem nienależycie obsadzonym w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Taka konkluzja wynika zarówno z dotychczasowego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, jak i Sądu Najwyższego (por. orzeczenia ETPC w sprawach: Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga 43447/19, Dolińska – Ficek i Ozimek przeciwko Polsce, skarga 49868/19 oraz Advance Pharma sp. z o.o. przeciwko Polsce, skarga 1469/20; uchwała połączonych trzech Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. BSA I-4110-1/2020, OSNK 2020, z. 2, poz. 7; uchwała SN z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 września 2021 r., I KZ 29/21; z dnia 13 października 2021 r.
II KO 30/21; z dnia 28 września 2022 r., IV KK 333/22; z dnia 27 lutego 2023 r., II KB 10/22). Wobec faktu, że szeroką argumentację w tym zakresie zawarto w uzasadnieniach tych orzeczeń ponowne jej przytaczanie jest zbędne, tym bardziej, że obecny skład Sądu Najwyższego w całości argumenty te podziela i uznaje je za własne. Już zatem ta okoliczność musi skutkować wyłączeniem tego sędziego od rozpoznania sprawy kasacyjnej, tak aby Polska nie ponosiła odpowiedzialności odszkodowawczej za naruszenie art. 6 ust. 1 EKPC, co jest bardzo prawdopodobne uwzględniając dotychczasową linię orzeczniczą ETPC.
Mając powyższe na uwadze koniecznym stało się podjęcie przez Sąd Najwyższy decyzji o wyłączeniu S. Stankiewicza od rozpoznania sprawy IV KK 333/22. [PGW] [ms]