Supreme Court quashes criminal sentence's civil compensation order due to prior civil judgment on same claim.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the third point of the Regional Court's judgment, which ordered the defendant to pay civil compensation. The defendant argued that this violated procedural rules because a civil court had already ruled on the same claim in a prior final judgment. The Court agreed, holding that ordering civil liability when a final civil decision exists constitutes a clear violation of the Criminal Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 415 § 1 k.p.k.; The court may not order civil compensation for a crime if the victim's claim has already been finally adjudicated in another proceeding.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV KK 333/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)SSN Zbigniew PuszkarskiProtokolant Ewa Sokołowska w sprawie D. S.skazanego z art. 286 § 1 k.k.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.kw dniu 15 listopada 2017 r.,kasacji Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w B.z dnia 17 grudnia 2015 roku., uchyla punkt 3 zaskarżonego wyroku UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 17 grudnia 2015 roku, Sąd Rejonowy w B., uwzględniając wniosek prokuratora złożony w trybie art. 335 § 1 k.p.k., uznał oskarżonego D.S. za winnego tego, że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy wykonania usługi brukarskiej, przyjął od A.
W. zaliczkę w kwocie 3 200 zł, po czym nie wywiązał się ze swego zobowiązania, w konsekwencji doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, tj. popełnienia przestępstwa z art. 286 § l k.k. Za przestępstwo to Sąd skazał oskarżonego na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 1 wyroku) z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby (pkt 2 wyroku) oraz na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał D.S. do naprawienia szkody w całości, poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego kwoty 3.200 zł w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku (pkt 3 wyroku).
Powyższe orzeczenie nie zostało zaskarżone przez żadną ze stron i uprawomocniło się w dniu 27 stycznia 2016 roku. Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł od powyższego wyroku kasację na korzyść skazanego, a w niej zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa procesowego określonego w przepisach art. 343 § 3 i 7 k.p.k. w zw. z art 335 § 1 k.p.k. i art. 415 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora o skazanie D.S. bez przeprowadzenia rozprawy i wydaniu w dniu 17 grudnia 2015 roku wyroku zgodnego z wnioskiem w zakresie zaproponowanego obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego A.
W., pomimo, iż był on w tej części sprzeczny z wymogami prawa, albowiem o roszczeniu wynikającym z popełnionego przez skazanego przestępstwa na szkodę wskazanego pokrzywdzonego Sąd Rejonowy w B. prawomocnie orzekł już wcześniej - wyrokiem z dnia 28 października 2013 roku, sygn. akt I C ../13. W konkluzji Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia punktu 3 wyroku.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja zasługuje na uwzględnienie. Zarzut podniesiony w kasacji jawi się jako zasadny w stopniu oczywistym.
W istocie, uwzględniając wniosek oskarżyciela publicznego o skazanie bez rozprawy Sąd Rejonowy w B. orzekł w pkt 3 zaskarżonego wyroku o obowiązku naprawienia przez skazanego szkody w całości, poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego kwoty 3.200 zł w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. Niewątpliwe jest zarazem, że o tym roszczeniu pokrzywdzonego Sąd Rejonowy w B. orzekł wcześniej, mianowicie wyrokiem z dnia 28 października 2013 roku, sygn. akt I C …/13, prawomocnym w czasie wydania zaskarżonego wyroku. Stosownie do treści art. 415 § 1 in fine k.p.k., obowiązku naprawienia szkody nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono.
Wobec tożsamości przedmiotowej i podmiotowej roszczenia rozstrzygniętego wyrokiem z dnia 28 października 2013 roku, sygn. akt I C …/13, oraz roszczenia, które stało się podstawą orzeczenia obowiązku naprawienia szkody w pkt 3 zaskarżonego wyroku, uznać trzeba, że uwzględnienie wniosku prokuratora o zobowiązanie skazanego do naprawienia szkody odbyło się z naruszeniem art. 415 § 1 k.p.k. Naruszenie to ma w ocenie Sądu Najwyższego charakter rażący i istotnie wpłynęło na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z tego względu uwzględnienie kasacji Prokuratora Generalnego – Ministra Sprawiedliwości jawi się jako oczywiście zasadne.
W konsekwencji, Sąd Najwyższy zdecydował o uchyleniu rozstrzygnięcia zawartego w pkt 3 zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w B.. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. kckc